1 Ouvi uma grande voz, vinda do *Ap 11.19santuário, dizendo aos *Ap 15.1sete anjos: Ide e *Ap 16.2ss.;Sl 79.6;Jr 10.25;Ez 22.31;Sf 3.8derramai sobre a terra as *cp.Ap 5.8sete taças da ira de Deus.

2 Foi o primeiro e derramou a sua taça *cp.Ap 8.7sobre a terra. Veio uma *Ap 16.11; cp.Êx 9.9-11;Dt 28.35chaga cruel e maligna sobre os homens *Ap 13.15-17;14.9que tinham a marca da besta e sobre os que adoravam a sua imagem.

3 Derramou o segundo anjo a sua taça *cp.Ap 8.8s.;Êx 7.17-21; cp.Ap 11.6sobre o mar. O mar tornou-se em sangue como de um morto, e morreu toda alma vivente das que estavam no mar.

4 Derramou o terceiro a sua taça sobre *Ap 8.10os rios e sobre as fontes das águas. Estas *Êx 7.17-20; cp.Ap 11.6se converteram em sangue. 5 E ouvi o anjo das águas dizendo: *Jo 17.25Tu és justo, tu *Ap 11.17que és e que eras, *Ap 15.4o Santo, porque isso *Ap 6.10julgaste; 6 pois derramaram *Ap 18.24; cp.17.6sangue de santos e de profetas, e tu lhes tens dado *cp.Is 49.26;Lc 11.49-51sangue a beber; eles o merecem. 7 Ouvi *Ap 6.9;14.18o altar dizendo: Certamente, *Ap 1.8Senhor Deus, Todo-Poderoso, *Ap 19.2; cp.15.3verdadeiros e justos são os teus juízos.

8 O quarto derramou a sua taça sobre *cp.Ap 6.12o sol. *cp.Ap 14.18Foi-lhe permitido queimar os homens com fogo. 9 Os homens foram queimados com grande calor, e eles *Ap 16.11,21blasfemaram o nome de Deus, que tinha poder sobre essas pragas; *Ap 2.21e não se arrependeram para *Ap 11.13lhe darem glória.

10 O quinto derramou a sua taça sobre *Ap 13.2o trono da besta. O seu reino foi mergulhado *cp.8.12;9.2;Êx 10.21s.;Is 8.22em trevas, e os homens mordiam, de dor, as suas línguas, 11 e blasfemaram *Ap 11.13o Deus do céu, por causa das suas dores e das suas chagas; e não se arrependeram das suas obras.

12 O sexto derramou a sua taça sobre o *Ap 9.14grande rio Eufrates. *cp.Is 11.15s.;44.27;Jr 51.32,36Secaram-se as suas águas, para *cp.Is 41.2,25;46.11que fosse preparado o caminho para os reis vindos *Ap 7.2do oriente. 13 Vi, saindo da boca do *Ap 12.3dragão, e da boca da *Ap 13.1besta, e da boca do *Ap 19.20;20.10; cp.13.11,14falso profeta, três *Ap 18.2espíritos imundos semelhantes a *cp.Êx 8.6rãs; 14 pois estes são *cp.1Tm 4.1espíritos de demônios, *Ap 13.13fazendo milagres, que saem ao encontro dos reis do *Ap 3.10mundo inteiro, *Ap 20.8; cp.17.14;19.19;1Rs 22.21-23para os ajuntar para a guerra do *Ap 6.17Grande Dia do Deus Todo-Poderoso 15 (Eis que *Ap 3.3,11venho como ladrão; *Lc 12.37bem-aventurado aquele que vigia e que guarda as suas vestes, *Ap 3.18para que não ande nu, e vejam a sua vergonha.) 16 Eles *Ap 19.19os ajuntaram no lugar chamado, *Ap 9.11em hebraico, *Jz 5.19;2Rs 23.29s.;2Cr 35.22; cp.Zc 12.11Armagedom.

