1 Ο Κύριος μου είπε: 2 «Εσύ άνθρωπε, γύρνα το πρόσωπό σου προς το νότο,*εσύ άνθρωπε, υποσ. εις κεφ. 2:1. – προς το νότο: Πρόκειται για την Ιερουσαλήμ, η οποία από τη Βαβυλώνα εθεωρείτο «νότος», διότι, λόγω της ερήμου ανατολικά της, η πρόσβαση σ’ αυτήν γινόταν από τη Συρία, βόρεια της Ιερουσαλήμ. φώναξε και προφήτεψε ενάντια στους κατοίκους της δασώδους χώρας του νότου. 3 Πες στο δάσος του νότου: "άκου τι λέει ο Κύριος, ο Θεός: Φωτιά θα σου βάλω που θ’ αποτεφρώσει όλα σου τα δέντρα, χλωρά και ξερά. Η φωτιά δεν θα σβήνει και θα κάψει κάθε άνθρωπο από το νότο ως το βορρά". 4 Τότε όλοι θα δουν ότι εγώ ο Κύριος άναψα τη φωτιά και τίποτα δεν θα μπορεί να τη σβήσει».

5 Εγώ είπα: «Αχ, Κύριε Θεέ! Τώρα αυτοί θα με κατηγορήσουν ότι τους μιλάω με αινίγματα».

6 Κι ο Κύριος μου είπε: 7 «Γύρνα, άνθρωπε, το πρόσωπό σου προς την Ιερουσαλήμ και φώναξε ενάντια στ’ αγιαστήριά τους, προφήτεψε ενάντια στη χώρα των Ισραηλιτών. 8,9 Πες στη χώρα του Ισραήλ ότι εγώ ο Κύριος, ο Θεός, λέω: "έρχομαι εναντίον σου! Θα βγάλω το ξίφος μου από τη θήκη του και θα εξολοθρεύσω όλους τους κατοίκους σου, δικαίους και ασεβείς, από το νότο ως το βορρά. 10 Και κάθε άνθρωπος θα μάθει ότι εγώ, ο Κύριος, τράβηξα το ξίφος μου και δεν θα το ξαναβάλω πίσω".

11 »Γι’ αυτό στέναξε, άνθρωπε· στέναξε μπροστά τους με συντριβή και πίκρα. 12 Κι όταν σε ρωτήσουν γιατί αναστενάζεις, πες τους: "επειδή έχω άσκημα νέα για την καταστροφή, που όταν έρθει, όλων οι καρδιές θα λιώσουν· τα χέρια τους θα παραλύσουν, το πνεύμα τους θα ταραχτεί και θα τους κοπούν τα γόνατα από το φόβο. Νάτην, έρχεται τώρα να πραγματοποιηθεί!" λέει ο Κύριος, ο Θεός».

13 Ο Κύριος μου είπε: 14 «Εσύ, άνθρωπε, προφήτεψε και πες εκ μέρους μου στους Ισραηλίτες:

"Ξίφος!

Το ξίφος ακονίστηκε, γυαλίστηκε!

15,16 Ακονίστηκε για να σφάξει·

γυαλίστηκε για να λάμψει σαν αστραπή.

Το ξίφος δόθηκε να γυαλιστεί,

να το κρατήσει ένα χέρι.

Είναι ακονισμένο και γυαλισμένο

για να δοθεί στο χέρι του σφαγέα.

15 "Μη λέτε ότι μπορείτε να χαιρόσαστε, επειδή του βασιλιά σας το σκήπτρο καταφρονεί όλα τ’ άλλα σκήπτρα. 18 Εγώ τον δοκίμασα· αυτός ο βασιλιάς δεν θα περιφρονήσει πια κανέναν άλλο βασιλιά".*Μεγάλο τμήμα των στ. 15-18 στο εβρ. πρωτότυπο είναι ασαφές. Με τη μετάθεση των στίχων επιχειρείται κάποια σαφέστερη κατανόηση του κειμένου.

17 »Γι’ αυτό φώναξε, εσύ άνθρωπε, και θρήνησε! Γιατί το ξίφος είναι εναντίον του λαού μου και των αρχόντων του. Όλοι τους παραδίνονται στο ξίφος. Γι’ αυτό χτύπα το στήθος σου μ’ απελπισία.

