1 Do meio de Jerusalém levai, filhos de Benjamim, os vossos bens para um lugar seguro; tocai a trombeta em 2Sm 14.2,4,9;2Cr 11.6;Am 1.1Tecoa e levantai o estandarte sobre Ne 3.14Bete-Haquerém, porque da banda do Jr 6.22;Jr 1.14;4.6Norte aparece um mal e uma grande destruição. 2 Quanto à mulher formosa e Dt 28.56delicada, à Jr 4.31;Is 1.8filha de Sião, eu a exterminarei. 3 A ela virão Jr 12.10pastores com os seus rebanhos; contra ela Jr 4.17;2Rs 25.1;Lc 19.43armarão ao redor as suas tendas; e cada um apascentará no seu lugar. 4 Jr 6.23;Jl 3.9Preparai contra ela a guerra; levantai-vos, e subamos Jr 15.8;Sf 2.4ao meio-dia. Ai de nós! Porque já declina o dia, porque as sombras da tarde se dilatam. 5 Levantai-vos, e subamos de noite e Jr 52.13;Is 32.14destruamos os seus palácios. 6 Pois assim disse Jeová dos Exércitos: Dt 20.19-20Cortai as suas árvores e levantai uma Jr 32.24;33.4tranqueira contra Jerusalém. Esta é a cidade que foi visitada por dentro; ela Jr 22.17está cheia de opressão. 7 Tg 3.10-12Como o poço conserva frescas as suas águas, assim ela conserva fresca a sua malícia; Jr 20.8;Sl 55.9-11;Ez 7.11,23a violência e o despojo se ouvem nela; diante de mim estão sem cessar Jr 30.12-13a enfermidade e as feridas. 8 Jr 7.28;17.23Deixa-te ser admoestada, Jerusalém, Ez 23.18;Os 9.12para que não se aparte de ti a minha alma, para que eu não te torne em desolação e em terra não habitada.
9 Assim diz Jeová dos Exércitos: Na verdade, Jr 16.16;49.9;Ob 5,6rabiscarão como uma vinha Jr 8.3;11.23o resto de Israel; torna a tua mão, como vindimador, às gavinhas. 10 A quem falarei e darei testemunho, para que ouçam? Eis que os seus Jr 4.4;5.21;7.26;At 7.51ouvidos estão incircuncidados e eles não podem escutar; eis que Jr 20.8a palavra de Jeová se lhes tornou em opróbrio; nela não têm prazer. 11 Por isso, estou Jó 32.18-19;Mq 3.8cheio do furor de Jeová; estou Jr 15.6;20.9cansado de me conter. Jr 7.20;9.21Derrama-o sobre os meninos na rua e juntamente sobre a assembleia dos mancebos. Pois o marido será tomado com a mulher, o velho, com o que está cheio de dias; 12 as suas Jr 8.10;38.22;Dt 28.30casas passarão a outros, os campos e igualmente as mulheres, porque Jr 15.6estenderei a minha mão sobre os habitantes da terra, diz Jeová. 13 Jr 8.10;22.17Desde o menor até o maior deles, cada um se entrega à Jr 8.10;22.17;Is 56.11;57.17cobiça; e, desde o profeta até o sacerdote, cada um procede perfidamente. 14 Também Jr 8.11-12;Ez 13.10curam superficialmente o mal do meu povo, dizendo: Paz, paz; quando não há paz. 15 Serão Jr 3.3;8.12envergonhados, por terem cometido abominação, esses que de maneira alguma sentem vergonha, nem tampouco sabem que coisa é confundir-se. Portanto, cairão entre os que caem; no tempo em que eu os visitar, tropeçarão, diz Jeová.
