Deuteronômio 15

Το έτος της αφέσεως

1,2 Στο τέλος κάθε έβδομου χρόνου θα κάνετε παραγραφή χρεών προς τιμήν του Κυρίου. Η διαδικασία της παραγραφής θα είναι η ακόλουθη:

Όταν θα κηρυχθεί παραγραφή, κάθε δανειστής που θα ’χει δανείσει σε κάποιον Ισραηλίτη, θα παραιτείται από το δικαίωμά του. Δεν θα πιέζει το συνάνθρωπό του, το συμπατριώτη του, να εξοφλήσει το χρέος του. 3 Από τον ξένο μπορείτε να απαιτήσετε το δάνειο. Αλλ’ αυτό που βρίσκεται στα χέρια του συμπατριώτη σας θα του το αφήνετε.

4 Ωστόσο, δεν θα υπάρχει φτωχός ανάμεσά σας, γιατί ο Κύριος, ο Θεός σας, το δίχως άλλο θα σας ευλογήσει στη χώρα, που σας δίνει για ιδιοκτησία σας. 5 Αρκεί μόνον να δίνετε προσοχή στα λόγια του και να φροντίζετε να εφαρμόζετε όλες αυτές τις εντολές, που εγώ σήμερα σας δίνω. 6 Ο Κύριος, ο Θεός σας, θα σας ευλογήσει σύμφωνα με την υπόσχεσή του. Τότε θα δανείζετε πολλά έθνη, αλλά εσείς δε θα χρειάζεται να δανείζεστε. Θα κυριαρχήσετε σε πολλά έθνη, αλλά κανείς δεν θα κυριαρχήσει πάνω σας.

7 Αν σε κάποια από τις πόλεις σας στη χώρα που θα σας δώσει ο Κύριος, ο Θεός σας, βρεθεί ένας φτωχός, μην του φερθείτε με σκληρότητα και του κλείσετε την καρδιά σας. 8 Ανοίξτε του διάπλατα το χέρι σας και δανείστε του γενναιόδωρα όσα χρειάζεται για τις ανάγκες του. 9 Προσέξτε, μη σκεφτείτε πονηρά, ότι πλησιάζει το σαββατικό έτος, που θα γίνει η παραγραφή, και φερθείτε σκληρά στον φτωχό συμπατριώτη σας και δεν του δανείσετε. Γιατί τότε εκείνος θα καταφύγει στον Κύριο εναντίον σας και οι ένοχοι θα είστε εσείς. 10 Να δανείζετε, λοιπόν, πλουσιοπάροχα, κι όχι με μισή καρδιά. Κι ο Κύριος, ο Θεός σας, θα σας ευλογήσει γι αυτή την πράξη σας σ’ όλα τα έργα με τα οποία θα καταπιάνεστε. 11 Κι επειδή οι φτωχοί δε θα λείψουν από τη χώρα σας, γι’ αυτό κι εγώ σας δίνω αυτή την προσταγή: να είστε γενναιόδωροι με τους φτωχούς και τους δυστυχισμένους συμπατριώτες σας που θα βρίσκονται στη χώρα σας.

Η μεταχείριση των δούλων

12 Αν ένας ομοεθνής σας, Εβραίος ή Εβραία, πουληθεί σε κάποιον από σας, αυτός θα του δουλέψει για έξι χρόνια· τον έβδομο χρόνο ο κύριός του θα τον αφήσει ελεύθερο να φύγει από το σπίτι του. 13 Δε θα τον αφήσει όμως να φύγει με άδεια τα χέρια. 14 Θα του δώσει πάρα πολλά πρόβατα, κι άφθονο σιτάρι και κρασί, απ’ όλα με όσα ο Κύριος, ο Θεός του, τον ευλόγησε. 15 Ποτέ να μην ξεχάσετε ότι ήσασταν δούλοι στην Αίγυπτο, και σας ελευθέρωσε ο Κύριος, ο Θεός σας· γι’ αυτό εγώ σας δίνω σήμερα αυτή την εντολή.

16 Αν όμως ο δούλος πει στον κύριό του: «Δε θα φύγω από κοντά σου», επειδή αγαπάει αυτόν και την οικογένειά του και είναι ευχαριστημένος κοντά τους, 17 τότε ο κύριός του θα πάρει ένα τρυπητήρι και θα του τρυπήσει το αυτί μπροστά στην πόρτα του σπιτιού του, και θα είναι δούλος του για πάντα. Το ίδιο θα κάνει και για τη δούλη του. 18 Μη σας φανεί σκληρό που θ’ απελευθερώσετε το δούλο σας από το σπίτι σας· θα σας έχει δουλέψει έξι χρόνια, διπλάσιο δηλαδή απ’ ό,τι ο μισθωτός σας. Έτσι ο Κύριος ο Θεός σας θα ευλογήσει όλα σας τα έργα.

