Masquil de Asafe

1 *Is 51.4Escutai, povo meu, a minha lei;

*Is 55.3inclinai os vossos ouvidos às palavras da minha boca.

2 *Sl 49.4;Mt 13.35Abrirei numa parábola a minha boca,

*Pv 1.6proferirei enigmas tirados dos tempos antigos.

3 As coisas que temos ouvido e sabido

*Sl 44.1e que nossos pais nos têm contado,

4 *Sl 145.4;Êx 12.26;Dt 11.19;Jó 15.18;Is 38.19;Jl 1.3não as ocultaremos a seus filhos,

narrando *Sl 22.30às gerações vindouras os louvores de Jeová,

e a sua força, e *Sl 26.7;71.17;Jó 37.16as maravilhas que ele tem obrado.

5 Porque ele estabeleceu um *Sl 19.7;81.5;Is 8.20testemunho em Jacó

e instituiu *Sl 147.19uma lei em Israel,

as quais coisas *Dt 6.4-9mandou a nossos pais

que as *Dt 4.9fizessem conhecer a seus filhos,

6 para que a soubesse a geração vindoura, a saber, *Sl 22.31os filhos que houvessem de nascer,

os quais se levantassem e *Dt 11.19as contassem a seus filhos;

7 a fim de que pusessem a sua confiança em Deus

*Dt 4.9;6.12;8.14e não se esquecessem das obras de Deus,

*Dt 4.2;5.1-29;27.1;Js 22.5mas guardassem os seus mandamentos;

8 *2Cr 30.7;Ez 20.18e que não fossem como seus pais,

*Dt 9.7,24;31.27;Jz 2.19;Is 30.9geração contumaz e rebelde;

geração *Sl 78.37;Jó 11.13que não regeu bem o coração,

e cujo espírito *Sl 51.10não foi fiel a Deus.

9 Os filhos de Efraim, *1Cr 12.2armados de arcos,

*Sl 78.57;Jz 20.39bateram em retirada no dia da batalha.

10 *Jz 2.20;1Rs 11.11;2Rs 18.12Não guardaram a aliança de Deus

e recusaram *Sl 119.1;Jr 32.23;44.10,23andar na sua lei;

11 *Sl 106.13esqueceram-se dos seus feitos

e das obras maravilhosas que ele lhes tinha mostrado.

12 *Sl 106.22;Êx 7.12Maravilhas fez ele à vista de seus pais,

na terra do Egito, *Sl 78.43;Nm 13.22;Is 19.11;30.4;Ez 30.14no campo de Zoã.

13 *Sl 74.13;136.13;Êx 14.21Dividiu o mar e fê-los passar;

fez parar as águas *Sl 33.7;Êx 15.8como um montão.

14 *Sl 105.39;Êx 13.21Também os guiou, de dia, por uma nuvem

e, durante a noite toda, por *Êx 14.24um clarão de fogo.

15 *Sl 105.41;114.8;Êx 17.6;Is 48.21;1Co 10.4Fendeu rochas no deserto

e deu-lhes a beber abundantemente como de abismos.

16 *Nm 20.8,10-11Fez sair da penha torrentes

e fez correr águas como rios.

17 Todavia, ainda prosseguiram em pecar contra ele,

*Dt 9.22;Is 63.10rebelando-se contra o Altíssimo no deserto.

18 *Sl 78.41,56;95.9;106.14;Dt 6.16;1Co 10.9Tentaram a Deus nos seus corações,

*Nm 11.4pedindo comida segundo o seu apetite.

19 Falaram contra Deus,

disseram: *Êx 16.3;Nm 11.4;20.3;21.5Porventura, pode Deus preparar uma mesa no deserto?

20 Eis que *Sl 78.15-16feriu a rocha, e brotaram águas,

e torrentes trasbordaram.

Pode ele também dar pão?

Acaso, fornecerá *Nm 11.18carne ao seu povo?

21 Portanto, Jeová, ao ouvir isso, *Nm 11.1ficou irado.

Acendeu-se fogo contra Jacó,

também se levantou ira contra Israel;

22 porque *Dt 1.32;9.23;Hb 3.18não creram em Deus

e não confiaram na sua salvação.

