1 Veio a mim *Jr 1.2,11a palavra de Jeová, dizendo: 2 Vai e *Jr 7.2;11.6;Is 58.1clama aos ouvidos de Jerusalém: Assim diz Jeová: A favor de ti lembro-me da *Ez 16.8beneficência da tua mocidade, do amor dos teus desposórios, de como me *Jr 2.6;Dt 2.7;Is 63.7-14seguiste no deserto, numa terra que não estava semeada. 3 Israel era *Êx 19.5-6;Dt 7.6;14.2santidade para Jeová, primícias da sua novidade; *Jr 30.16;50.7;Is 41.11todos os que o devoram serão tidos por culpados; sobre eles virá o mal, diz Jeová.

4 Ouvi a palavra de Jeová, ó casa de Jacó e todas as famílias da casa de Israel. 5 Assim diz Jeová: *Is 5.4;Mq 6.3Que injustiça acharam em mim vossos pais, visto que se alongaram de mim, e foram após a *Jr 8.19;2Rs 17.15vaidade, e se tornaram vãos? 6 Eles não disseram: Onde está Jeová, que *Êx 20.2;Is 63.11;Os 13.4nos fez subir da terra do Egito e que *Dt 8.15;32.10nos conduziu pelo deserto, por uma terra de ermos e de covas, por uma terra de fome e de escuridão, por uma terra pela qual ninguém passava? 7 Eu vos introduzi *Dt 8.7-9;11.10-12numa terra de jardins, para que comêsseis os seus frutos e o seu bem; mas, quando entrastes, *Jr 3.2;16.18;Sl 106.38profanastes a minha terra e fizestes a minha herança uma abominação. 8 Os *Jr 10.21sacerdotes não disseram: Onde está Jeová? E os que tratavam da lei *Jr 4.22;Ml 2.6-7não me conheceram; também os regentes prevaricaram contra mim, e os *Jr 23.13profetas profetizaram em nome de Baal e andaram após o que *Jr 16.19;Hc 2.18de nada aproveita.

9 Pelo que ainda *Jr 2.35;Ez 20.35-36contenderei convosco, diz Jeová, e contenderei com os, filhos de vossos filhos. 10 Pois *Is 23.12passai às ilhas de *Gn 10.4;Nm 24.24Quitim e vede; mandai a *Jr 49.28;Sl 120.5;Is 21.16Quedar e considerai bem; vede se jamais sucedeu coisa semelhante. 11 Acaso, trocou alguma nação os seus deuses, *Jr 5.7;16.20;Is 37.19que, contudo, não são deuses? Mas o meu povo *Sl 106.20;Rm 1.23trocou a sua glória por aquilo que de nada aproveita. 12 Pasmai, *Jr 4.23;Is 1.2céus, sobre isso, e espantai-vos, e sede sobremaneira desolados, diz Jeová. 13 Pois dois males fez o meu povo: Deixaram-me a mim, *Jr 17.13;Sl 36.9fonte de águas vivas, e cavaram para si *Jr 14.3cisternas, cisternas rotas, que não retêm as águas.

14 Acaso, é Israel um servo? Acaso, é ele *Jr 5.19;17.4;27.12,17um escravo nascido em casa? Porque logo veio a ser presa? 15 Sobre ele rugiram *Jr 50.17os leões novos, e levantaram a sua voz, *Jr 4.7e fizeram a terra dele uma desolação; as suas cidades estão queimadas, sem que haja quem nelas habite. 16 Também os filhos de *Jr 44.1;Is 19.13;Os 9.6Nofe e de *Jr 43.7-9;46.14Tafnes se apascentam sobre *Jr 48.45;Dt 33.20o alto da tua cabeça. 17 Porventura, *Jr 4.18não te aconteceu isso por teres deixado a Jeová, teu Deus, quando ele *Dt 32.10te guiava pelo caminho? 18 Agora, que tens tu com o caminho do *Jr 2.36;Jr 37.7;Is 30.1-2Egito, para beberes as águas de *Js 13.3;1Cr 13.5;Is 23.3Sior? Ou que tens tu com o caminho da *Jr 50.17Assíria, para beberes as águas do rio? 19 *Jr 4.18;Is 3.9;Os 5.5A tua malícia te castigará, e *Jr 3.6,8,11,14;Os 11.7as tuas apostasias te repreenderão. Sabe e vê que má e *Jó 20.11-16;Am 8.10amarga coisa é o teres deixado a Jeová, teu Deus, e *Jr 5.24;Sl 36.1o não haver em ti temor de mim, diz o Senhor, Jeová dos Exércitos.