Η αφιέρωση των πρωτοτόκων

19 Κάθε πρωτογέννητο αρσενικό των βοδιών σας και των προβάτων σας, θα το αφιερώνετε στον Κύριο, το Θεό σας· δε θα μεταχειρίζεστε στις δουλειές σας τα πρωτογέννητα βόδια σας και δε θα κουρεύετε τα πρωτογέννητα πρόβατά σας. 20 Θα τα τρώτε κάθε χρόνο ενώπιον του Κυρίου του Θεού σας μαζί με τις οικογένειές σας, στον τόπο που εκείνος θα διαλέξει.

21 Αν όμως το ζώο έχει κάποιο σοβαρό ελάττωμα, είναι κουτσό ή τυφλό ή ό,τι άλλο, δε θα το θυσιάζετε στον Κύριο το Θεό σας. 22 Θα το τρώτε στις πόλεις σας και θα μπορεί να φάει και ο ακάθαρτος και ο καθαρός, όπως τρώτε το ζαρκάδι και το ελάφι.*όπως...ελάφι. Βλ. υποσ. εις κεφ. 12:15.23 Δε θα τρώτε όμως το αίμα. Θα το χύνετε στη γη, όπως το νερό.

O ano do cancelamento das dívidas

1 — Ao final de cada sete anos, as dívidas deverão ser canceladas. 2 Isso deverá ser feito da seguinte forma: todo credor cancelará o empréstimo que fez ao seu próximo. Nenhum israelita exigirá pagamento do seu próximo ou do seu parente, porque terá sido proclamado o tempo do Senhor para o cancelamento das dívidas. 3 Vocês poderão exigir pagamento do estrangeiro, mas terão que cancelar qualquer dívida dos seus irmãos israelitas. 4 Entretanto, não deverá haver pobre algum no meio de vocês, porque, na terra que o Senhor, o seu Deus, dá a vocês como herança para que dela tomem posse, ele os abençoará generosamente, 5 contanto que obedeçam em tudo ao Senhor, o Deus de vocês, e ponham em prática todos estes mandamentos que hoje lhes ordeno. 6 Pois o Senhor, o seu Deus, os abençoará conforme prometeu, e vocês emprestarão a muitas nações, mas de nenhuma tomarão emprestado. Vocês dominarão muitas nações, mas por nenhuma serão dominados.

7 — Se houver algum israelita pobre em qualquer das cidades da terra que o Senhor, o seu Deus, dá a vocês, não endureçam o coração nem fechem a mão para esse irmão. 8 Ao contrário, tenham mão aberta e emprestem-lhe liberalmente o que ele precisar. 9 Cuidado! Que nenhum de vocês alimente este pensamento perverso: "O sétimo ano, o ano do cancelamento das dívidas, está se aproximando, e não quero ajudar o meu irmão pobre". Ele poderá apelar para o Senhor contra vocês, e vocês serão culpados desse pecado. 10 Deem-lhe generosamente e sem relutância no coração, pois, por isso, o Senhor, o Deus de vocês, os abençoará em todo o seu trabalho e em tudo o que fizerem. 11 Sempre haverá pobres na terra. Portanto, eu ordeno a vocês que sejam generosos com os seus irmãos israelitas, tanto com o pobre como com o necessitado da sua terra.

A libertação de escravos

12 — Se o seu compatriota hebreu, homem ou mulher, for vendido a vocês e servir-lhes por seis anos, no sétimo ano deem-lhe a liberdade. 13 Quando o fizerem, não o mandem embora de mãos vazias. 14 Deem-lhe com generosidade dos animais do seu rebanho, do produto da sua eira e do seu lagar. Deem-lhe conforme a bênção que o Senhor, o seu Deus, tem dado a vocês. 15 Lembrem-se de que vocês foram escravos no Egito e que o Senhor, o seu Deus, os redimiu. É por isso que hoje lhes dou esta ordem.

16 — Se, porém, o escravo disser a vocês: "Não quero ir embora", porque ama vocês, bem como a família de vocês, e não tem falta de nada, 17 então apanhem um furador e furem a orelha dele contra a porta, e ele será escravo de vocês para o resto da vida. Façam o mesmo com a escrava.

18 — Não se sintam prejudicados ao libertar um escravo, pois o serviço que ele prestou a vocês nesses seis anos custou a metade do serviço de um trabalhador contratado. Além disso, o Senhor, o seu Deus, os abençoará em tudo o que vocês fizerem.

As primeiras crias

19 — Separem para o Senhor, o seu Deus, todo primeiro macho das suas vacas e ovelhas. Não usem a primeira cria das suas vacas para trabalhar nem tosquiem a primeira cria das suas ovelhas. 20 Todo ano, vocês e as suas famílias as comerão na presença do Senhor, o seu Deus, no local que ele escolher. 21 Se o animal tiver defeito, for manco ou cego, ou tiver qualquer outro defeito grave, vocês não deverão sacrificá-lo ao Senhor, o seu Deus. 22 Comam-no na cidade onde estiverem morando, como se fosse a carne da gazela ou do veado, quer vocês estejam cerimonialmente puros, quer não. 23 Contudo, vocês não comerão o sangue; derramem-no no chão como se fosse água.