23 Contudo, ordenou às nuvens lá em cima

*Gn 7.11;Ml 3.10e abriu as portas do céu;

24 sobre eles *Êx 16.4fez chover maná para comer

e deu-lhes do *Sl 105.40;Jo 6.31trigo do céu.

25 Comeu cada qual o pão dos poderosos;

ele lhes enviou comida *Êx 16.3a fartar.

26 *Nm 11.31Fez soprar no céu o vento do Oriente

e, pelo seu poder, conduziu o vento sul.

27 Sobre eles fez também chover carne como poeira

*Sl 105.40;Êx 16.13e aves de asas, como areia dos mares;

28 fê-las cair no meio do arraial deles,

ao redor das suas habitações.

29 Assim, eles *Nm 11.19-20comeram e se fartaram bem,

pois ele lhes trouxe o que cobiçavam.

30 Não se apartavam da sua cobiça.

Ainda a comida lhes estava na boca,

31 quando *Nm 11.33-34;Jó 20.23a ira de Deus se levantou contra eles,

matou *Is 10.16dos mais vigorosos deles

e prostrou os mancebos de Israel.

32 Apesar de tudo isso *Nm 14.16-17continuaram a pecar

*Nm 14.11e não creram nas suas maravilhas.

33 Por isso, *Nm 14.29,35acabou com os dias deles em um sopro,

e os anos, num terror repentino.

34 Quando ele os fazia morrer, então, *Nm 21.7;Os 5.15o buscavam;

voltavam e, *Sl 63.1de manhã, procuravam a Deus.

35 Lembraram-se de que Deus era a sua *Dt 32.4Rocha,

e o Deus Altíssimo, o seu *Sl 74.2;Êx 15.13;Dt 9.26Redentor.

36 Eles, porém, o *Êx 24.7-8;Ez 33.31lisonjeavam com a sua boca

e, com a sua língua, lhe *Êx 32.7-8;Is 57.11mentiam.

37 Pois o coração deles não *Sl 51.10;78.8era constante para com ele,

nem eram fiéis na sua aliança.

38 Mas ele é *Êx 34.6cheio de compaixão, *Nm 14.20revela a iniquidade e não destrói;

muitas vezes, desvia a sua ira

e não dá largas a todo o seu furor.

39 *Sl 103.14;Jó 10.9Lembrava-se de que eles eram *Gn 6.3carne,

*Jó 7.7;Sl 103.14;Tg 4.14um vento que passa e não volta mais.

40 Quantas vezes se *Sl 106.43;107.11rebelaram contra ele no deserto

e o *Sl 95.10;Is 63.10;Ef 4.30agravaram no *Sl 106.14ermo!

41 Eles voltaram, e *Nm 14.22tentaram a Deus,

e provocaram *Sl 89.18;2Rs 19.22o Santo de Israel.

42 *Jz 8.34Não se lembraram *Sl 44.3do poder dele,

nem do dia em que os *Sl 106.10remiu do adversário;

43 de como fez no Egito *Sl 105.27os seus sinais

e os seus *Êx 4.21;7.3prodígios, no campo de Zoã,

44 *Sl 105.29convertendo em sangue os rios deles

e as suas correntes, para que delas não bebessem.

45 Enviou-lhes enxames de *Sl 105.31;Êx 8.24moscas, que os devoraram,

*Sl 105.30;Êx 8.6e rãs, que os destruíram.

46 Entregou *Sl 105.34;1Rs 8.37às lagartas as novidades deles

e aos *Êx 10.14gafanhotos, os frutos do seu trabalho.

47 Destruiu com *Sl 105.32;Êx 9.23saraiva as vinhas deles

e os seus sicômoros, com chuva de pedra.

48 Entregou à saraiva o *Êx 9.19gado deles

e aos raios, os seus rebanhos.

49 Sobre eles *Êx 15.7lançou o furor da sua ira,

cólera, indignação e calamidade —

tropel de anjos importadores de males.

50 Deu livre curso à sua ira;

*Jó 27.22não poupou da morte a alma deles,

*Êx 12.29-30mas a sua vida a entregou à pestilência.

51 *Sl 105.36;135.8;136.10Feriu todos os primogênitos no Egito,

*Gn 49.3primícias da força deles nas tendas de *Sl 105.23,27;106.22Cam.

52 Mas ele *Êx 15.22fez partir o seu povo como ovelhas

e guiou-os no deserto *Sl 77.20como um rebanho.