16 Assim diz Jeová: Ponde-vos nos caminhos, vede e perguntai pelas Jr 12.16;18.15;31.21;Is 8.20;Ml 4.4;Lc 16.29antigas veredas, onde está o bom caminho; andai nele e Mt 11.29achareis descanso para as vossas almas. Mas disseram: Não andaremos nele. 17 Eu pus sobre vós Jr 25.4;Is 21.11;58.1;Ez 3.17;Hc 2.1atalaias, dizendo: Escutai o som da trombeta; mas disseram: Não escutaremos. 18 Portanto ouvi, ó nações, e informa-te, ó congregação, do que se acha entre eles. 19 Jr 22.29;Is 1.2Ouve, terra. Eis que vou Jr 19.3,15trazer calamidades sobre este povo, a saber, Pv 1.31o fruto dos seus pensamentos, porque não escutaram as minhas palavras e Jr 8.9rejeitaram a minha lei. 20 Sl 40.6;50.7-9;Is 1.11;66.3;Am 5.21;Mq 6.6Para que, pois, me vem de Sabá Is 60.6o incenso, e dum país remoto a Êx 30.23cana aromática? Os vossos Jr 7.21;14.12holocaustos não me são aceitos, nem os vossos sacrifícios me são agradáveis. 21 Portanto, assim diz Jeová: Eis que Jr 13.16;Is 8.14vou pôr tropeços diante deste povo, e tropeçarão neles juntamente Jr 9.21-22;Is 9.14-17os pais e os filhos; o vizinho e o seu amigo perecerão.
22 Assim diz Jeová: Eis que da terra do Norte Jr 1.15;5.15;10.22;50.41-43vem um povo, e Ne 1.9dos últimos confins da terra será suscitada uma grande nação. 23 Trazem Jr 4.29;Is 13.18arco e escudo; são Jr 50.42cruéis e não têm misericórdia; a voz deles Is 5.30brama como o mar, e montam em cavalos, disposto cada um como homem de guerra contra ti, filha de Sião. 24 Temos Jr 4.19-21;Is 28.19ouvido a fama disso: afrouxam-se as nossas mãos; apoderaram-se de nós a angústia e Jr 4.31;13.21;30.6;Is 21.3as dores como as da mulher que está de parto. 25 Jr 14.18Não saiais ao campo, nem andeis pelo caminho, porque ali está Jr 12.12a espada do inimigo, Jr 20.10;46.5;49.29e há terror por todos os lados. 26 Ó filha do meu povo, Jr 4.8cinge-te de saco e Jr 25.34;Mq 1.10revolve-te na cinza; Am 8.10;Zc 12.10toma luto como por um filho único, pranto amargosíssimo; porque de repente virá sobre nós o despojador.
27 Por averiguador e fortaleza Jr 1.18;15.20te pus entre o meu povo, para que saibas e Jr 9.7examines o seu caminho. 28 Todos eles são sobremaneira Jr 5.23refratários, Jr 9.4andam espalhando calúnias, são Ez 22.18cobre e ferro; Jr 6.13todos eles procedem aleivosamente. 29 Sopram a fole, consumido está do fogo o chumbo; debalde, continuam a fundição, porque os Jr 15.19iníquos não são separados. 30 Sl 119.119;Is 1.22Prata de refugo lhes chamarão, porque Jeová Jr 7.29os refugou.
1 Kuru rapide, ho filoj de Benjamen, el Jerusalem, kaj en Tekoa sonigu la trumpeton kaj super Bet-Kerem faru signalon; ĉar de nordo aperas malbono kaj granda pereo. 2 Al bela kaj delikata virino Mi similigis la filinon de Cion. 3 Al ŝi venos paŝtistoj kun siaj brutaroj, ĉirkaŭ ŝi ili starigos tendojn, kaj ĉiu paŝtos sur sia loko. 4 Aranĝu militon kontraŭ ŝi; leviĝu, ni iru en tagmezo. Ho ve al ni! ĉar baldaŭ vesperiĝos, etendiĝas la ombroj de vespero. 5 Leviĝu, ni iru nokte, kaj ni detruu ŝiajn palacojn. 6 Ĉar tiele diras la Eternulo Cebaot: Haku ŝiajn arbojn kaj aranĝu remparon ĉirkaŭ Jerusalem; ĉi tiun urbon oni devas puni, ĝi estas tute plena de malbonagoj. 7 Kiel fonto elfluigas sian akvon, tiel ĝi elfluigas el si malbonon; nur perforteco kaj rabado estas aŭdataj en ĝi, antaŭ Mi estas ĉiam turmentado kaj batado. 8 Prudentiĝu, ho Jerusalem, por ke ne foriĝu de vi Mia animo, por ke Mi ne faru vin dezerto, lando ne loĝata.
