1 *Jr 3.22;Jl 2.12Se voltares, Israel, diz Jeová, voltarás para mim; *Jr 7.3,7;15.19;35.15se tirares de diante da minha face as tuas abominações, não serás removido. 2 *Jr 12.16;Dt 10.20;Is 65.16Se jurares em verdade, em juízo e em justiça: Pela vida de Jeová; então, nele se bendirão *Jr 3.17;12.15-16;Gn 22.18as nações e *Jr 9.24;Is 45.25nele se glorificarão.

3 Pois assim diz Jeová aos homens de Judá e a Jerusalém: *Os 10.12Lavrai o vosso terreno que está em alqueive e não semeeis entre espinhos. 4 *Jr 9.25-26;Dt 10.16;30.6;Rm 2.28-29Circuncidai-vos a Jeová e tirai os prepúcios do vosso coração, homens de Judá e habitantes de Jerusalém; *Jr 21.12;Is 30.27,33para que o meu furor não saia como fogo e arda de modo *Am 5.6;Mc 9.43,48que ninguém o possa apagar, por causa da maldade dos vossos feitos.

5 Anunciai em Judá e publicai em Jerusalém; dizei: *Jr 6.1;Os 8.1Tocai a trombeta na terra; gritai em alta voz e dizei: *Jr 8.14;Js 10.20Ajuntai-vos, e entremos nas cidades fortificadas. 6 Arvorai um *Jr 4.21;Jr 50.2;Is 62.10estandarte em direção de Sião; recolhei os vossos bens em lugar seguro, não demoreis; porque *Jr 1.14-15;6.1-22eu vou trazer um leão e grande destruição. 7 Um *Jr 5.6;25.38;50.17leão já subiu da sua ramada, e um *Jr 25.9;Ez 26.7-10destruidor das nações já partiu e saiu do seu lugar *Jr 2.15;Is 1.7;6.11para fazer a tua terra uma desolação, a fim de que sejam assoladas as tuas cidades e fiquem sem habitantes. 8 Por isso, *Jr 6.26;Is 22.12cingi-vos de saco, lamentai e uivai, porque não se apartou de nós *Jr 30.24;Is 5.25;10.4o ardor da ira de Jeová. 9 Sucederá, naquele dia, diz Jeová, que desfalecerá *Jr 48.41;Is 22.3-5o coração do rei e o coração dos príncipes; pasmarão os sacerdotes, e *Is 29.9-10;Ez 13.9-16os profetas serão consternados.

10 Disse eu: Ah! Senhor Jeová! Na verdade, *Ez 14.9;2Ts 2.11enganaste grandemente a este povo e a Jerusalém, dizendo: *Jr 5.12;14.13Vós tereis paz; porquanto a espada chega até a alma.

11 Naquele tempo, se dirá a este povo e a Jerusalém: *Jr 13.24;51.1;Ez 17.10;Os 13.15Um vento abrasador, vindo dos altos escalvados no deserto, aproxima-se da filha do meu povo, não para cirandar, nem para alimpar; 12 vento demasiado forte para essas coisas virá da minha parte; agora, também *Jr 1.16pronunciarei eu juízos contra eles. 13 Eis que *Is 19.1;Na 1.3virá subindo como nuvens, e os seus *Is 5.28;66.15carros serão como o torvelinho; os seus cavalos são *Lm 4.19mais velozes do que águias. Ai de nós! Porque *Is 3.8somos despojados. 14 Ó Jerusalém, *Is 1.16;Tg 4.8lava da malícia o teu coração, para que sejas salva. Até quando permanecerão em ti *Jr 6.19;13.27;Pv 1.22os teus maus pensamentos? 15 Pois uma voz anuncia *Jr 8.16desde Dã e proclama a calamidade desde os montes de Efraim! 16 Fazei disto menção às nações; eis, proclamai contra Jerusalém que *Jr 5.15;Is 39.3de um país remoto vêm *Jr 4.17;Jr 5.6vigias e *Ez 21.22levantam a voz contra as cidades de Judá. 17 Como guardas de campos estão *2Rs 25.1,4contra ela ao redor, porque contra mim *Jr 5.23;Is 1.20,23se rebelaram, diz Jeová. 18 *Jr 2.17,19;Sl 107.17;Is 50.1O teu caminho e os teus feitos fizeram vir sobre ti essas coisas; esta é a tua malícia; certamente, é ela *Jr 2.19amarga; certamente, chega até o teu coração.

