1 A palavra que veio da parte de Jeová a Jeremias, dizendo: 2 Levanta-te, *Jr 19.1-2desce à casa do oleiro, e lá *Jr 23.22te farei ouvir as minhas palavras. 3 Desci, pois, à casa do oleiro, e eis que ele estava ocupado com a sua obra sobre as rodas. 4 Quando se estragou nas suas mãos o vaso que o oleiro fazia de barro, tornou a fazer dele outro vaso, conforme pareceu bem aos seus olhos.

5 Então, veio a mim a palavra de Jeová, dizendo: 6 Acaso, não poderei fazer de vós, casa de Israel, como este oleiro? — diz Jeová. Eis que, como *Is 45.9;64.8;Mt 20.15;Rm 9.21o barro na mão do oleiro, assim sois vós na minha mão, ó casa de Israel. 7 No momento em que falar acerca duma nação e acerca de um reino, *Jr 1.10para arrancar, e para derrubar, e para destruir, 8 *Jr 7.3-7;12.16;Ez 18.21se aquela nação acerca da qual falei se converter do seu mal, *Jr 26.3,13,19;Sl 106.45;Os 11.8;Jl 2.13-14;Jn 3.9-10arrepender-me-ei do mal que intentei fazer-lhe. 9 No momento em que falar acerca duma nação e acerca dum reino, *Jr 1.10;31.28;Am 9.11-15para edificar e para plantar, 10 se fizer o *Jr 7.24-28;Sl 125.5;Ez 33.18mal diante dos meus olhos, não escutando a minha voz, *1Sm 2.30;13.13arrepender-me-ei do bem que disse-lhe faria. 11 Fala, agora, aos homens de Judá e aos habitantes de Jerusalém: Assim diz Jeová: Eis que *Jr 4.6;11.11;Is 5.5vou forjar mal contra vós e *Jr 18.18;Jr 11.19formar um projeto contra vós; *Jr 4.1;2Rs 17.13;Is 1.16-19;At 26.20convertei-vos, pois, cada um do seu mau caminho, e emendai os vossos caminhos e os vossos feitos. 12 Mas *Jr 2.25;Is 57.10eles dizem: Não há esperança; porque havemos de andar após os nossos projetos e havemos de fazer cada um *Jr 7.24;16.12;Dt 29.19conforme a obstinação do seu mau coração.

13 Portanto, assim diz Jeová: *Jr 2.10-11;Is 66.8Perguntai entre as nações: Quem ouviu tais coisas? A *Jr 14.17;31.4virgem de Israel fez uma coisa *Jr 5.30;23.14;Os 6.10sobremaneira horrenda. 14 Acaso, faltará da pedra do campo a neve do Líbano? Serão esgotadas as águas frias que vêm de longe? 15 Pois o meu *Jr 2.32;3.21povo se esqueceu de mim, *Jr 7.9;44.17;Is 65.7queimando incenso à vaidade, que os fez tropeçar nos seus caminhos, *Jr 6.16nas antigas veredas, para andarem por atalhos, por um caminho *Is 57.14;62.10não feito, 16 e para se tornar a terra deles *Jr 25.9;50.13;Ez 33.28-29em objeto de espanto e de perpétuos assobios. Todo o que passar por ela, ficará espantado e *Jr 48.27;Sl 22.7;Is 37.22meneará a cabeça. 17 Como por um vento oriental, *Jr 13.24;Jó 27.21os espalharei diante do inimigo; mostrar-lhes-ei *Jr 2.27;32.33as costas e não a face, *Jr 46.21no dia da sua calamidade.

18 Então, disseram: Vinde, e *Jr 18.11;Jr 11.19formemos projetos contra Jeremias, porque do sacerdote não *Jr 2.8;Ml 2.7perecerá a lei, nem do sábio, *Jr 8.8;Jó 5.13o conselho, nem do profeta, *Jr 5.13a palavra. *Jr 20.10;Sl 52.2Vinde, e firamo-lo com a língua *Jr 43.2e não atendamos a nenhuma das suas palavras.

19 Atende-me, Jeová, e ouve a voz dos que pleiteiam comigo. 20 Acaso, se tornará mal por bem? Porque *Jr 18.22;Jr 5.26;Sl 35.7;57.6cavaram uma cova para a minha alma. Lembra-te de como *Sl 106.23me apresentei diante de ti para falar a favor deles e para apartar deles o teu furor. 21 Portanto, *Jr 11.22;14.16;Sl 109.9-20entrega seus filhos à fome e põe-nos no poder da espada; fiquem as suas mulheres *1Sm 15.33;Is 13.18sem filhos e *Jr 15.8;Ez 22.25viúvas, sejam os seus homens mortos de morte, *Jr 9.21;11.22e os seus membros, feridos à espada na peleja. 22 Seja ouvido *Jr 6.26;25.34,36o clamor que vem das suas casas, quando fizeres vir, de repente, tropas sobre eles; *Jr 18.20porque cavaram uma cova para me prenderem e *Sl 140.5esconderam laços para os meus pés. 23 Contudo, Jeová, tu sabes todo o seu *Jr 11.21;26.8,11;37.15,20;38.4,9conselho contra mim para me matar; *Sl 109.14;Is 2.9não perdoes a sua iniquidade, nem apagues o seu pecado de diante da tua face. Mas sejam eles *Jr 6.15,21derrubados diante de ti; procede contra eles *Jr 7.20;17.4no tempo da tua ira.

