1 Disse-me mais: Filho do homem, come o que achares; come *Ez 3.9este rolo e vai falar à casa de Israel. 2 Eu *Jr 25.17abri, pois, a minha boca, e ele me deu a comer o rolo. 3 Então, me disse: Filho do homem, dá de comer ao teu ventre *Jr 6.11;20.9e enche as tuas entranhas deste rolo que eu te dou. Eu o *Jr 15.16comi; e ele era, na minha boca, doce *Sl 19.10;119.103;Ap 10.9-10como o mel.

4 Disse-me ainda: Filho do homem, *Ez 3.11;Ez 2.3,7;Mt 10.5-6vai ter com a casa de Israel e, com as minhas palavras, fala a eles. 5 Pois *Jn 1.2;At 14.11;26.17não és enviado a um povo de *Is 28.11;33.19estranho falar e de linguagem difícil, mas à casa de Israel; 6 não a muitos povos de estranho falar e de linguagem difícil, cujas palavras não possas entender. Certamente, se eu te enviasse aos tais, eles *Jn 3.5-10;Mt 11.21;At 13.46-48te escutariam. 7 A casa de Israel, porém, *1Sm 8.7;Jo 15.20,23não te quer escutar, porque não me quer escutar a mim. Pois toda a casa de Israel é duma *Ez 3.4;Is 48.4;Jr 3.3fronte desavergonhada e dum coração obstinado. 8 Eis que fiz *Jr 1.18;15.20duro o teu rosto contra os seus rostos e dura a tua fronte, contra as suas frontes. 9 Fiz a tua fronte como *Zc 7.12diamante, mais dura do que a pederneira. *Ez 3.6;Is 41.10,14Não tenhas medo deles, nem te assustes com os seus semblantes, ainda que são casa rebelde. 10 Disse-me mais: Filho do homem, mete no teu coração *Ez 3.1-3;Ez 2.8;Jó 22.22todas as minhas palavras que eu te falar e ouve com os teus ouvidos. 11 Vai ter com os *Ez 3.15;Ez 11.24-25do cativeiro, com os filhos do teu povo, e fala com eles, e dize-lhes: Assim diz o Senhor Deus; *Ez 3.27;Ez 2.5quer queiram ouvir quer não queiram.

12 Então, o *Ez 3.14;Ez 8.3;At 8.39Espírito me levantou, e ouvi por detrás de mim a voz de grande *At 2.2estrondo dizer: Bendita seja *Ez 3.23;Ez 1.28;9.3a glória de Jeová desde a sua morada! 13 Eu ouvi *Ez 1.24;10.5o ruído das asas das criaturas viventes, quando tocavam uma na outra, e o ruído *Ez 1.15;10.16-17das rodas ao lado delas, o ruído de grande estrondo. 14 Assim, me levantou *Ez 3.12o Espírito e me levou; eu me fui *Jr 6.11amargurado, *Jr 20.9na indignação do meu espírito, *Ez 3.22;Ez 1.3;8.1e a mão de Jeová era forte sobre mim. 15 Então, fui a Tel-Abibe, ao lugar onde habitavam, ter com os do cativeiro, os quais habitavam junto ao *Ez 1.1Quebar, e, *Jó 2.13por sete dias, sentei-me ali atônito no meio deles.