19 *Jr 9.1,10;20.9;Is 15.5;16.11;21.3;22.4Minhas entranhas, minhas entranhas! Eu torço-me em dores. Paredes do meu coração! *Hc 3.16O meu coração aflige-se em mim. Não posso calar, porque ouviste, ó minha alma, *Nm 10.9a voz da trombeta, o alarido da guerra. 20 Proclama-se destruição sobre *Sl 42.7;Ez 7.26destruição, porque despojada está *Jr 4.27a terra toda; de repente, são *Jr 10.20destruídas as minhas tendas, e, num momento, as minhas cortinas. 21 Até quando verei *Jr 4.6o estandarte e ouvirei a voz da trombeta? 22 *Jr 5.4,21;10.8Pois o meu povo é néscio, a mim *Jr 2.8não me conhecem; são filhos insensatos e não têm entendimento; sábios são *Jr 9.3;13.23;Rm 16.19para fazerem o mal, porém não sabem fazer o bem.

23 Olhei para a terra, e eis que era *Gn 1.2;Is 24.19sem forma e vazia; e *Jr 4.28para os céus, e não havia neles luz. 24 Olhei para os montes, e eis que *Jr 10.10;Is 5.25;Ez 38.20tremiam, e todos os outeiros se agitavam. 25 Olhei, e eis que não havia homem, e todas *Jr 9.10;12.4;Sf 1.3as aves do céu tinham fugido. 26 Olhei, e eis que *Jr 9.10a terra de jardins era um deserto, e todas as suas cidades estavam demolidas diante de Jeová e diante do ardor da sua ira.

27 Pois assim diz Jeová: Desolada ficará *Jr 12.11-12;25.11a terra toda; contudo, *Jr 5.10,18;30.11;46.28não a destruirei totalmente. 28 Por isso, *Jr 12.4,11;14.2;Os 4.3pranteará a terra, e *Is 5.30;50.3;Jl 2.30-31se enegrecerão os céus de cima; porque *Jr 23.20;30.24;Nm 23.19falei, resolvi e não me arrependi, nem disso desistirei. 29 *Jr 6.23Foge a cidade toda por causa do tumulto dos cavaleiros e flecheiros; *Jr 16.16;Is 2.19-21entram os homens nas ramadas e trepam pelos penhascos; *Jr 4.7todas as cidades ficam desamparadas, e ninguém habita nelas. 30 Tu, sendo despojada, *Jr 13.21;Is 10.3;20.6que farás? Embora te vistas de escarlate, embora te enfeites de adornos de ouro, embora *2Rs 9.30;Ez 23.40pintes os teus olhos com o antimônio, em vão te enfeitas; desprezam-te *Jr 22.20,22;Ez 23.9-10,22os teus amantes, procuram tirar-te a vida. 31 Pois ouvi uma voz como *Jr 13.21;22.23;30.6a duma mulher que está de parto, angústia como a de quem dá à luz o seu primogênito, a voz da filha de Sião, que *Is 42.14está ofegante, *Is 1.15;Lm 1.17que estende as mãos, dizendo: Ai de mim agora! Porque a minha alma desfalece por causa dos assassinos.

1 Se vi volas rekonverti vin, ho Izrael, diras la Eternulo, rekonvertu vin al Mi; kaj se vi forigos viajn abomenindaĵojn de antaŭ Mia vizaĝo, kaj ne plu vagados, 2 kaj se vi en vero, bonordo, kaj pieco ĵuros: Kiel la Eternulo vivas, tiam ankaŭ la popoloj benos sin per Li kaj gloros sin per Li.