53 Conduziu-os *Êx 14.19-20em segurança, de modo que não tiveram medo;

mas aos seus inimigos, *Sl 106.11;Êx 14.27-28o mar os submergiu.

54 *Êx 15.17Levou-os à sua santa fronteira,

*Sl 68.16;Is 11.9a região montanhosa que a sua destra adquirira.

55 *Sl 44.2Expulsou as nações de diante deles

e fez que elas lhes caíssem *Sl 105.11;135.12;Js 23.4em herança

e que as tribos de Israel habitassem nas tendas delas.

56 Contudo, *Sl 78.18tentaram, e *Sl 78.40resistiram ao Deus Altíssimo,

e não guardaram os seus testemunhos.

57 Mas voltaram para trás, e *Ez 20.28se houveram traiçoeiramente como seus pais,

e desviaram-se como um arco enganoso.

58 Pois o *Dt 4.25;1Rs 14.9;Is 65.3provocaram à ira com os *Lv 26.30;1Rs 3.2;2Rs 16.4;Jr 17.3seus altos

e o *Dt 32.16,21;1Rs 14.22incitaram a zelos com as suas *Êx 20.4;Lv 26.1;Dt 4.25imagens de escultura.

59 Quando Deus ouviu isso, *Sl 106.40;Dt 1.34;9.19ficou indignado

e sobremaneira *Lv 26.30;Dt 32.19;Am 6.8abominou a Israel;

60 de sorte que *Sl 78.67;1Sm 4.11;Jr 7.12,14;26.6abandonou o tabernáculo de Siló,

a tenda que estabeleceu entre os homens,

61 dando ao cativeiro *Sl 63.2;132.8a sua força

e *1Sm 4.17às mãos do adversário, a sua glória.

62 *Jz 20.21;1Sm 4.10Entregou à espada o seu povo

e rompeu em cólera contra a sua herança.

63 Aos mancebos deles, *Nm 11.1;21.28;Is 26.11;Jr 48.45devorou-os o fogo,

e as suas *Jr 7.34;16.9;Lm 2.21donzelas não foram festejadas com canto nupcial.

64 Os seus *1Sm 4.17;22.18sacerdotes caíram à espada,

e as suas *Jó 27.15;Ez 24.23viúvas não fizeram pranto.

65 Então, o Senhor *Sl 44.23;73.20despertou, como quem acaba de dormir,

como um *Is 42.13valente que brada, excitado pelo vinho.

66 *1Sm 5.6Fez recuar a golpes os seus adversários,

infligiu-lhes eterna ignomínia.

67 Demais, *Sl 78.60rejeitou a tenda de José

e não escolheu a tribo de Efraim;

68 mas elegeu a tribo de Judá,

*Sl 87.2;132.13o monte Sião que ele amou.

69 *1Rs 6.1-38Edificou o seu santuário como os lugares elevados,

como a terra que para sempre fundou.

70 *1Sm 16.12Escolheu a Davi, seu servo,

e o tirou dos currais das ovelhas.

71 *2Sm 7.8 Tirou-o de andar atrás de ovelhas e *Gn 33.13suas crias,

*2Sm 5.2;1Cr 11.2;28.9para apascentar a Jacó, seu povo, e a Israel, *1Sm 10.1sua herança.

72 Assim, ele os apascentou segundo a *1Rs 9.4integridade do seu coração

e os guiou com a perícia das suas mãos.

Instruo de Asaf.

1 Atentu, ho mia popolo, mian instruon;

Klinu vian orelon al la paroloj de mia buŝo.

2 Mi malfermos per sentenco mian buŝon;

Mi eldiros enigmojn el tempo antikva.

3 Kion ni aŭdis kaj sciiĝis,

Kion rakontis al ni niaj patroj,

4 Tion ni ne kaŝos antaŭ iliaj infanoj,

Rakontante al venonta generacio la gloron de la Eternulo,

Kaj Lian potencon, kaj Liajn miraklojn, kiujn Li faris.

5 Li starigis ateston en Jakob,

Kaj en Izrael Li fiksis leĝon,

Pri kiu Li ordonis al niaj patroj,

Ke ili sciigu ĝin al siaj infanoj,

6 Por ke sciu estonta generacio, la infanoj, kiuj naskiĝos,

Ili leviĝu kaj rakontu al siaj infanoj.

