Salmo de Davi

1 Jeová, tenho *Sl 22.19;38.22;70.5clamado a ti; dá-te pressa em me acudir;

*Sl 5.1;143.1dá ouvidos à minha voz, quando a ti clamo.

2 Apresente-se a minha oração *Êx 30.8;Lc 1.10;Ap 5.8;8.3-4como incenso diante de ti,

o erguer das minhas mãos, como *Êx 29.41;1Rs 18.29,36;Dn 9.21a oblação da tarde.

3 Põe *Sl 34.13;39.1;Pv 13.3;21.23vigia, Jeová, à minha boca,

guarda as *Mq 7.5portas dos meus lábios.

4 Não *Sl 119.36inclines o meu coração para o mal,

juntamente com homens que *Is 32.6;Os 6.8;Ml 3.15obram iniquidade;

e não *Pv 23.6coma eu das suas gulodices.

5 Fira-me *Pv 9.8;19.25;25.12;27.6;Ec 7.5;Gl 6.1o justo, e isso será uma mercê;

repreenda-me, e isso será como *Sl 23.5;133.2óleo sobre a minha cabeça;

não o recuse à minha cabeça,

mas *Sl 35.14continue ainda a minha oração contra a perversidade deles.

6 Quando os seus juízes forem *2Cr 25.12precipitados duma penha abaixo,

ouvirão eles as minhas palavras, que são suaves

7 Como quando se *Sl 129.3lavra e sulca a terra,

são *Sl 53.5espalhados os nossos ossos à *Sl 88.3-5;Nm 16.32-33entrada da sepultura.

8 Pois em ti, Senhor Jeová, estão fitos *Sl 25.15;123.2os meus olhos;

em ti *Sl 2.12;11.1busco refúgio; não *Sl 27.9derrames a minha vida.

9 Guarda-me do *Sl 38.12;64.5;91.3laço que eles me armaram

e das *Sl 140.5armadilhas dos que obram iniquidade.

10 *Sl 7.15;57.6Caiam os perversos nas suas próprias redes,

enquanto que eu, ao mesmo tempo, *Sl 124.7escape incólume.

Psalmo de David.

1 Ho Eternulo, mi vokas al Vi; rapidu al mi;

Atentu mian voĉon, kiam mi vokas al Vi.

2 Mia preĝo valoru antaŭ Vi kiel incenso,

La levo de miaj manoj kiel vespera oferdono.

3 Metu, ho Eternulo, gardon al mia buŝo,

Gardu la pordon de miaj lipoj.

4 Ne klinu mian koron al io malbona,

Al partoprenado en malbonagoj kun malbonaguloj;

Mi ne manĝu iliajn bongustaĵojn.

5 Virtuloj min frapu favorkore kaj punu min:

Ĝi estos oleo por la kapo;

Mia kapo ne rifuzos, se estos eĉ pli;

Kaj mi preĝas ĉe iliaj malfeliĉoj.

6 Disiĝis sur roko iliaj juĝantoj,

Kaj ili aŭdis miajn vortojn, kiel amikaj ili estis.

7 Kiel iu plugas kaj dispecigas la teron,

Tiel estas disĵetitaj iliaj ostoj ĝis la buŝo de Ŝeol.

8 Ĉar al Vi, ho Eternulo, mia Sinjoro, estas direktitaj miaj okuloj;

Al Vi mi esperas: ne forpuŝu mian animon.

9 Gardu min kontraŭ la reto, kiun oni metis al mi,

Kontraŭ la implikilo de la malbonaguloj.

10 La malvirtuloj falu en siajn retojn ĉiuj,

Dum mi preteriros.