3 Ĉar tiele diras la Eternulo al la viroj de Judujo kaj al Jerusalem: Plugu al vi novan plugokampon, kaj ne semu inter dornaĵo. 4 Cirkumcidu vin al la Eternulo kaj forigu la prepucion de via koro, ho viroj de Judujo kaj loĝantoj de Jerusalem, por ke Mia kolero ne eliru kiel fajro kaj ne brulu pro viaj malbonagoj tiel, ke neniu ĝin estingos. 5 Proklamu en Judujo, aŭdigu en Jerusalem, prediku kaj trumpetu en la lando; voku per plena voĉo, kaj diru: Kolektiĝu, kaj ni iru en la fortikigitajn urbojn. 6 Levu standardon en Cion, kuru, ne haltu; ĉar malfeliĉon Mi venigas de nordo kaj grandan pereon. 7 Leono leviĝas el sia densejo, kaj pereiganto de popoloj elmoviĝas kaj eliras el sia loko, por fari vian landon dezerto; viaj urboj estos detruitaj, kaj neniu loĝos en ili. 8 Pro tio zonu vin per sakaĵo, ploru kaj ĝemu, ĉar la flama kolero de la Eternulo ne foriĝas de ni. 9 En tiu tago, diras la Eternulo, senviviĝos la koro de la reĝo kaj la koro de la princoj, konsterniĝos la pastroj, kaj la profetoj konfuziĝos. 10 Kaj mi diris: Ho Sinjoro, ho Eternulo! ĉu Vi erarigis ĉi tiun popolon kaj Jerusalemon, dirinte: Vi havos pacon — kaj dume la glavo atingis jam la animon? 11 En tiu tempo oni diros al tiu popolo kaj al Jerusalem: Seka vento de la altaĵoj en la dezerto venas sur la vojon de la filino de Mia popolo, ne por ventumi kaj ne por purigi; 12 vento pli forta ol ili venos al Mi; tiam Mi diros Mian verdikton kontraŭ ili. 13 Jen ĝi leviĝas kiel nuboj, kaj ĝiaj ĉaroj estas kiel ventegoj, ĝiaj ĉevaloj estas pli rapidaj ol agloj; ve al ni! ni estos ruinigitaj. 14 Lavu de la malbono vian koron, ho Jerusalem, por ke vi saviĝu; ĝis kiam loĝos en vi viaj malbonaj pensoj? 15 Venas voko el la regiono de Dan, kaj malbona sciigo de la monto de Efraim: 16 Sciigu al la popoloj, aŭdigu pri Jerusalem, ke sieĝontoj venas el lando malproksima kaj sonigas sian voĉon kontraŭ la urboj de Judujo. 17 Kiel kampogardistoj ili ĉirkaŭas ĝin, ĉar ĝi ribelis kontraŭ Mi, diras la Eternulo. 18 Via konduto kaj viaj faroj kaŭzis tion al vi, tiu via malboneco, ĉar ĝi estas maldolĉa, ĉar ĝi penetris ĝis via koro.

19 Mia internaĵo, mia internaĵo min doloras, batas mia koro, mi ne povas silenti; ĉar vi, mia animo, aŭdis sonon de korno, trumpetadon de batalo. 20 Estas proklamata malfeliĉo post malfeliĉo, ĉar la tuta lando estas ruinigata, subite estas detruataj miaj domoj, momente miaj tendoj. 21 Kiel longe ankoraŭ mi vidos standardon, aŭdos sonadon de korno? 22 Ĉar Mia popolo estas freneza, Min ili ne rekonas; ili estas malsaĝaj infanoj, ili ne komprenas; saĝaj ili estas por fari malbonon, sed fari bonon ili ne povoscias.

23 Mi rigardas la teron, kaj jen ĝi estas malplena kaj dezerta; la ĉielon, kaj jen ĝi estas senluma. 24 Mi rigardas la montojn — ili tremas, kaj ĉiuj montetoj ŝanceliĝas. 25 Mi rigardas — troviĝas neniu homo, kaj ĉiuj birdoj de la ĉielo disflugis. 26 Mi rigardas — la fruktoriĉa lando fariĝis dezerto, kaj ĉiuj ĝiaj urboj estas detruitaj de la Eternulo, de la flamo de Lia kolero. 27 Ĉar tiele diras la Eternulo: Dezertigita estos la tuta lando, sed plenan ekstermon Mi ne faros. 28 Pro tio la tero ploros kaj la ĉielo supre malĝojos; ĉar Mi eldiris Mian decidon, kaj Mi ne bedaŭras, kaj Mi ne reprenos ĝin. 29 Pro la bruo de la rajdantoj kaj pafantoj forkuras la tuta urbo; oni kuras en densajn arbarojn, grimpas sur rokojn; ĉiuj urboj malpleniĝis, kaj neniu en ili loĝas. 30 Kaj vi, dezertigita, kion vi faros? Eĉ se vi metos sur vin purpuron, se vi ornamos vin per oraj ornamoj, se vi ruĝe kolorigos vian vizaĝon, vi ornamos vin vane: viaj amantoj vin malestimos, ili volos vin mortigi. 31 Ĉar Mi aŭdas krion kiel de naskantino, ĝemegadon kiel de virino naskanta la unuan infanon, krion de la filino de Cion; ŝi ĝemas, kaj etendas siajn manojn: Ho ve al mi! ĉar mia animo pereas de la mortigantoj.