16 *Jr 42.7Passados sete dias, veio a mim a palavra de Jeová, dizendo: 17 Filho do homem, eu te dei por *Ez 33.7-9;Is 52.8;56.10;62.6;Jr 6.17atalaia à casa de Israel; ouve, pois, da minha boca a palavra *2Cr 19.10;Is 58.1;Hc 2.1e avisa-os da minha parte. 18 Quando eu disser ao ímpio: *Gn 2.17Certamente morrerás; *Ez 3.20;Ez 33.6,8se não o avisares, nem falares para avisar ao ímpio que se desvie do seu mau caminho, a fim de salvares a sua vida, morrerá esse ímpio na sua iniquidade, mas o seu sangue, da tua mão o requererei. 19 Contudo, *Ez 33.3,9;2Rs 17.13-14se tu avisares o ímpio, e ele não se converter da sua maldade, nem do seu mau caminho, morrerá ele na sua iniquidade; *Ez 14.14,20;At 18.6;1Tm 4.16tu, porém, livraste a tua alma. 20 Demais, *Ez 18.24;33.18;Sl 125.5;Sf 1.6quando o justo se desviar da sua justiça e cometer a iniquidade, e eu puser diante dele *Ez 14.3,7-9;Is 8.14;Jr 6.21uma pedra de tropeço, ele morrerá; porque *Ez 3.18não o avisaste, morrerá no seu pecado, *Ez 18.24;33.13e não serão lembradas as suas ações de justiça que tem praticado; mas o seu *Ez 3.18sangue, da tua mão o requererei. 21 Todavia, *At 20.31se tu avisares o justo para que o justo não peque, e ele não pecar, certamente, viverá, porque recebeu o aviso; *Ez 3.19e tu livraste a tua alma.

22 *Ez 3.14;Ez 1.3;37.1A mão de Jeová estava ali sobre mim; e ele me disse: Levanta-te, sai ao *Ez 8.4vale, *At 9.6e lá falarei contigo. 23 Então, me levantei e saí ao vale. Eis que estava ali *Ez 1.28;At 7.55a glória de Jeová, como a glória que vi junto ao *Ez 1.1,3rio Quebar; e *Ez 1.28caí com o rosto em terra. 24 *Ez 2.2O Espírito entrou em mim e pôs-me sobre os meus pés; ele falou comigo e me disse: Vai e encerra-te dentro da tua casa. 25 Mas, quanto a ti, filho do homem, eis que *Ez 4.8porão sobre ti cordas e com elas te ligarão, e tu não sairás por entre eles. 26 Farei que a tua língua se pegue ao teu paladar, ficarás *Ez 24.27;33.22;Sl 39.2;Lc 1.20-22mudo e não lhes servirás de *Os 4.17;Am 8.11-12repreendedor. Pois são casa rebelde. 27 Mas, quando eu falar contigo, *Ez 29.21;33.22;Êx 4.11-12abrirei a tua boca, e tu lhes dirás: Assim diz o Senhor Deus: *Ez 3.11;Ez 2.5,7O que ouve ouça; e o que deixa de ouvir deixa. Pois são *Ez 3.9,26casa rebelde.

1 Kaj Li diris al mi: Ho filo de homo, manĝu tion, kion vi trovas, manĝu ĉi tiun skribrulaĵon, kaj iru kaj parolu al la domo de Izrael. 2 Kaj mi malfermis mian buŝon, kaj Li manĝigis al mi tiun skribrulaĵon. 3 Kaj Li diris al mi: Ho filo de homo, en vian ventron manĝu, kaj vian internaĵon plenigu per ĉi tiu skribrulaĵo, kiun Mi donas al vi. Kaj mi manĝis, kaj en mia buŝo ĝi estis dolĉa, kiel mielo.

4 Kaj Li diris al mi: Ho filo de homo, iru al la domo de Izrael, kaj parolu al ili per Miaj vortoj. 5 Ĉar ne al popolo kun nekomprenebla lingvo kaj malfacila parolado vi estas sendata, sed al la domo de Izrael; 6 ne al multaj popoloj kun nekomprenebla lingvo kaj malfacila parolado, kies vortojn vi ne komprenas; cetere, se eĉ al ili Mi sendus vin, eĉ ili aŭskultus vin. 7 Sed la domo de Izrael ne volos aŭskulti vin, ĉar ili ne volas aŭskulti Min; ĉar la tuta domo de Izrael havas malmolan frunton kaj obstinan koron. 8 Jen Mi faris vian vizaĝon forta kontraŭ iliaj vizaĝoj kaj vian frunton forta kontraŭ iliaj fruntoj. 9 Mi faris vian frunton kiel diamanto pli forta ol siliko; ne timu ilin, kaj ne sentu teruron antaŭ ili, ĉar ili estas domo malobeema. 10 Kaj Li diris al mi: Ho filo de homo, ĉiujn Miajn vortojn, kiujn Mi parolos al vi, prenu en vian koron kaj aŭskultu per viaj oreloj. 11 Kaj iru al la elpelitoj, al la filoj de via popolo, kaj parolu al ili, kaj diru al ili: Tiele diras la Sinjoro, la Eternulo — tute egale, ĉu ili aŭskultos aŭ ne aŭskultos.