19 »Και προφήτεψε:

"Άσε το ξίφος να πέσει και δεύτερη φορά και τρίτη·

είναι το ξίφος της σφαγής,

το ξίφος της μεγάλης σφαγής,

το ξίφος που θα τους καταδιώξει.

20 Ρίχνει τον τρόμο στην καρδιά τους

τα θύματα πληθαίνουν·

σ’ όλες μπροστά τις πόρτες τους

με το ξίφος θα τους απειλώ.

Ναι! Είναι καμωμένο για ν’ αστράφτει,

είναι ακονισμένο για να σφάζει.

21 Γύρνα για να επιτεθείς

δεξιά κι αριστερά,

όπου πηγαίνει η κόψη σου,

σ’ όλες τις κατευθύνσεις.

22 "Και εγώ με τη σειρά μου θα χτυπήσω τα χέρια μου για να ξεσπάσει η οργή μου. Εγώ, ο Κύριος, μίλησα"».

23 Ο Κύριος μου είπε: 24 «Εσύ, άνθρωπε, χάραξε δυο δρόμους απ’ όπου είναι δυνατόν να έρθει ο βασιλιάς της Βαβυλώνας με το ξίφος*ξίφος. Εννοείται μεταφορικά ο στρατός. του. Και οι δύο δρόμοι θα ξεκινούν από την ίδια χώρα. Στην αρχή του κάθε δρόμου δείξε μ’ ένα σημάδι την πόλη στην οποία αυτός οδηγεί. 25 Ο ένας απ’ τους δύο δρόμους θα οδηγήσει το στρατό της Βαβυλώνας στη Ραββά των Αμμωνιτών κι ο άλλος στην πόλη την οχυρωμένη της Ιερουσαλήμ, στο βασίλειο του Ιούδα.

26 »Ο βασιλιάς της Βαβυλώνας στέκεται κιόλας στην αρχή των δύο δρόμων για να πάρει χρησμό ποιον να διαλέξει. Ανακατεύει τα βέλη,*Ανακατεύει τα βέλη. Τρόπος άσκησης μαντείας. Έβαζαν δύο βέλη μέσα σ’ ένα σακκούλι και το κάθε βέλος είχε γραμμένον πάνω του έναν προορισμό. Κουνούσαν το σακκούλι κι όποιο βέλος έβγαινε πρώτο κι έπεφτε στη γη, ήταν και η ζητούμενη απάντηση. συμβουλεύεται τα είδωλα, εξετάζει το σηκώτι του ζώου που προσφέρθηκε θυσία. 27 Το βέλος, που έπιασε το δεξί του χέρι, γράφει "Ιερουσαλήμ". Θα υψώσει πολιορκητικούς κριούς ενάντια στις πύλες της, θα κατασκευάσει προχώματα και θ’ ανυψώσει προμαχώνες· θα διατάξει τη σφαγή, πολεμικές κραυγές θα ηχήσουν. 28 Στα μάτια των κατοίκων της Ιερουσαλήμ αυτός ο χρησμός σαν ψέμα θα φανεί, επειδή τους έχουν δώσει ιερούς όρκους για το αντίθετο.*ιερούς όρκους για το αντίθετο. Εννοούνται τα μηνύματα των ψευδοπροφητών, που βεβαίωναν το λαό ότι η Ιερουσαλήμ δεν θα καταστραφεί. Όμως θα είναι αληθινός, γιατί θα προμηνάει ότι θα πρέπει να συλληφθούν αιχμάλωτοι λόγω της παρανομίας τους.

29 »Γι’ αυτό, ο Κύριος ο Θεός, λέει: "επειδή μου θυμίζετε την ενοχή σας με τις ολοφάνερες παραβάσεις και τις αμαρτίες που διέπουν τη συμπεριφορά σας, γι’ αυτό θα συλληφθείτε αιχμάλωτοι".

