1 Ένιωσα πάνω μου τη δύναμη του Κυρίου. Μ’ έβγαλε με το Πνεύμα του έξω, μ’ έφερε σε μια πεδιάδα που ήταν γεμάτη κόκαλα 2 και με περιέφερε πάνω απ’ αυτά. Τα κόκαλα ήταν πάρα πολλά και πολύ ξερά, απλωμένα στην πεδιάδα.

3 «Άνθρωπε»,*Άνθρωπε. Βλ. υποσ. εις κεφ. 2:1. με ρώτησε, «μπορούν να γίνουν ζωντανοί άνθρωποι αυτά τα κόκαλα;» Κι εγώ απάντησα: «Κύριε, Θεέ, εσύ ξέρεις». 4 Τότε μου είπε: «Μίλα εκ μέρους μου σ’ αυτά τα κόκαλα και πες τους: "κόκαλα εσείς ξερά, 5 ο Κύριος ο Θεός σάς λέει: Προσέξτε! Εγώ θα φέρω πνοή μέσα σας και θα πάρετε ζωή. 6 Θα σας δώσω νεύρα και θα κάνω να ’ρθει πάνω σας σάρκα και θα τη σκεπάσω με δέρμα· μετά θα σας δώσω πνοή και θα πάρετε ζωή. Τότε θα μάθετε ότι εγώ είμαι ο Κύριος"».

7 Προφήτεψα, λοιπόν, κατά πώς διατάχθηκα. Κι εκεί που προφήτευα, έγινε ένας θόρυβος κι ακούγονταν τριξίματα· τα κόκαλα πλησίαζαν το ένα το άλλο. 8 Ύστερα κοίταξα και είδα ότι νεύρα και σάρκες φύτρωναν πάνω στα κόκαλα και μετά ντύθηκαν με δέρμα· ζωή όμως δεν υπήρχε ακόμα μέσα τους.

9 Τότε μου είπε ο Κύριος: «Μίλα εκ μέρους μου στην πνοή της ζωής! Προφήτεψε, άνθρωπε, και πες της: "ο Κύριος ο Θεός λέει: Έλα, πνοή, από τις τέσσερις άκρες και μπες μέσα σ’ αυτά τα πτώματα για να ξαναπάρουν ζωή"». 10 Προφήτεψα, λοιπόν, όπως με πρόσταξε ο Κύριος. Μπήκε τότε η πνοή της ζωής στα πτώματα και αναστήθηκαν και στάθηκαν στα πόδια τους, κι ήταν ένα πάρα πολύ μεγάλο στράτευμα.

11 «Άνθρωπε», μου είπε ο Κύριος, «αυτά τα κόκαλα συμβολίζουν τους Ισραηλίτες, οι οποίοι λένε συνεχώς ότι είναι σαν ξερά κόκαλα, ότι χάθηκε κάθε ελπίδα γι αυτούς, ότι είναι χαμένοι πια. 12 Γι’ αυτό, προφήτεψε και πες τους ότι εγώ, ο Κύριος ο Θεός, λέω: "θ’ ανοίξω τους τάφους σας και θα σας βγάλω μες απ’ αυτούς, λαέ μου, και θα σας φέρω στη χώρα του Ισραήλ. 13 Κι όταν το κάνω αυτό θα μάθετε ότι εγώ είμαι ο Κύριος. 14 Θα σας δώσω το Πνεύμα μου και θα ξαναβρείτε τη ζωή. Θα σας φέρω στη χώρα σας και θα μάθετε ότι εγώ είμαι ο Κύριος. Το είπα και θα το κάνω εγώ, ο Κύριος».

15 Ο Κύριος μου είπε: 16 «Εσύ, άνθρωπε, πάρε ένα ραβδί και γράψε πάνω του τη φράση "βασίλειο του Ιούδα και οι Ισραηλίτες που ζουν σ’ αυτό". Μετά πάρε άλλο ραβδί και γράψε πάνω του τη φράση: "Ιωσήφ,*Ιωσήφ. Πατέρας του Εφραΐμ (Γεν 41:50-52), αποτελεί προσωποποίηση του βορείου βασιλείου, που εξαφανίστηκε μετά την άλωση της Σαμάρειας και τον εκτοπισμό των κατοίκων της το 721 π.Χ. το ραβδί του Εφραΐμ και οι Ισραηλίτες που ζουν σ’ αυτό". 17 Έπειτα ένωσε τα δυο ραβδιά ώστε να σχηματίσουν ένα, και κράτα τα στο χέρι σου.