12 Kaj levis min la spirito, kaj mi ekaŭdis malantaŭ mi grandan bruon: Benita estu la majesto de la Eternulo sur sia loko! 13 Kaj aŭdiĝis bruo de la flugiloj de la kreitaĵoj, kiuj kunfrapiĝadis unuj kun la aliaj, kaj bruo de la radoj apud ili, kaj bruo de granda tertremo. 14 Kaj la spirito levis min kaj forportis min; kaj mi iris kun afliktita kaj maltrankvila koro; kaj la mano de la Eternulo tenis min forte. 15 Kaj mi venis en Tel-Abibon, al la elpelitoj, kiuj loĝis ĉe la rivero Kebar; kaj mi haltis tie, kie ili loĝis, kaj mi restis tie inter ili sep tagojn malĝoje.

16 Post paso de la sep tagoj aperis al mi vorto de la Eternulo, dirante: 17 Ho filo de homo! Mi starigis vin kiel observiston super la domo de Izrael; kaj kiam vi aŭdos vorton el Mia buŝo, tiam instruu ilin de Mi. 18 Kiam Mi diros al la malpiulo: Vi devas morti, kaj vi ne admonos lin, kaj vi ne parolos, por averti malpiulon kontraŭ lia malbona vojo, por konservi al li la vivon — tiam li, malpiulo, mortos pro sia malpieco, sed lian sangon Mi repostulos el via mano. 19 Sed se vi avertis malpiulon, kaj li ne returnis sin de sia malpieco kaj de sia malbona vojo, tiam li mortos pro sia malpieco, kaj vi estos savinta vian animon. 20 Kaj se virtulo deturnos sin de sia virteco kaj agos malbone, tiam Mi metos antaŭ lin falpuŝilon, kaj li mortos; ĉar vi lin ne avertis, li mortos pro sia peko, kaj ne estos rememorataj la bonaj agoj, kiujn li faris; sed lian sangon Mi repostulos el via mano. 21 Sed se vi avertos virtulon, ke la virtulo ne peku, kaj li ne pekos, tiam li restos vivanta pro tio, ke li akceptis averton, kaj vi estos savinta vian animon.

22 Kaj venis sur min tie la mano de la Eternulo, kaj Li diris al mi: Leviĝu, kaj iru en la valon, kaj tie Mi parolos al vi. 23 Kaj mi leviĝis, kaj eliris en la valon; kaj jen tie staras la majesto de la Eternulo, simile al la majesto, kiun mi vidis ĉe la rivero Kebar. Kaj mi ĵetis min vizaĝaltere. 24 Kaj eniris en min la spirito kaj starigis min sur miaj piedoj. Kaj Li ekparolis al mi, kaj diris al mi: Iru, enŝlosu vin en via domo. 25 Kaj vidu, ho filo de homo, oni metos sur vin ŝnurojn kaj ligos vin per ili, kaj vi ne povos eliri inter ilin; 26 kaj vian langon Mi algluos al via palato, kaj vi mutiĝos kaj ne estos admonanto por ili; ĉar ili estas domo malobeema. 27 Sed kiam Mi ekparolos al vi, Mi malfermos vian buŝon, kaj vi diros al ili: Tiele diras la Sinjoro, la Eternulo: Kiu volas aŭskulti, tiu aŭskultu, kaj kiu ne volas, tiu rifuzu; ĉar ili estas domo malobeema.