1 *Ap 5.6Olhei, e eis o Cordeiro em pé sobre *Sl 2.6;Hb 12.22o monte Sião, e, com ele, *Ap 14.3;Ap 7.4cento e quarenta e quatro mil que tinham escrito o nome dele e *Ap 3.12o nome de seu Pai *Ap 7.3sobre as suas testas. 2 Ouvi uma voz do céu como *Ap 1.15a voz de muitas águas e como *Ap 6.1a voz de um grande trovão; e a voz que ouvi era como de *Ap 5.8harpistas que tocavam nas suas harpas. 3 Cantavam um *Ap 5.9novo cântico, diante do trono, e diante *Ap 4.6das quatro criaturas viventes, e dos *Ap 4.4anciãos; e *Ap 2.17ninguém podia aprender aquele cântico, senão os cento e quarenta e quatro mil que foram *Ap 5.9comprados da terra. 4 *Mt 19.12(?); cp.Ap 3.4;2Co 11.2;Ef 5.27Estes são os que não se contaminaram com mulheres, porque são virgens. Estes são os que *Ap 7.17; cp.Ap 3.4;17.14seguem o Cordeiro para onde quer que vá. Estes foram *Ap 5.9comprados dentre os homens para serem as *Tg 1.18; cp.Hb 12.23primícias para Deus e para o Cordeiro. 5 *Sf 3.13; cp.Sl 32.2;Ml 2.6;Jo 1.47;1Pe 2.22Na sua boca, não foi achada mentira; estão *Jd 24; cp.Hb 9.14;1Pe 1.19sem defeito.

6 Vi outro anjo voando pelo *Ap 8.13meio do céu, tendo um *Ap 10.7;1Pe 1.25evangelho eterno para anunciar *Ap 3.10aos habitantes da terra, e a *Ap 5.9toda nação, e tribo, e língua, e povo, 7 dizendo em alta voz: *Ap 15.4Temei a Deus e *Ap 11.13dai-lhe glória, porque é chegada a hora do seu juízo; e adorai aquele que *Ap 4.11fez o céu, e a terra, e o mar, e *Ap 8.10as fontes das águas.

8 Um segundo anjo o seguiu, dizendo: *Ap 18.2;Is 21.9;Jr 51.8Caiu, caiu a grande *Ap 16.19;17.5;18.10; cp.Dn 4.30Babilônia, que *Jr 51.7deu a beber a todas as nações do *Ap 18.3;17.2,4vinho da ira da sua fornicação.

9 Seguiu-se a estes um terceiro anjo, dizendo em alta voz: Se alguém *Ap 14.11;Ap 13.12adora a besta e a sua *Ap 14.11;Ap 13.14s.imagem e traz a sua *Ap 13.16marca na testa ou na mão, 10 beberá este também do *Ap 16.19; cp.19.15;Is 51.17;Jr 25.15-16,27vinho da ira de Deus, que está preparado, sem mistura, *cp.Ap 18.6;Sl 75.8no cálice da sua cólera, e será atormentado em *cp.Ap 19.20;20.10,14s.;21.8;Ez 38.22;2Ts 1.7fogo e em enxofre diante dos *Mc 8.38santos anjos e diante do Cordeiro. 11 *cp.Ap 18.9,18;19.3;Is 34.8-10O fumo do seu tormento sobe pelos séculos dos séculos, *Ap 4.8e não têm repouso nem de dia nem de noite aqueles que *Ap 14.9;Ap 13.12adoram a besta e a sua *Ap 14.9;Ap 13.14s.imagem e quem receber a *Ap 13.17marca do seu nome. 12 *Ap 13.10Aqui está a perseverança dos santos que *Ap 12.17guardam os mandamentos de Deus e *cp.Ap 2.13a fé em Jesus.

13 Ouvi uma voz do céu dizendo: Escreve: *Ap 20.6Bem-aventurados os mortos que, *cp.Ap 11.18desde agora, *1Co 15.18;1Ts 4.16morrem no Senhor. Sim, *Ap 2.7;22.17diz o Espírito, para que *Ap 6.11;Hb 4.9s.descansem dos seus trabalhos, porque as *cp.1Tm 5.25suas obras os acompanham.

14 Olhei, e eis uma *cp.Mt 17.5nuvem branca, e, sobre a nuvem, sentado um *Ap 1.13semelhante a filho de homem, tendo uma *Ap 6.2; cp.Sl 21.3coroa de ouro sobre a cabeça e uma foice afiada na mão. 15 Outro anjo *Ap 14.17;Ap 15.6;16.17; vd.11.19saiu do santuário, clamando em alta voz ao que estava sentado sobre a nuvem: *Ap 14.18;Mc 4.29;Jl 3.13Mete a tua foice e ceifa; pois a hora de ceifar é chegada, porque a *Mt 13.39-41; cp.Jr 51.33seara da terra está madura. 16 Então, o que estava sentado sobre a nuvem meteu a sua foice à terra, e a terra foi ceifada.