18 »Κι όταν οι συμπατριώτες σου σε ρωτήσουν τι σημαίνει αυτό, 19 πες τους: "ο Κύριος ο Θεός λέει: Θα πάρω το ραβδί του Ιωσήφ, που είναι στην κατοχή του Εφραΐμ και των Ισραηλιτών που ζουν εκεί, και θα το ενώσω με το ραβδί του Ιούδα· θα τα κάνω ένα ραβδί και θα τα κρατάω στο χέρι μου".

20 »Κι ενώ θα κρατάς μπροστά τους τα ραβδιά με χαραγμένες τις επιγραφές πάνω τους, 21 θα τους πεις: "ο Κύριος ο Θεός λέει: Θα πάρω τους Ισραηλίτες από τα έθνη όπου έχουν πάει, θα τους συγκεντρώσω από παντού και θα τους φέρω στη χώρα τους. 22 Θα τους κάνω όλους ένα έθνος στη χώρα, στα βουνά του Ισραήλ. Ένας βασιλιάς θα τους κυβερνάει όλους· δε θα είναι πια δύο έθνη, δε θα είναι χωρισμένοι σε δύο βασίλεια. 23 Δε θα μολύνονται πια με τη λατρεία των ειδώλων τους, με τις βδελυρές πράξεις τους και με τις παρανομίες τους. Θα τους απαλλάξω από κάθε μορφή απιστίας,*από... απιστίας. Σύμφωνα με πολλά χειρ. και αρχαίες μετ. Το εβρ. έχει «από τις κατοικίες τους». με τις οποίες αμάρτησαν εναντίον μου· θα τους εξαγνίσω κι έτσι θα είναι λαός μου κι εγώ θα είμαι Θεός τους. 24 Ένας μόνο ποιμένας θα υπάρχει για όλους κι αυτός θα είναι ένας βασιλιάς σαν το Δαβίδ, το δούλο μου. Θ’ ακολουθούν τις εντολές μου και θα τηρούν με προσοχή τους νόμους μου.

25 "Θα κατοικούν στη χώρα που έδωσα στο δούλο μου τον Ιακώβ, στη χώρα που κατοίκησαν οι πρόγονοί τους. Θα εγκατασταθούν εκεί με τα παιδιά τους και τα εγγόνια τους για πάντα· κι ο άρχοντάς τους θα είναι παντοτινός, σαν το Δαβίδ, το δούλο μου. 26 Θα κάνω μ’ αυτούς αιώνια διαθήκη ειρήνης· θα τους δώσω μόνιμη εγκατάσταση και θα αυξήσω τον πληθυσμό τους· θα τοποθετήσω το αγιαστήριό μου ανάμεσά τους παντοτινά. 27 Θα κατοικήσω μαζί τους· θα είμαι ο Θεός τους κι αυτοί θα είναι λαός μου. 28 Κι όταν το αγιαστήριό μου θα εγκατασταθεί ανάμεσά τους για πάντα, τότε θα μάθουν τα άλλα έθνη ότι εγώ, ο Κύριος, έχω ξεχωρίσει τους Ισραηλίτες σαν άγιο λαό μου"».