20 Há muito que *Lv 26.13quebraste o teu jugo, e rompeste as tuas ataduras, *Jr 2.25e disseste: Não servirei. Pois sobre todo *Jr 3.2,6;17.2;Dt 12.2;Is 57.5,7outeiro alto e debaixo de toda árvore frondosa te deitaste, fazendo-te prostituta. 21 Todavia, eu te *Êx 15.17;Sl 44.2;80.8;Is 5.2plantei como uma vide escolhida, toda semente da verdade; como, pois, te tornaste para mim *Is 5.4numa planta degenerada de vida estranha? 22 Embora *Jr 14.4te laves com salitre e uses muito sabão, contudo, a tua iniquidade fica registrada diante de mim, diz o Senhor Jeová. 23 *Pv 30.12Como podes dizer: Não estou manchada, não tenho andado após os *Jr 9.14Baalins? Vê o teu caminho *Jr 7.31no vale, conhece o que tens feito; és como dromedária ligeira, que anda *Jr 2.33,36;Jr 31.22torcendo os seus caminhos, 24 como *Jr 14.6asna silvestre, acostumada ao deserto, que sorve o vento na sua paixão; quem a pode impedir de satisfazer o seu desejo? Todos os que a buscarem não se fatigarão; no mês dela, achá-la-ão. 25 Guarda o teu pé da nudez e a tua garganta, da sede. Mas tu disseste: *Jr 18.12Não há esperança, não; porque *Jr 14.10;Dt 32.16amei os estranhos e após eles andarei.

26 Como *Jr 48.27o ladrão fica envergonhado quando o apanham, assim ficam envergonhados os da casa de Israel, eles, os seus reis, os seus príncipes, os seus sacerdotes e os seus profetas. 27 Eles dizem a um *Jr 3.9;10.8pau: Tu és meu pai; e a uma pedra: Tu me deste à luz. Pois me voltaram *Jr 18.17;32.33as costas e não o rosto; porém, *Jr 22.23;Is 26.16no tempo da sua tribulação, dirão: Levanta-te e salva-nos. 28 Mas onde estão os teus *Jr 1.16;Dt 32.37;Is 45.20deuses, que fizeste para ti? Levantem-se eles se te podem *Jr 11.12-13salvar no tempo da tua tribulação; pois os teus deuses, ó Judá, são tantos em número *Jr 11.13;2Rs 17.30-31como as tuas cidades.

29 Por que quereis contender comigo? *Jr 5.1;6.13;Dn 9.11Todos vós transgredistes contra mim, diz Jeová. 30 *Jr 5.3;7.28;Is 1.5Em vão castiguei vossos filhos; eles não receberam a correção; *Jr 26.20-24;Ne 9.26a vossa espada devorou os vossos profetas, como um leão destruidor. 31 Ó geração! Vede vós a palavra de Jeová. Porventura, tenho eu sido para Israel um deserto? Ou uma terra de *Is 45.19escuridão? Por que, pois, diz o meu povo: *Jr 2.20,25;Dt 32.15Andamos à vontade, não tornaremos mais para ti? 32 Pode, porventura, a donzela esquecer-se dos seus adornos, ou a noiva, do seu cinto? Mas o meu povo *Jr 3.21;13.25;Is 17.10;Os 8.14esqueceu-se de mim por dias que não têm número. 33 Como *Jr 2.23diriges bem o teu caminho, para buscares o amor! Pois até às mulheres perdidas lhes ensinaste os teus caminhos. 34 Também nas orlas dos teus vestidos se achou o *Jr 7.6;19.4;2Rs 21.16;24.4sangue das almas dos inocentes pobres; não no lugar *Êx 22.2do arrombamento o achei, mas sobre todos estes vestidos. 35 Contudo, disseste: *Jr 2.23Eu sou inocente; certamente, a sua ira já se desviou de mim. Eis que eu *Jr 25.31entrarei em juízo contigo, porque *Pv 28.13;1Jo 1.8,10dizes: Não tenho pecado. 36 Por que *Jr 2.23;Os 12.1te apressas tanto a mudar o teu caminho? Também do *Jr 2.18;37.7;Is 30.3Egito serás envergonhada, como já foste envergonhada da *2Cr 28.16,20-21Assíria. 37 Também dele sairás *Jr 14.3-4;2Sm 13.19com as mãos sobre a cabeça, porque Jeová rejeitou *Jr 17.5;37.7-10as tuas confianças, e não serás bem sucedido nelas.