9 Tiele diras la Eternulo Cebaot: Oni kolektu la restaĵon de Izrael kiel restaĵon de vinberoj; eltiru kaj retiru vian manon, kiel ŝirkolektanto de vinberoj super la korboj. 10 Kun kiu Mi parolu, kiun Mi admonu, ke oni Min aŭskultu? ilia orelo ne estas cirkumcidita, kaj ili ne povas aŭdi. Jen la vorton de la Eternulo ili malŝatas; ili ne deziras ĝin. 11 Tial Mi pleniĝis de kolero de la Eternulo, Mi ne plu povas toleri; elverŝu ĝin sur la infanojn sur la strato kaj sur la interkonsiliĝon de la junuloj; kiel viro, tiel ankaŭ virino estos kaptita, maljunulo kaj profundaĝulo. 12 Iliaj domoj transiros al aliuloj, ankaŭ la kampoj kaj la edzinoj; ĉar Mi etendos Mian manon sur la loĝantojn de la lando, diras la Eternulo. 13 Ĉar ĉiuj, de la malgrandaj ĝis la grandaj, estas profitavidaj; kaj de la profetoj ĝis la pastroj ĉiuj faras malhonestaĵon. 14 Kaj la vundojn de Mia popolo ili kuracas per facilanimigo, dirante, ke ĉio estas en bona stato, kvankam ne estas bona stato. 15 Ĉu ili hontas, ke ili faras abomenindaĵon? ili tute ne hontas, ili eĉ ne povoscias ruĝiĝi; tial ili falos inter la falantoj, ili renversiĝos, kiam Mi vizitos ilin, diras la Eternulo.
16 Tiele diras la Eternulo: Stariĝu sur la vojoj kaj rigardu, kaj demandu pri la vojoj antikvaj, kia estas la bona vojo, kaj iru laŭ ĝi kaj trovu ripozon por via animo. Sed ili diris: Ni ne iros. 17 Kaj Mi starigis gardistojn super vi, dirante: Atentu la sonadon de la trumpeto. Sed ili diris: Ni ne atentos. 18 Tial aŭdu, ho popoloj, kaj sciu, ho komunumoj, kio fariĝas ĉe ili. 19 Aŭskultu, ho tero! jen Mi venigas malfeliĉon sur ĉi tiun popolon, frukton de iliaj pensoj; ĉar ili ne atentis Miajn vortojn, kaj Mian instruon ili forpuŝis. 20 Por kio Mi bezonas la olibanon venantan el Ŝeba, kaj la bonodoran kanon el malproksima lando? viaj bruloferoj ne plaĉas al Mi, kaj viaj buĉoferoj ne estas agrablaj al Mi. 21 Tial tiele diras la Eternulo: Jen Mi metos antaŭ ĉi tiu popolo falpuŝilon, kaj sur ĝi falpuŝiĝos kune patroj kaj filoj, najbaro kaj amiko pereos.
22 Tiele diras la Eternulo: Jen venos popolo el norda lando, kaj granda nacio leviĝos de la randoj de la tero. 23 Pafarkon kaj lancon ili tenas forte; kruelaj ili estas kaj senkompataj; ilia voĉo bruas kiel maro; sur ĉevaloj ili rajdas, armite por la batalo kiel unu homo, kontraŭ vin, ho filino de Cion. 24 Kiam ni aŭdis pri ili, malleviĝis niaj manoj, teruro kaj doloro nin atakis kiel naskantinon. 25 Ne eliru sur la kampon, ne iru sur la vojon, ĉar la glavo de la malamiko vekas teruron ĉirkaŭe. 26 Ho filino de Mia popolo! zonu vin per sakaĵo, rulu vin en cindro, funebru kiel pro sola filo, ploru maldolĉe, ĉar subite venos sur nin la pereiganto. 27 Kiel esploranton Mi starigis vin inter Mia popolo, fortan, ke vi ekkonu kaj esploru ilian vojon. 28 Ĉiuj ili estas obstinaj defalintoj, kalumniantoj, kupro kaj fero; ĉiuj ili estas degenerintoj. 29 La blovilo bruldifektiĝis, la plumbo malaperis en la fajro; vane fandis la fandisto: la malbonuloj ne apartiĝis. 30 Arĝento rifuzita oni nomos ilin, ĉar la Eternulo forrifuzis ilin.