Masquil de Asafe

1 Ó Deus, por que nos *Sl 44.9;77.7rejeitas para sempre?

Por que se *Sl 18.8;89.46;Dt 29.20acende a tua ira contra *Sl 79.13;95.7;100.3as ovelhas do teu pasto?

2 Lembra-te da tua congregação, que desde a antiguidade *Êx 15.16;Dt 32.6adquiriste,

*Sl 77.15;106.10;Êx 15.13;Is 63.9que remiste para ser a *Dt 32.9;Is 63.17;Jr 10.16;51.19tribo da tua herança;

e do monte *Sl 9.11;68.16Sião, no qual tens habitado.

3 Dirige os teus passos para *Is 61.4as perpétuas ruínas,

para *Sl 79.1todo o mal que o inimigo tem feito no santuário.

4 Os teus adversários *Lm 2.7bramiram no meio da tua assembleia;

puseram *Sl 74.9por sinais as suas próprias *Nm 2.2insígnias.

5 Pareciam homens que, de *Jr 46.22machados alçados,

rompem através de espessa mata de árvores.

6 Agora, a esses *1Rs 6.18,29,32,35lavores de escultura, à uma,

eles os estão despedaçando a machado e martelos.

7 *2Rs 25.9Deitaram fogo ao teu santuário;

*Sl 89.39;Lm 2.2profanaram, derrubando-a até o chão, a morada do teu nome.

8 *Sl 83.4Disseram no seu coração:

Acabemos com eles de uma vez.

Incendiaram todas as casas de Deus na terra.

9 *Sl 78.43Os nossos símbolos, não os vemos;

*1Sm 3.1;Lm 2.9;Ez 7.26;Am 8.11não há mais profeta;

não há entre nós quem saiba *Sl 6.3;79.5;80.4até quando.

10 Até quando, ó Deus, *Sl 44.16;79.12;89.51ultrajará o adversário?

Acaso, *Lv 24.16blasfemará o inimigo o teu nome para sempre?

11 Por que *Lm 2.3retrais a tua mão, a tua destra?

Tira-a do teu seio e *Sl 59.13dá cabo deles.

12 Todavia, Deus é o *Sl 44.4meu Rei desde a antiguidade,

obrando a salvação no meio da terra.

13 Foste tu o que, pela tua força, *Sl 78.13;Êx 14.21dividiste o mar;

*Is 51.9esmigalhaste a cabeça dos *Sl 148.7;Jr 51.34monstros marinhos sobre as águas.

14 Foste tu o que despedaçaste as cabeças do *Sl 104.26;Jó 41.1Leviatã

e o deste por comida aos *Sl 72.9habitantes do deserto.

15 Foste tu o que *Sl 78.15;105.41;114.8;Êx 17.5-6;Nm 20.11;Is 48.21abriste fontes e torrentes;

tu o que fizeste *Sl 114.3;Êx 14.21-22;Js 2.10;3.13secar rios perenes.

16 Teu é o dia, também tua é a noite.

Tu *Sl 104.19;136.7-8;Gn 1.14-18formaste a luz e o sol.

17 Foste tu o que *Dt 32.8;At 17.26determinaste todos os limites da terra;

*Sl 147.16-18o verão e o inverno, tu os fizeste.

18 Lembra-te disso, de como o inimigo tem *Sl 74.10ultrajado a Jeová,

e de como um *Sl 39.8;Dt 32.6povo insensato tem blasfemado o teu nome.

19 Não entregues a alma da *Ct 2.14tua rola a feras;

*Sl 9.18não te olvides para sempre da vida dos teus aflitos.

20 Considera tu a tua *Sl 106.45;Gn 17.7aliança,

pois os *Sl 88.6;143.3lugares tenebrosos da terra estão cheios das moradas de violência.

21 Não volte envergonhado o *Sl 103.6oprimido;

louvem o teu nome o *Sl 35.10;Is 41.17aflito e o necessitado.

22 Levanta-te, ó Deus, *Sl 43.1;Is 3.13;43.26;Ez 20.35pleiteia a tua própria causa;

lembra-te de como o *Sl 74.18insensato te ultraja continuamente.

23 Não te esqueças da gritaria dos teus *Sl 74.10adversários;

*Sl 65.7o tumulto dos que se levantam contra ti sobe continuamente.

Instruo de Asaf.

1 Kial, ho Dio, Vi forpuŝis nin por ĉiam?

Kial fumas Via kolero kontraŭ la ŝafoj de Via paŝtejo?

2 Rememoru Vian komunumon, kiun Vi aĉetis en la tempo antikva,

La genton de Via heredo, kiun Vi liberigis,

Ĉi tiun monton Cion, sur kiu Vi loĝiĝis.

3 Direktu Viajn paŝojn al la eternaj ruinoj,

Al ĉio, kion detruis malamiko en la sanktejo.

4 Krias Viaj malamikoj en Via domo,

Metis tie siajn signojn.

5 Oni vidas, kiel ili levas la hakilojn

Kontraŭ la lignajn plektaĵojn.

6 Kaj nun ĉiujn ĝiajn skulptaĵojn

Ili dishakas per hakilo kaj marteloj.

7 Ili bruligis per fajro Vian sanktejon,

Malhonore alterigis la loĝejon de Via nomo.

8 Ili diris en sia koro: Ni ruinigos ilin tute;

Ili forbruligis ĉiujn domojn de Dio en la lando.

9 Niajn signojn ni ne vidis;

Jam ne ekzistas profeto,

Kaj neniu ĉe ni scias, kiel longe tio daŭros.

10 Kiel longe, ho Dio, mokos la premanto?

Ĉu eterne la malamiko insultos Vian nomon?

11 Kial Vi retenas Vian brakon kaj Vian dekstran manon?

Ekstermu ilin el Via basko.

12 Dio estas ja mia Reĝo de antikve,

Li faras savon sur la tero.

13 Vi disŝiris per Via forto la maron,

Vi rompis la kapojn de balenoj en la akvo;

14 Vi disbatis la kapojn de la levjatano,

Vi donis ĝin por manĝo al la bestoj de la dezerto;

15 Vi elfendis fonton kaj torenton,

Vi elsekigis potencajn riverojn.

16 Al Vi apartenas la tago, kaj al Vi apartenas la nokto;

Vi aranĝis lumon kaj sunon;

17 Vi difinis ĉiujn limojn de la tero;

La someron kaj la vintron Vi aranĝis.

18 Rememoru tion, ke malamiko insultas la Eternulon

Kaj popolo malsaĝa malhonoras Vian nomon.

19 Ne fordonu al sovaĝa besto la animon de Via turto;

La anaron de Viaj mizeruloj ne forgesu por ĉiam.

20 Rememoru la interligon,

Ĉar ĉiuj mallumaj lokoj de la tero estas plenaj de rabejoj.

21 La suferanto ne reiru hontigita;

Malriĉulo kaj mizerulo gloru Vian nomon.

22 Leviĝu, ho Dio, defendu Vian aferon;

Rememoru la malhonoron, kiun malsaĝulo faras al Vi ĉiutage.

23 Ne forgesu la krion de Viaj malamikoj;

La bruo de tiuj, kiuj leviĝis kontraŭ Vi, konstante kreskas.