30 »Όσο για σένα, ασεβέστατε άρχοντα των Ισραηλιτών, πλησιάζει η μέρα σου, ο καιρός που η ανομία σου θα πάρει τέλος.*Πρόκειται πιθανόν για το βασιλιά Σεδεκία. Για τα γεγονότα που πρόκειται να συμβούν, βλ. Β΄ Βασ 25:4-7.31 Εγώ, ο Κύριος ο Θεός, το λέω: "θα πέσει απ’ το κεφάλι σου και το τουρμπάνι σου και το διάδημά του· τίποτα στη θέση του δε θα μείνει! Οι ανίσχυροι θα εξυψωθούν και οι δυνατοί θα ταπεινωθούν. 32 Ερείπια, ερείπια, ερείπια θα κάνω την Ιερουσαλήμ! Ποτέ δεν ξανάγινε κάτι τέτοιο. Όμως τίποτα δεν θ’ αλλάξει ωσότου έρθει εκείνος, που εγώ τον έχω ορίσει να καταστρέψει την πόλη».

33 «Εσύ άνθρωπε, προφήτεψε και πες τι λέω εγώ, ο Κύριος ο Θεός, εναντίον των Αμμωνιτών που εμπαίζουν τον Ισραήλ:

"Ξίφος!

Το ξίφος έτοιμο είναι να σας σφάξει!

Βγήκε από το θηκάρι του,

γυαλίστηκε για να λάμψει

σαν αστραπή!

34 "Ενώ οι Αμμωνίτες βλέπουν ψευδείς οράσεις και στηρίζονται σε ψεύτικους χρησμούς, το ξίφος είναι έτοιμο να πέσει στο λαιμό αυτών των ασεβών. Πραγματικά, έφτασε η μέρα τους και ο καιρός που η ανομία τους θα πάρει τέλος".

35 »Τώρα, βάλε το ξίφος στο θηκάρι, βασιλιά της Βαβυλώνας. Θα φέρω την κρίση μου εναντίον σου στον ίδιο σου τον τόπο όπου γεννήθηκες, στη χώρα της καταγωγής σου. 36 Θα εξαπολύσω πάνω σου την οργή μου· θα φυσήξω πάνω σου τη φωτιά του θυμού μου και θα σε παραδώσω σε χέρια βάρβαρων ανθρώπων που έχουν τη μανία να καταστρέφουν. 37 Τροφή θα γίνεις της φωτιάς· θα χυθεί το αίμα σου καταμεσής της χώρας και κανένας δε θα σε θυμάται πια. Εγώ, ο Κύριος, το λέω».

1 La parola dell’Eterno mi fu rivolta in questi termini: 2 "Figlio d’uomo, volgi la faccia verso il mezzogiorno, rivolgi la parola al sud, profetizza contro la foresta della regione meridionale, 3 e di’ alla foresta della regione meridionale: ‘Ascolta la parola dell’Eterno!’. Così parla il Signore, l’Eterno: ‘Ecco, io accendo in te un fuoco che divorerà in te ogni albero verde e ogni albero secco; la fiamma dell’incendio non si estinguerà e tutto ciò che è sulla faccia del suolo sarà bruciato, dal meridione al settentrione; 4 ogni carne vedrà che io, l’Eterno, ho acceso il fuoco che non si estinguerà’". 5 Io dissi: "Ahimè, Signore, Eterno! Costoro dicono di me: ‘Egli non fa che parlare in parabole’". 6 La parola dell’Eterno mi fu rivolta in questi termini: 7 "Figlio d’uomo, volgi la faccia verso Gerusalemme, rivolgi la parola ai luoghi santi e profetizza contro il paese d’Israele; 8 e di’ al paese d’Israele: Così parla l’Eterno: ‘Eccomi a te! Io estrarrò la mia spada dal suo fodero e sterminerò in mezzo a te giusti e malvagi. 9 Appunto perché voglio sterminare in mezzo a te giusti e malvagi, la mia spada uscirà dal suo fodero per colpire ogni carne dal meridione al settentrione; 10 ogni carne conoscerà che io, l’Eterno, ho estratto la mia spada dal suo fodero e non vi rientrerà più’. 11 Tu, figlio d’uomo, gemi! Con il cuore rotto e con amarezza, gemi davanti ai loro occhi. 12 Quando ti chiederanno: ‘Perché gemi?’, rispondi: ‘Per la notizia che sta per giungere; ogni cuore si struggerà, tutte le mani si indeboliranno, tutti gli spiriti verranno meno, tutte le ginocchia si scioglieranno come acqua. Ecco, la cosa giunge, e avverrà!’, dice il Signore, l’Eterno". 13 La parola dell’Eterno mi fu rivolta in questi termini: 14 "Figlio d’uomo, profetizza, e di’: ‘Così parla il Signore’. Di’:

‘La spada! la spada! è affilata e lucidata: 15 affilata, per fare un macello; lucidata, perché scintilli. Dovremmo dunque rallegrarci ripetendo: Lo scettro di mio figlio disprezza ogni legno? 16 Il Signore l’ha data a lucidare, perché la si impugni; la spada è affilata, essa è lucidata, per metterla in mano di chi uccide’.