1 Kaj aperis al mi la vorto de la Eternulo, dirante: 2 Iru kaj prediku al la oreloj de Jerusalem, dirante: Tiele diras la Eternulo: Mi memoras la piecon de via juneco, la amon de via fianĉineco, kiam vi sekvis Min en la dezerto, en lando ne prisemita. 3 Izrael tiam estis sanktaĵo de la Eternulo, Lia unua frukto; ĉiuj, kiuj manĝis ĝin, estis kondamnitaj, malbono venis sur ilin, diras la Eternulo.

4 Aŭskultu la vorton de la Eternulo, ho domo de Jakob kaj ĉiuj familioj de la domo de Izrael. 5 Tiele diras la Eternulo: Kian maljustaĵon viaj patroj trovis en Mi, ke ili malproksimiĝis de Mi kaj sekvis vantaĵon kaj mem vantiĝis? 6 Kaj ili ne diris: Kie estas la Eternulo, kiu elkondukis nin el la Egipta lando, kiu kondukis nin tra dezerto, tra lando de stepoj kaj kavoj, tra lando seka kaj malluma, tra lando, kiun neniu trapasis kaj kie neniu loĝis? 7 Kaj Mi venigis vin en landon fruktodonan, por ke vi manĝu ĝiajn fruktojn kaj bonaĵojn; sed vi venis kaj malpurigis Mian landon, kaj Mian heredaĵon vi faris abomenindaĵo. 8 La pastroj ne diris: Kie estas la Eternulo? la leĝokompetentuloj ne atentis Min, la paŝtistoj perfidis Min, la profetoj profetis per Baal kaj sekvis idolojn. 9 Pro tio Mi ankoraŭ procesos kun vi, diras la Eternulo, kaj kun la filoj de viaj filoj Mi procesos. 10 Ĉar iru sur la insulojn de la Kitidoj kaj rigardu, sendu al la Kedaridoj kaj esploru bone kaj rigardu, ĉu tie estas farita io simila. 11 Ĉu ia popolo ŝanĝis siajn diojn, kvankam ili ne estas dioj? sed Mia popolo ŝanĝis sian gloron je idoloj. 12 Miregu pri tio, ho ĉielo, sentu teruron kaj forte konsterniĝu, diras la Eternulo. 13 Ĉar du malbonagojn faris Mia popolo: Min ili forlasis, la fonton de viva akvo, por elhaki al si putojn, truhavajn putojn, kiuj ne povas teni akvon. 14 Ĉu Izrael estas sklavo, aŭ ĉu li estas infano de la domo? kial li fariĝis rabitaĵo? 15 Kontraŭ li blekegis leonidoj, forte kriis, kaj ili faris lian landon dezerto; liaj urboj estas bruligitaj, kaj neniu loĝas en ili. 16 Eĉ la filoj de Nof kaj de Taĥpanĥes frakasis vian verton. 17 Vi jam mem tion faris al vi, ĉar vi forlasis la Eternulon, vian Dion, en la tempo, kiam Li gvidis vin sur la vojo. 18 Kaj nun por kio vi bezonas la vojon al Egiptujo? ĉu por trinki la akvon de Nilo? Kaj por kio vi bezonas la vojon al Asirio? ĉu por trinki la akvon de Eŭfrato? 19 Via malboneco vin punos, kaj viaj malbonagoj faros al vi riproĉojn, por ke vi sciu kaj vidu, kiel malbone kaj maldolĉe estas, ke vi forlasis la Eternulon, vian Dion, kaj ne timas Min, diras la Sinjoro, la Eternulo Cebaot. 20 Ĉar antaŭ longe vi rompis vian jugon kaj disŝiris viajn ŝnurojn, kaj vi diris: Mi ne plu malbonagos; tamen sur ĉiu alta loko kaj sub ĉiu verda arbo vi kuŝigis vin kiel malĉastistino. 21 Mi plantis vin kiel bonegan vinberbranĉon, portontan plej ĝustajn fruktojn; kiel do vi ŝanĝiĝis ĉe Mi je vinberbranĉo sovaĝa? 22 Se vi eĉ lavus vin per natro kaj uzus por vi multe da sapo, via malvirto tamen restos makula antaŭ Mi, diras la Sinjoro, la Eternulo. 23 Kiel vi povas diri: Mi ne malpurigis min, mi ne sekvis Baalojn? rigardu vian agadon en la valo, pripensu, kion vi faris, juna kamelino rapidpieda, petolanta sur sia vojo. 24 Kiu povas reteni sovaĝan azeninon, alkutimiĝintan al la dezerto, kiam ĝi sopiregas de sia volupta celado? ĉiuj, kiuj ĝin serĉas, ne bezonas laciĝi, en la sama stato ili ĝin trovos. 25 Detenu viajn piedojn de nudeco kaj vian gorĝon de soifo. Sed vi diras: Ne, mi ne volas, ĉar mi amas fremdulojn kaj mi sekvos ilin. 26 Kiel ŝtelinto hontas, kiam oni lin trovas, tiel estas hontigita la domo de Izrael, ili, iliaj reĝoj, iliaj princoj, iliaj pastroj, kaj iliaj profetoj, 27 kiuj diras al ligno: Vi estas mia patro; kaj al ŝtono: Vi min naskis. Ili turnis al Mi la nukon, ne la vizaĝon; sed en la tempo de sia malfeliĉo ili diras: Leviĝu, kaj savu nin. 28 Kie do estas viaj dioj, kiujn vi faris al vi? ili leviĝu, se ili povas vin savi en la tempo de via malfeliĉo; ĉar kiom da urboj, tiom da dioj vi havas, ho Jehuda.