17 Ainda outro anjo saiu do santuário, que está no céu, tendo também ele uma foice afiada. 18 Outro anjo saiu do *Ap 6.9; cp.8.3altar, *cp.Ap 16.8aquele que tinha poder sobre o fogo, e clamou em alta voz ao que tinha a foice afiada, dizendo: *Ap 14.15Mete a tua foice afiada e vindima os cachos da videira da terra, *Jl 3.13porque as suas uvas estão bem maduras. 19 O anjo meteu a sua foice à terra e vindimou a videira da terra e lançou a vindima no *Ap 19.15; cp.Is 63.2s.grande lagar da ira de Deus. 20 O lagar foi pisado *cp.Hb 13.12;Ap 11.8fora da cidade, e saiu *Gn 49.11;Dt 32.14sangue do lagar até os freios dos cavalos, pelo espaço de mil e seiscentos estádios.

1 Kaj mi rigardis, kaj jen la Ŝafido staranta sur la monto Cion, kaj kun li cent kvardek kvar miloj, havantaj lian nomon, kaj la nomon de lia Patro, skribitajn sur ilia frunto. 2 Kaj mi aŭdis voĉon el la ĉielo, kiel voĉon de multaj akvoj, kaj kiel voĉon de granda tondro; kaj la voĉo, kiun mi aŭdis, estis kiel de harpistoj, harpantaj per siaj harpoj; 3 kaj ili kantas kvazaŭ novan kanton antaŭ la trono kaj antaŭ la kvar kreitaĵoj kaj la presbiteroj; kaj neniu povis lerni la kanton krom la cent kvardek kvar miloj, la elaĉetitoj el la tero. 4 Ili estas tiuj, kiuj ne malpuriĝis kun virinoj; ĉar ili estas virguloj. Ili estas la sekvantoj de la Ŝafido, kien ajn li iras. Ili estas elaĉetitaj el inter la homoj, la unuaaĵo al Dio kaj al la Ŝafido. 5 Kaj en ilia buŝo ne troviĝis mensogo; ili estas senkulpaj.

6 Kaj mi vidis alian anĝelon, flugantan en meza ĉielo, havantan eternan evangelion, por evangelii la loĝantojn de la tero kaj ĉiun nacion kaj tribon kaj lingvon kaj popolon, 7 kaj dirantan per granda voĉo: Timu Dion, kaj donu al Li gloron, ĉar venis la horo de Lia juĝo; kaj adorkliniĝu al la Kreinto de la ĉielo kaj la tero kaj la maro kaj la fontoj akvaj.

8 Kaj alia anĝelo, dua, sekvis, dirante: Falis, falis Babel la granda, kiu trinkigis ĉiujn naciojn el la vino de la kolero de ŝia malĉastaĵo.

9 Kaj alia anĝelo, tria, sekvis ilin, dirante per granda voĉo: Se iu adorkliniĝas al la besto kaj al ĝia bildo, kaj ricevas markon sur sia frunto aŭ sur sia mano, 10 tiu ankaŭ trinkos el la vino de la kolero de Dio, kiu estas pretigita nemiksite en la pokalo de Lia kolero, kaj li turmentiĝos en fajro kaj sulfuro antaŭ la sanktaj anĝeloj kaj antaŭ la Ŝafido; 11 kaj la fumo de ilia turmento leviĝas por ĉiam kaj eterne; kaj ne havas paŭzon tage kaj nokte tiuj, kiuj adorkliniĝas al la besto kaj al ĝia bildo, kaj ĉiu, kiu ricevas la markon de ĝia nomo. 12 Ĉi tie estas la pacienco de la sanktuloj, kiuj observas la ordonojn de Dio kaj la fidon de Jesuo.

13 Kaj mi aŭdis voĉon el la ĉielo, dirantan: Skribu: Feliĉaj estas la mortintoj, kiuj de nun mortas en la Sinjoro; vere, diras la Spirito, por ke ili ripozu de siaj laboroj; ĉar iliaj faroj sekvas kun ili.

14 Kaj mi rigardis, kaj jen blanka nubo, kaj sur la nubo sidanto, simila al la Filo de homo, havanta sur sia kapo oran kronon, kaj en sia mano akran rikoltilon. 15 Kaj alia anĝelo eliris el la templo, kriante per granda voĉo al la sidanta sur la nubo: Sendu vian rikoltilon, kaj rikoltu; ĉar venis la horo por rikolti, ĉar la rikolto de la tero tromaturiĝis. 16 Kaj la sidanta sur la nubo ĵetis sian rikoltilon sur la teron; kaj la tero rikoltiĝis.

17 Kaj alia anĝelo eliris el la enĉiela templo, ankaŭ havante akran rikoltilon. 18 Kaj alia anĝelo eliris el la altaro, havante aŭtoritaton super la fajro; kaj li kriis per granda voĉo al la portanto de la akra rikoltilo, dirante: Sendu vian akran rikoltilon, kaj detranĉu la vinberarojn de la vinberarbo de la tero; ĉar tute maturiĝis ĝiaj vinberoj. 19 Kaj la anĝelo ĵetis sian rikoltilon en la teron kaj detranĉis la vinberarbon de la tero kaj ĵetis ĝin en la grandan vinpremilon de la kolero de Dio. 20 Kaj la vinpremilo estis tretita ekster la urbo, kaj eliris sango el la vinpremilo, ĝis la bridoj de la ĉevaloj, en la spaco de mil sescent stadioj.