17 Grida e urla, figlio d’uomo, poiché essa è per il mio popolo, è per tutti i prìncipi d’Israele; essi sono dati in balìa della spada con il mio popolo; perciò percuotiti la coscia! 18 ‘Perché è una prova. Che cosa accadrebbe se perfino lo scettro sprezzante non ci fosse più?’, dice il Signore, l’Eterno. 19 Tu, figlio d’uomo, profetizza e batti le mani; la spada raddoppi, triplichi i suoi colpi, la spada che fa strage, la spada che uccide anche chi è grande, la spada che li circonda. 20 Io ho rivolto la punta della spada contro tutte le loro porte, perché il loro cuore si strugga e cresca il numero dei caduti; sì, essa è fatta per scintillare, è affilata per il macello. 21 Spada! raccogliti! volgiti a destra, attenta! volgiti a sinistra, dovunque è diretto il tuo filo! 22 Anche io batterò le mani e sfogherò il mio furore! Io, l’Eterno, ho parlato". 23 La parola dell’Eterno mi fu rivolta in questi termini: 24 "Tu, figlio d’uomo, fatti due vie, per le quali passi la spada del re di Babilonia; partano entrambe dallo stesso paese; traccia un segnale indicatore dall’inizio della strada che porta a una città. 25 Fa’ una strada per la quale la spada vada a Rabba, città dei figli di Ammon, e un’altra perché vada in Giuda, a Gerusalemme, città fortificata. 26 Infatti il re di Babilonia sta sul bivio, all’inizio delle due strade, per tirare presagi: scuote le frecce, consulta gli idoli, esamina il fegato. 27 La sorte, che è nella destra, designa Gerusalemme per collocarvi degli arieti, per aprire la bocca a ordinare il massacro, per alzare la voce in grida di guerra, per collocare gli arieti contro le porte, per elevare bastioni, per costruire delle torri. 28 Ma essi non vedono in questo che una divinazione bugiarda; essi, a cui sono stati fatti tanti giuramenti! Ma ora egli si ricorderà della loro iniquità, perché siano presi. 29 Perciò così parla il Signore, l’Eterno: ‘Poiché avete fatto ricordare la vostra iniquità mediante le vostre manifeste trasgressioni, al punto che i vostri peccati si mostrano in tutte le vostre azioni, poiché ne rievocate il ricordo, sarete presi dalla sua mano. 30 Tu, empio, condannato alla spada, o principe d’Israele, il cui giorno è giunto al tempo del colmo dell’iniquità; 31 così parla il Signore, l’Eterno: Il turbante sarà tolto, il diadema sarà rimosso; tutto sarà cambiato; ciò che è in basso sarà innalzato; ciò che è in alto sarà abbassato. 32 Rovina! rovina! rovina! Questo farò di lei; anche essa non sarà più, finché non venga colui a cui appartiene il giudizio e al quale lo rimetterò’. 33 Tu, figlio d’uomo, profetizza, e di’: Così parla il Signore, l’Eterno, riguardo ai figli di Ammon e al loro obbrobrio; e di’: ‘La spada, la spada è sguainata; è lucidata per massacrare, per divorare, per scintillare. 34 Mentre si hanno per te delle visioni vane, mentre si hanno per te divinazioni bugiarde, essa ti farà cadere fra i cadaveri degli empi, il cui giorno è giunto al tempo del colmo dell’iniquità. 35 Riponi la spada nel suo fodero! Io ti giudicherò nel luogo stesso dove fosti creata, nel paese della tua origine; 36 riverserò su di te la mia indignazione, soffierò contro di te nel fuoco della mia ira, e ti darò in mano di uomini brutali, artefici di distruzione. 37 Tu sarai preda del fuoco, il tuo sangue sarà in mezzo al paese; tu non sarai più ricordata, perché io, l’Eterno, ho parlato’".