7 Ili metu sian fidon sur Dion,

Kaj ili ne forgesu la farojn de Dio,

Kaj ili plenumu Liajn ordonojn;

8 Kaj ili ne estu, kiel iliaj patroj,

Generacio ribela kaj perfida,

Generacio, kiu ne estis firma per sia koro,

Nek fidela al Dio per sia spirito.

9 La filoj de Efraim, armitaj, portantaj pafarkon,

Turniĝis malantaŭen en tago de batalo;

10 Ili ne plenumis la interkonsenton de Dio,

Kaj rifuzis sekvi Lian instruon;

11 Kaj ili forgesis Liajn farojn,

Kaj Liajn miraklojn, kiujn Li aperigis al ili.

12 Antaŭ iliaj patroj Li faris miraklojn

En la lando Egipta, sur la kampo Coan.

13 Li fendis la maron kaj pasigis ilin,

Kaj starigis la akvon kvazaŭ muron;

14 Kaj Li kondukis ilin tage en nubo

Kaj la tutan nokton en la lumo de fajro;

15 Li fendis ŝtonojn en la dezerto,

Kaj trinkigis ilin kvazaŭ el granda abismo;

16 Li eligis riveretojn el roko,

Kaj fluigis akvon kiel riverojn.

17 Sed ili plue pekis antaŭ Li,

Ĉagrenis la Plejaltulon en la dezerto;

18 Kaj ili incitis Dion en sia koro,

Petante manĝon pro sia kaprico;

19 Kaj ili parolis kontraŭ Dio,

Kaj diris: Ĉu Dio povas kovri tablon en la dezerto?

20 Jen Li frapis rokon,

Kaj verŝiĝis akvo kaj ekfluis riveroj:

Ĉu Li povas ankaŭ panon doni?

Ĉu Li pretigos ankaŭ viandon por Sia popolo?

21 Tial la Eternulo, aŭdinte, flamiĝis;

Kaj fajro ekbrulis kontraŭ Jakob,

Kaj leviĝis kolero kontraŭ Izrael;

22 Ĉar ili ne kredis je Dio

Kaj ne fidis Lian savon.

23 Kaj Li ordonis el supre al la nuboj,

Kaj Li malfermis la pordojn de la ĉielo;

24 Kaj Li pluvigis al ili manaon, por manĝi,

Kaj Li donis al ili ĉielan grenon.

25 Panon de potenculoj ĉiu manĝis;

Li sendis al ili manĝon satege.

26 Li kurigis tra la ĉielo venton orientan,

Kaj per Sia forto Li aperigis venton sudan;

27 Kaj Li pluvigis sur ilin viandon kiel polvon,

Kaj flugilajn birdojn kiel apudmaran sablon;

28 Kaj Li faligis ĉion mezen de ilia tendaro,

Ĉirkaŭe de iliaj loĝejoj.

29 Kaj ili manĝis kaj tre satiĝis;

Kaj Li venigis al ili tion, kion ili deziris.

30 Sed kiam ili ankoraŭ ne forlasis sian deziron

Kaj ilia manĝaĵo estis ankoraŭ en ilia buŝo,

31 La kolero de Dio venis sur ilin

Kaj mortigis la plej eminentajn el ili,

Kaj la junulojn de Izrael ĝi faligis.

32 Malgraŭ ĉio ĉi tio ili plue ankoraŭ pekis

Kaj ne kredis je Liaj mirakloj.

33 Kaj Li finigis iliajn tagojn en vanteco

Kaj iliajn jarojn en teruro.

34 Kiam Li estis mortiganta ilin, tiam ili Lin ekserĉis,

Returniĝis kaj fervore vokis Dion;

35 Kaj ili rememoris, ke Dio estas ilia fortikaĵo

Kaj Dio la Plejalta estas ilia Liberiganto.

36 Sed ili flatis al Li per sia buŝo,

Kaj per sia lango ili mensogis al Li;

37 Ĉar ilia koro ne estis firma al Li,

Kaj ili ne estis fidelaj en Lia interligo.

38 Tamen Li, favorkora, pardonas pekon, kaj Li ne pereigas,

Kaj Li ofte forklinis Sian koleron,

Kaj Li ne eligis Sian tutan furiozon.