1 Jen estas la vorto, kiu aperis al Jeremia de la Eternulo: 2 Leviĝu kaj iru en la domon de la potisto, kaj tie Mi aŭdigos al vi Miajn vortojn. 3 Kaj mi iris en la domon de la potisto, kaj jen li laboras sur la stablo. 4 Kaj kiam difektiĝis en la mano de la potisto la vazo, kiun li estis faranta el argilo, li faris denove alian vazon, kian al li plaĉis fari.

5 Tiam aperis al mi la jena vorto de la Eternulo: 6 Ĉu Mi ne povas agi kun vi, ho domo de Izrael, kiel tiu potisto? diras la Eternulo; jen kiel la argilo en la mano de la potisto, tiel vi estas en Mia mano, ho domo de Izrael. 7 Unu momenton Mi decidas pri popolo kaj pri regno, ke Mi ĝin elŝiros, disfrapos, kaj pereigos; 8 sed se tiu popolo pentas sian malbonecon, pro kiu Mi decidis pri ĝi, tiam Mi ankaŭ pentas pri la malfeliĉo, kiun Mi intencis fari al ĝi. 9 Alian fojon Mi decidas pri popolo kaj pri regno, ke Mi ĝin fortikigos kaj enradikigos; 10 sed se ĝi faras malbonon antaŭ Miaj okuloj, ne aŭskultante Mian voĉon, tiam Mi pentas pri la bono, kiun Mi intencis fari al ĝi. 11 Kaj nun diru al la Judoj kaj al la loĝantoj de Jerusalem jene: Tiele diras la Eternulo: Jen Mi preparas por vi malbonon kaj havas intencon kontraŭ vi; revenu do ĉiu de sia malbona vojo, kaj rebonigu vian konduton kaj viajn agojn. 12 Sed ili diras: Vane, ni sekvos niajn intencojn, kaj ĉiu el ni agos laŭ la obstineco de sia malbona koro.

13 Tial tiele diras la Eternulo: Demandu inter la nacioj, ĉu iu aŭdis ion similan; multe da abomenindaĵoj faris la filino de Izrael. 14 Ĉu la neĝo de Lebanon ĉesas liveri akvon al Miaj kampoj? ĉu ĉesigas sian iradon la malvarma akvo, fluanta de malproksime? 15 Sed Mia popolo forgesis Min, incensas al idoloj; per sia konduto ili senordigas la vojojn eternajn, por iri laŭ vojo ne ebenigita, 16 por fari sian landon dezerto, eterna mokataĵo, tiel, ke ĉiu, kiu trapasas ĝin, miras kaj balancas la kapon. 17 Kiel per orienta vento Mi disblovos ilin antaŭ la malamiko; la nukon kaj ne la vizaĝon Mi montros al ili en la tago de ilia pereo.

18 Ili diris: Ni iru kaj interkonsiliĝu kontraŭ Jeremia; ĉar ne malaperis la leĝinstruo ĉe la pastro, nek konsilo ĉe la saĝulo, nek parolo ĉe la profeto; venu, ni batu lin per la lango, kaj ni ne atentu liajn vortojn.

19 Atentu min, ho Eternulo, kaj aŭskultu la voĉon de miaj kontraŭuloj. 20 Ĉu oni devas repagi bonon per malbono? ĉar ili fosis foson por mia animo. Memoru, kiel mi staris antaŭ Vi, por paroli bonon pri ili, por forklini de ili Vian koleron. 21 Tial elmetu iliajn filojn al malsato kaj transdonu ilin al glavo; iliaj edzinoj fariĝu seninfanaj kaj vidvinoj, iliaj viroj estu frapitaj de morto, iliaj junuloj estu mortigitaj de glavo en milito. 22 Kriado estu aŭdata el iliaj domoj, kiam Vi subite venigos sur ilin amasojn, pro tio, ke ili fosis foson, por kapti min, kaj reton ili metis antaŭ miajn piedojn. 23 Vi, ho Eternulo, scias ĉiujn iliajn intencojn kontraŭ mi, por mortigi min; ne pardonu ilian malbonagon, kaj ilian pekon antaŭ Vi ne elviŝu; faligu ilin antaŭ Vi; agu kontraŭ ili en la tempo de Via kolero.