Deuteronômio 20

Ο νόμος για τον πόλεμο

1 Όταν θα βγαίνετε να πολεμήσετε τους εχθρούς σας, και τύχει να δείτε ιππικό, άρματα και στρατό περισσότερα από σας, μην τους φοβηθείτε, γιατί ο Κύριος, ο Θεός σας, που σας έβγαλε από την Αίγυπτο, θα είναι μαζί σας. 2 Αλλά όταν πρόκειται να βγείτε για πόλεμο, ο ιερέας θα πλησιάσει και θα μιλήσει στους στρατιώτες. 3 Θα τους πει: «Ακούστε, Ισραηλίτες! Σήμερα βγαίνετε να πολεμήσετε τους εχθρούς σας. Μη δειλιάζετε, μη φοβάστε, μην πανικοβάλλεστε και μην τρομάζετε μπροστά τους· 4 γιατί ο Κύριος, ο Θεός σας, έρχεται μαζί σας, για να πολεμήσει για σας εναντίον των εχθρών σας και να σας βοηθήσει».

5 Μετά θα μιλήσουν στους στρατιώτες οι αξιωματικοί και θα τους πουν: «Είναι κανείς από σας που έχει χτίσει καινούριο σπίτι και δεν έκανε ακόμη τα εγκαίνιά του; Να φύγει και να γυρίσει σπίτι του, μήπως σκοτωθεί στον πόλεμο και πάει άλλος και το εγκαινιάσει. 6 Είναι κανείς από σας που έχει φυτέψει αμπέλι και δε δοκίμασε ακόμα τους καρπούς του; Να φύγει και να γυρίσει σπίτι του, μήπως σκοτωθεί στον πόλεμο και τους δοκιμάσει άλλος. 7 Είναι κανείς από σας που έχει αρραβωνιαστεί αλλά δεν παντρεύτηκε ακόμα; Να φύγει και να γυρίσει σπίτι του, μήπως σκοτωθεί στον πόλεμο και τη γυναίκα του την πάρει άλλος». 8 Επίσης οι αξιωματικοί θα πουν: «Είναι κανείς από σας που φοβάται κι έχει χάσει το θάρρος του; Να φύγει και να γυρίσει σπίτι του, για να μη γίνει αιτία να δειλιάσουν και οι άλλοι όπως αυτός». 9 Όταν οι αξιωματικοί τελειώσουν την ομιλία τους στους στρατιώτες, τότε θα ορίσουν τους επικεφαλής των διαφόρων τμημάτων του στρατού.

Κανόνες σχετικά με τους εμπολέμους

10 Όταν πλησιάσετε σε μια πόλη για να της επιτεθείτε, πρώτα θα στείλετε σ’ αυτήν ειρηνικές προτάσεις. 11 Κι αν οι κάτοικοι σας απαντήσουν ότι θέλουν ειρήνη και σας ανοίξουν τις πύλες, τότε όλος ο πληθυσμός της πόλης θα σας είναι υποτελής και θα δουλεύει για σας. 12 Αν όμως δεν κάνουν ειρήνη μαζί σας και σας πολεμήσουν, τότε θα πολιορκήσετε την πόλη. 13 Και όταν ο Κύριος, ο Θεός σας, θα την παραδώσει στην εξουσία σας, τότε θα κατασφάξετε όλους τους άντρες της. 14 Τις γυναίκες και τα παιδιά, τα ζώα και όλα τα λάφυρα που θα βρείτε στην πόλη μπορείτε να τα πάρετε δικά σας. Μπορείτε να επωφεληθείτε απ’ ό,τι ανήκει στους εχθρούς σας· ο Κύριος, ο Θεός σας σάς τα δίνει.

15 Έτσι θα κάνετε με όλες τις πόλεις που βρίσκονται μακριά και δεν ανήκουν σ’ αυτά εδώ τα έθνη, στη χώρα που θα εγκατασταθείτε. 16 Στις πόλεις όμως ετούτων των λαών, που ο Κύριος, ο Θεός σας, σας δίνει για ιδιοκτησία, κανένας άνθρωπος δεν πρέπει να μείνει ζωντανός. 17 Θα τους εξοντώσετε τελείως όλους: Τους Χετταίους, τους Αμορραίους, τους Χαναναίους, τους Φερεζαίους, τους Ευαίους και τους Ιεβουσαίους, όπως σας έχει διατάξει ο Κύριος, ο Θεός σας. 18 Αλλιώς, αυτοί θα σας μάθουν να κάνετε τις βδελυρές τους πράξεις, αυτές που κάνουν στις λατρείες των θεών τους, και έτσι θα αμαρτήσετε στον Κύριο, το Θεό σας.