39 Kaj Li rememoris, ke ili estas karno,

Vento, kiu iras kaj ne revenas.

40 Kiom da fojoj ili ĉagrenis Lin en la dezerto

Kaj indignigis Lin en la stepo!

41 Ripete ili incitadis Dion

Kaj provokis la Sanktulon de Izrael.

42 Ili ne rememoris Lian manon,

La tagon, en kiu Li liberigis ilin de premanto,

43 Kiam Li faris en Egiptujo Siajn signojn

Kaj Siajn miraklojn sur la kampo Coan;

44 Kiam Li ŝanĝis en sangon iliajn riverojn kaj torentojn,

Ke ili ne povis trinki.

45 Li sendis sur ilin insektojn, kiuj ilin manĝis,

Kaj ranojn, kiuj ilin pereigis;

46 Iliajn produktojn de la tero Li fordonis al vermoj

Kaj ilian laboron al akridoj;

47 Per hajlo Li batis iliajn vinberojn,

Kaj iliajn sikomorojn per frosto;

48 Li elmetis al hajlo iliajn brutojn,

Kaj iliajn paŝtatarojn al fulmo;

49 Li sendis sur ilin Sian flamantan koleron,

Furiozon, malbenon, kaj mizeron,

Taĉmenton da malbonaj anĝeloj.

50 Li donis liberan vojon al Sia kolero,

Ne ŝirmis kontraŭ la morto ilian animon,

Kaj ilian vivon Li transdonis al pesto;

51 Li mortigis ĉiun unuenaskiton en Egiptujo,

La komencajn fortojn en la tendoj de Ĥam.

52 Kaj Li kondukis kiel ŝafojn Sian popolon,

Kaj Li kondukis ilin kiel paŝtataron tra la dezerto;

53 Li kondukis ilin en sendanĝereco, kaj ili ne timis,

Kaj iliajn malamikojn kovris la maro;

54 Kaj Li venigis ilin al Sia sankta limo,

Al tiu monto, kiun akiris Lia dekstra mano;

55 Li forpelis antaŭ ili popolojn,

Lote disdonis ilian heredon,

Kaj loĝigis en iliaj tendoj la tribojn de Izrael.

56 Sed ili incitis kaj ĉagrenis Dion la Plejaltan,

Kaj Liajn leĝojn ili ne observis;

57 Ili defalis kaj perfidiĝis, kiel iliaj patroj,

Returniĝis, kiel malfidinda pafarko;

58 Ili kolerigis Lin per siaj altaĵoj,

Kaj per siaj idoloj ili Lin incitis.

59 Dio aŭdis kaj flamiĝis,

Kaj forte ekindignis kontraŭ Izrael;

60 Li forlasis Sian loĝejon en Ŝilo,

La tendon, en kiu Li loĝis inter la homoj;

61 Kaj Li fordonis en malliberecon Sian forton,

Kaj Sian majeston en la manon de malamiko;

62 Kaj Li elmetis al glavo Sian popolon,

Kaj kontraŭ Sia heredo Li flamiĝis.

63 Ĝiajn junulojn formanĝis fajro,

Kaj ĝiaj junulinoj ne estis prikantataj;

64 Ĝiaj pastroj falis de glavo,

Kaj ĝiaj vidvinoj ne ploris.

65 Sed mia Sinjoro vekiĝis kiel dormanto,

Kiel fortulo, vigligita de vino.

66 Kaj Li batis ĝiajn malamikojn malantaŭen:

Eternan malhonoron Li donis al ili.

67 Kaj Li malŝatis la tendon de Jozef,

Kaj la tribon de Efraim Li ne elektis;

68 Sed Li elektis la tribon de Jehuda,

La monton Cion, kiun Li ekamis;

69 Kaj Li konstruis Sian sanktejon kiel monton,

Kaj kiel la teron Li fortikigis ĝin por ĉiam.

70 Kaj Li elektis Davidon, Sian sklavon,

Kaj Li prenis lin el la staloj de ŝafoj.

71 De apud la ŝafinoj Li venigis lin,

Por paŝti Lian popolon Jakob kaj Lian heredon Izrael.

72 Kaj li paŝtis ilin laŭ la fideleco de sia koro,

Kaj per lertaj manoj li ilin kondukis.