29 Kial vi volas disputi kun Mi? vi ĉiuj defalis de Mi, diras la Eternulo. 30 Vane Mi frapis viajn infanojn, ili ne akceptis la moralinstruon; via glavo ekstermis viajn profetojn, kiel furioza leono. 31 Ho generacio, atentu la vorton de la Eternulo! Ĉu Mi estis por Izrael dezerto aŭ lando malluma? Kial do Mia popolo diras: Ni mem estas sinjoroj, ni ne plu iros al Vi? 32 Ĉu virgulino forgesas sian ornamon, aŭ fianĉino sian ĉirkaŭligon? sed Mia popolo Min forgesis jam de tempo nekalkulebla. 33 Kiel vi beligas vian vojon, por serĉi amon! al agoj malbonaj vi ja alkutimiĝis. 34 Eĉ sur viaj baskoj oni trovas sangon de malriĉuloj, senkulpuloj; ne en foskavoj Mi tion trovis, sed sur ĉiuj tiuj lokoj. 35 Vi diras: Mi estas senkulpa, Lia kolero deturnu sin de mi. Sed Mi postulos juĝon inter ni pro tio, ke vi diras: Mi ne pekis. 36 Kiel malestiminda vi fariĝis, ŝanĝante vian vojon! De Egiptujo vi estos tiel same hontigita, kiel vi estas hontigita de Asirio. 37 Ankaŭ el tie vi eliros kun la manoj sur la kapo, ĉar la Eternulo forpuŝis viajn esperojn kaj vi ne sukcesos kun ili.