1 La mano dell’Eterno fu sopra di me e l’Eterno mi portò fuori in spirito e mi depose in mezzo a una valle che era piena di ossa. 2 Mi fece passare presso di esse, tutto intorno; ecco erano numerosissime sulla superficie della valle ed erano anche molto secche. 3 Mi disse: "Figlio d’uomo, queste ossa potrebbero rivivere?", e io risposi: "Signore, Eterno, tu lo sai". 4 Egli mi disse: "Profetizza su queste ossa, e di’ loro: ‘Ossa secche, ascoltate la parola dell’Eterno!’. 5 Così dice il Signore, l’Eterno, a queste ossa: ‘Ecco, io faccio entrare in voi lo spirito, e voi rivivrete; 6 metterò su di voi dei muscoli, farò nascere su di voi della carne, vi coprirò di pelle, metterò in voi lo spirito e rivivrete; conoscerete che io sono l’Eterno’". 7 Io profetizzai come mi era stato comandato; e mentre io profetizzavo, si fece un rumore; ecco un movimento, e le ossa si accostarono le une alle altre. 8 Io guardai, ed ecco venire su di esse dei muscoli, crescervi della carne e la pelle ricoprirle; ma non c’era in esse nessuno spirito. 9 Allora egli mi disse: "Profetizza allo spirito, profetizza, figlio d’uomo, e di’ allo spirito: Così parla il Signore, l’Eterno: ‘Vieni dai quattro venti, o spirito, soffia su questi uccisi, e fa’ che rivivano!’". 10 Io profetizzai, come egli mi aveva comandato; lo spirito entrò in essi, tornarono alla vita e si alzarono in piedi: erano un esercito grande, grandissimo. 11 Egli mi disse: "Figlio d’uomo, queste ossa sono tutta la casa d’Israele. Ecco, essi dicono: ‘Le nostre ossa sono secche, la nostra speranza è perita, noi siamo perduti!’. 12 Perciò, profetizza e di’ loro: Così parla il Signore, l’Eterno: ‘Ecco, io aprirò i vostri sepolcri, vi farò uscire dalle vostre tombe, o popolo mio, e vi ricondurrò nel paese d’Israele. 13 Voi conoscerete che io sono l’Eterno, quando aprirò i vostri sepolcri e vi farò uscire dalle vostre tombe, o popolo mio! 14 Metterò in voi il mio Spirito e voi tornerete in vita; vi porrò sul vostro suolo e conoscerete che io, l’Eterno, ho parlato e ho mandato la cosa a effetto’, dice l’Eterno". 15 La parola dell’Eterno mi fu rivolta in questi termini: 16 "Tu, figlio d’uomo, prendi un pezzo di legno e scrivici sopra: ‘Per Giuda e per i figli d’Israele, che gli sono associati’. Poi prendi un altro pezzo di legno e scrivici sopra: ‘Per Giuseppe, bastone di Efraim e di tutta la casa d’Israele, che gli è associata’. 17 Poi accostali l’uno all’altro per farne un solo pezzo di legno, in modo che siano uniti nella tua mano. 18 Quando i figli del tuo popolo ti parleranno e ti diranno: ‘Non ci spiegherai forse che cosa vuoi dire con queste cose?’, 19 tu rispondi loro: Così parla il Signore, l’Eterno: ‘Ecco, io prenderò il pezzo di legno di Giuseppe che è in mano di Efraim e le tribù d’Israele che sono a lui associate, e li unirò a questo, che è il pezzo di legno di Giuda, e ne farò un solo legno, in modo che saranno una sola cosa nella mia mano’. 20 I legni sui quali tu avrai scritto, li terrai in mano tua, sotto i loro occhi. 21 Di’ loro: Così parla il Signore, l’Eterno: ‘Ecco, io prenderò i figli d’Israele dalle nazioni dove sono andati, li radunerò da tutte le parti, e li ricondurrò nel loro paese; 22 farò di loro una stessa nazione, nel paese, sui monti d’Israele; un solo re sarà re di tutti loro; non saranno più due nazioni, e non saranno più divisi in due regni. 23 Non si contamineranno più con i loro idoli, con le loro abominazioni né con le loro numerose trasgressioni; io li farò uscire da tutti i luoghi dove hanno abitato e dove hanno peccato e li purificherò; essi saranno mio popolo e io sarò loro Dio. 24 Il mio servo Davide sarà re sopra di loro, ed essi avranno tutti uno stesso pastore; cammineranno secondo le mie prescrizioni, osserveranno le mie leggi, e le metteranno in pratica; 25 abiteranno nel paese che io diedi al mio servo Giacobbe, e dove abitarono i vostri padri; vi abiteranno essi, i loro figli e i figli dei loro figli per sempre; il mio servo Davide sarà loro principe per sempre. 26 Io stabilirò con loro un patto di pace: sarà un patto perenne con loro; li stabilirò fermamente, li moltiplicherò, e metterò il mio santuario in mezzo a loro per sempre; 27 la mia dimora sarà presso di loro, io sarò loro Dio ed essi saranno mio popolo. 28 Le nazioni conosceranno che io sono l’Eterno che santifico Israele, quando il mio santuario sarà per sempre in mezzo a loro’".