17 O sétimo derramou a sua taça no *cp.Ef 2.2ar. Saiu uma *Ap 11.15grande voz do *Ap 14.15santuário, da banda do trono, dizendo: *Ap 21.6; cp.10.6Está feito! 18 Sobrevieram *Ap 4.5relâmpagos, vozes e trovões, e houve um *Ap 6.12grande terremoto, tão grande e tão forte, *Dn 12.1;Mt 24.21como nunca houve semelhante desde que existiram homens sobre a terra. 19 *Ap 17.18;18.10,18-19,21; cp.11.8A grande cidade foi dividida em três partes, e as cidades das nações caíram. *Ap 18.5Deus lembrou-se da *Ap 14.8grande Babilônia, para lhe dar a beber *Ap 14.10o cálice do vinho do furor da sua ira. 20 *Ap 6.14; cp.20.11Toda a ilha fugiu, e os montes não foram achados. 21 Uma *Ap 11.19; cp.8.7grande chuva de pedras, cada pedra quase do peso de um talento, caiu do céu sobre os homens; e os homens *Ap 16.9,11blasfemaram de Deus, por causa da praga da chuva de pedras, pois a sua *cp.Êx 9.18-25praga era grande em extremo.

1 Kaj mi aŭdis grandan voĉon el la templo, dirantan al la sep anĝeloj: Iru, kaj elverŝu sur la teron la sep pelvojn de la kolero de Dio.

2 Kaj la unua foriris, kaj elverŝis sian pelvon sur la teron; kaj fariĝis malbona kaj dolora ulcero sur la homoj, kiuj havis la markon de la besto kaj kiuj adorkliniĝis al ĝia bildo.

3 Kaj la dua elverŝis sian pelvon en la maron; kaj fariĝis sango, kiel de mortinto; kaj mortis ĉiu vivanta estaĵo en la maro.

4 Kaj la tria elverŝis sian pelvon en la riverojn kaj en la fontojn de akvoj; kaj fariĝis sango. 5 Kaj mi aŭdis la anĝelon de la akvoj dirantan: Justa estas Vi, la estanta kaj estinta, la Sanktulo, ĉar Vi tiele juĝis; 6 ĉar ili elverŝis la sangon de sanktuloj kaj profetoj, kaj sangon Vi donis al ili trinki; ili tion meritas. 7 Kaj mi aŭdis la altaron dirantan: Vere, ho Dio, la Sinjoro, la Plejpotenca, veraj kaj justaj estas Viaj juĝoj.

8 Kaj la kvara elverŝis sian pelvon sur la sunon; kaj estis donite al ĝi brulvundi homojn per fajro. 9 Kaj la homoj brulvundiĝis per granda varmego, kaj ili blasfemis la nomon de Dio, kiu havas aŭtoritaton sur tiuj plagoj; kaj ili ne pentis, por doni al Li gloron.

10 Kaj la kvina elverŝis sian pelvon sur la tronon de la besto; kaj ĝia regno mallumiĝis; kaj ili mordis sian langon pro dolorego, 11 kaj ili blasfemis la Dion de la ĉielo pro siaj doloroj kaj siaj ulceroj; kaj ili ne pentis pri siaj faroj.

12 Kaj la sesa elverŝis sian pelvon sur la grandan riveron, la riveron Eŭfrato; kaj ĝia akvo forsekiĝis, por ke pretiĝu la vojo de la reĝoj, kiuj venas el la sunleviĝejo. 13 Kaj mi vidis tri malpurajn spiritojn, kvazaŭ ranojn, elirantaj el la buŝo de la drako, kaj el la buŝo de la besto, kaj el la buŝo de la falsa profeto; 14 ĉar ili estas spiritoj de demonoj, farantaj signojn; ili foriras al la reĝoj de la tuta mondo, por kolekti ilin por la milito de la granda tago de Dio, la Plejpotenca. 15 (Jen mi venas kvazaŭ ŝtelisto. Feliĉa estas tiu, kiu viglas kaj konservas siajn vestojn, por ke li ne iru nuda, kaj oni ne vidu lian honton.) 16 Kaj oni kolektis ilin en lokon, nomatan en la Hebrea lingvo Har-Magedon.

17 Kaj la sepa anĝelo elverŝis sian pelvon sur la aeron; kaj eliris granda voĉo el la templo, for de la trono, dirante: Fariĝis! 18 kaj okazis fulmoj kaj voĉoj kaj tondroj; kaj okazis granda tertremo tia, kia ne okazis de kiam homoj estiĝis sur la tero, tiela tertremo, tiel granda. 19 Kaj la granda urbo disiĝis en tri partojn, kaj la urboj de la nacioj falis; kaj Babel la granda estis memorata antaŭ Dio, por doni al ĝi la pokalon de la vino de la furiozeco de Lia kolero. 20 Kaj ĉiu insulo forflugis, kaj la montoj ne troviĝis. 21 Kaj granda hajlo, peza kvazaŭ po talanto, falis el la ĉielo sur la homojn; kaj la homoj blasfemis Dion pro la plago de la hajlo; ĉar ĝia plago estas treege granda.