19 Όταν πολιορκείτε μια πόλη για πολλές μέρες για να την κυριέψετε, μην κόβετε τα οπωροφόρα δέντρα γύρω της. Μπορείτε να τρέφεστε από τους καρπούς τους, αυτά όμως μην τα κόβετε. Τα δέντρα στους αγρούς δεν είναι άνθρωποι, για να φέρεστε σ’ αυτά όπως στους πολιορκημένους. 20 Μόνο τα δέντρα που ξέρετε ότι δεν κάνουν φαγώσιμο καρπό, αυτά μπορείτε να τα καταστρέφετε και να τα κόβετε για να κατασκευάζετε οχυρώματα ενάντια στην πόλη, που βρίσκεστε σε πόλεμο μαζί της, ώσπου αυτή να πέσει.

As leis sobre a guerra

1 — Quando vocês forem à guerra contra os seus inimigos e virem cavalos e carros de guerra e um exército maior do que o seu, não tenham medo, pois o Senhor, o seu Deus, que os tirou do Egito, estará com vocês. 2 Quando estiverem prestes a entrar na batalha, o sacerdote virá à frente e dirá ao exército: 3 "Ouça, Israel. Hoje você lutará contra os seus inimigos. Não desanime nem tenha medo; não fique apavorado nem aterrorizado por causa deles, 4 pois o Senhor, o seu Deus, o acompanhará e lutará por você contra os seus inimigos, para dar-lhe a vitória".

5 — Os oficiais dirão ao exército: "Há alguém que construiu uma casa e ainda não a dedicou? Volte ele para casa, a fim de que não morra na guerra e outro a dedique. 6 Há alguém que plantou uma vinha e ainda não a desfrutou? Volte ele para casa, a fim de que não morra na guerra e outro desfrute a vinha. 7 Há alguém comprometido para casar-se que ainda não recebeu a sua mulher? Volte ele para casa, a fim de que não morra na guerra e outro se case com ela". 8 Por fim, os oficiais acrescentarão: "Alguém está com medo e não tem coragem? Volte ele para casa, a fim de que os seus irmãos israelitas também não fiquem desanimados". 9 Quando os oficiais terminarem de falar ao exército, designarão chefes para comandar as tropas.

10 — Quando vocês avançarem para atacar uma cidade, enviem-lhe primeiro uma proposta de paz. 11 Se os habitantes aceitarem e abrirem as suas portas, serão seus escravos e se sujeitarão a trabalhos forçados. 12 Se, porém, eles recusarem a paz e entrarem em guerra contra vocês, sitiem a cidade. 13 Quando o Senhor, o seu Deus, entregá-la nas suas mãos, matem à espada todos os homens que nela houver. 14 Contudo, poderão ficar com as mulheres, as crianças, os rebanhos e tudo o que acharem na cidade; vocês poderão ficar com os despojos dos seus inimigos que o Senhor, o seu Deus, lhes deu. 15 É assim que vocês tratarão todas as cidades distantes que não pertencem às nações vizinhas de vocês.

16 — No entanto, nas cidades das nações que o Senhor, o seu Deus, dá a vocês por herança, não deixem vivo nenhum ser que respira. 17 Conforme a ordem do Senhor, o seu Deus, separem para destruição*20.17 O termo hebraico indica um ato de consagração irrevogável a Deus, geralmente por meio da destruição de um objeto ou de seres vivos. os hititas, os amorreus, os cananeus, os ferezeus, os heveus e os jebuseus. 18 Do contrário, eles os ensinarão a praticar todos os atos detestáveis quando adoram os seus deuses, e vocês pecarão contra o Senhor, o seu Deus.

19 — Quando sitiarem uma cidade por um longo período, lutando contra ela para conquistá-la, não destruam as árvores dessa cidade a golpes de machado, pois vocês poderão comer as suas frutas. Não as derrubem. Por acaso, as árvores são gente, para que vocês as sitiem? 20 Entretanto, poderão derrubar as árvores que vocês sabem que não são frutíferas para com elas montar o cerco contra a cidade que está em guerra contra vocês, até que ela caia.