2 Samuel 2

1 וַיְהִ֣י אַֽחֲרֵי־כֵ֗ן וַיִּשְׁאַל֩ דָּוִ֨ד בַּֽיהוָ֤ה ׀ לֵאמֹר֙ הַאֶעֱלֶ֗ה בְּאַחַת֙ עָרֵ֣י יְהוּדָ֔ה וַיֹּ֧אמֶר יְהוָ֛ה אֵלָ֖יו עֲלֵ֑ה וַיֹּ֧אמֶר דָּוִ֛ד אָ֥נָה אֶעֱלֶ֖ה וַיֹּ֥אמֶר חֶבְרֹֽנָה׃ 2 וַיַּ֤עַל שָׁם֙ דָּוִ֔ד וְגַ֖ם שְׁתֵּ֣י נָשָׁ֑יו אֲחִינֹ֨עַם֙ הַיִּזְרְעֵלִ֔ית וַאֲבִיגַ֕יִל אֵ֖שֶׁת נָבָ֥ל הַֽכַּרְמְלִֽי׃ 3 וַאֲנָשָׁ֧יו אֲשֶׁר־עִמּ֛וֹ הֶעֱלָ֥ה דָוִ֖ד אִ֣ישׁ וּבֵית֑וֹ וַיֵּשְׁב֖וּ בְּעָרֵ֥י חֶבְרֽוֹן׃ 4 וַיָּבֹ֨אוּ֙ אַנְשֵׁ֣י יְהוּדָ֔ה וַיִּמְשְׁחוּ־שָׁ֧ם אֶת־דָּוִ֛ד לְמֶ֖לֶךְ עַל־בֵּ֣ית יְהוּדָ֑ה וַיַּגִּ֤דוּ לְדָוִד֙ לֵאמֹ֔ר אַנְשֵׁי֙ יָבֵ֣ישׁ גִּלְעָ֔ד אֲשֶׁ֥ר קָבְר֖וּ אֶת־שָׁאֽוּל׃ ס 5 וַיִּשְׁלַ֤ח דָּוִד֙ מַלְאָכִ֔ים אֶל־אַנְשֵׁ֖י יָבֵ֣ישׁ גִּלְעָ֑ד וַיֹּ֣אמֶר אֲלֵיהֶ֗ם בְּרֻכִ֤ים אַתֶּם֙ לַֽיהוָ֔ה אֲשֶׁ֨ר עֲשִׂיתֶ֜ם הַחֶ֣סֶד הַזֶּ֗ה עִם־אֲדֹֽנֵיכֶם֙ עִם־שָׁא֔וּל וַֽתִּקְבְּר֖וּ אֹתֽוֹ׃ 6 וְעַתָּ֕ה יַֽעַשׂ־יְהוָ֥ה עִמָּכֶ֖ם חֶ֣סֶד וֶאֱמֶ֑ת וְגַ֣ם אָנֹכִ֗י אֶעֱשֶׂ֤ה אִתְּכֶם֙ הַטּוֹבָ֣ה הַזֹּ֔את אֲשֶׁ֥ר עֲשִׂיתֶ֖ם הַדָּבָ֥ר הַזֶּֽה׃ 7 וְעַתָּ֣ה ׀ תֶּחֱזַ֣קְנָה יְדֵיכֶ֗ם וִֽהְיוּ֙ לִבְנֵי־חַ֔יִל כִּי־מֵ֖ת אֲדֹנֵיכֶ֣ם שָׁא֑וּל וְגַם־אֹתִ֗י מָשְׁח֧וּ בֵית־יְהוּדָ֛ה לְמֶ֖לֶךְ עֲלֵיהֶֽם׃ פ 8 וְאַבְנֵ֣ר בֶּן־נֵ֔ר שַׂר־צָבָ֖א אֲשֶׁ֣ר לְשָׁא֑וּל לָקַ֗ח אֶת־אִ֥ישׁ בֹּ֨שֶׁת֙ בֶּן־שָׁא֔וּל וַיַּעֲבִרֵ֖הוּ מַחֲנָֽיִם׃ 9 וַיַּמְלִכֵ֨הוּ֙ אֶל־הַגִּלְעָ֔ד וְאֶל־הָאֲשׁוּרִ֖י וְאֶֽל־יִזְרְעֶ֑אל וְעַל־אֶפְרַ֨יִם֙ וְעַל־בִּנְיָמִ֔ן וְעַל־יִשְׂרָאֵ֖ל כֻּלֹּֽה׃ פ 10 בֶּן־אַרְבָּעִ֨ים שָׁנָ֜ה אִֽישׁ־בֹּ֣שֶׁת בֶּן־שָׁא֗וּל בְּמָלְכוֹ֙ עַל־יִשְׂרָאֵ֔ל וּשְׁתַּ֥יִם שָׁנִ֖ים מָלָ֑ךְ אַ֚ךְ בֵּ֣ית יְהוּדָ֔ה הָי֖וּ אַחֲרֵ֥י דָוִֽד׃ 11 וַֽיְהִי֙ מִסְפַּ֣ר הַיָּמִ֔ים אֲשֶׁר֩ הָיָ֨ה דָוִ֥ד מֶ֛לֶךְ בְּחֶבְר֖וֹן עַל־בֵּ֣ית יְהוּדָ֑ה שֶׁ֥בַע שָׁנִ֖ים וְשִׁשָּׁ֥ה חֳדָשִֽׁים׃ ס 12 וַיֵּצֵא֙ אַבְנֵ֣ר בֶּן־נֵ֔ר וְעַבְדֵ֖י אִֽישׁ־בֹּ֣שֶׁת בֶּן־שָׁא֑וּל מִֽמַּחֲנַ֖יִם גִּבְעֽוֹנָה׃ 13 וְיוֹאָ֨ב בֶּן־צְרוּיָ֜ה וְעַבְדֵ֤י דָוִד֙ יָֽצְא֔וּ וַֽיִּפְגְּשׁ֛וּם עַל־בְּרֵכַ֥ת גִּבְע֖וֹן יַחְדָּ֑ו וַיֵּ֨שְׁב֜וּ אֵ֤לֶּה עַל־הַבְּרֵכָה֙ מִזֶּ֔ה וְאֵ֥לֶּה עַל־הַבְּרֵכָ֖ה מִזֶּֽה׃ 14 וַיֹּ֤אמֶר אַבְנֵר֙ אֶל־יוֹאָ֔ב יָק֤וּמוּ נָא֙ הַנְּעָרִ֔ים וִֽישַׂחֲק֖וּ לְפָנֵ֑ינוּ וַיֹּ֥אמֶר יוֹאָ֖ב יָקֻֽמוּ׃ 15 וַיָּקֻ֖מוּ וַיַּעַבְר֣וּ בְמִסְפָּ֑ר שְׁנֵ֧ים עָשָׂ֣ר לְבִנְיָמִ֗ן וּלְאִ֥ישׁ בֹּ֨שֶׁת֙ בֶּן־שָׁא֔וּל וּשְׁנֵ֥ים עָשָׂ֖ר מֵעַבְדֵ֥י דָוִֽד׃ 16 וַֽיַּחֲזִ֜קוּ אִ֣ישׁ ׀ בְּרֹ֣אשׁ רֵעֵ֗הוּ וְחַרְבּוֹ֙ בְּצַ֣ד רֵעֵ֔הוּ וַֽיִּפְּל֖וּ יַחְדָּ֑ו וַיִּקְרָא֙ לַמָּק֣וֹם הַה֔וּא חֶלְקַ֥ת הַצֻּרִ֖ים אֲשֶׁ֥ר בְּגִבְעֽוֹן׃ 17 וַתְּהִ֧י הַמִּלְחָמָ֛ה קָשָׁ֥ה עַד־מְאֹ֖ד בַּיּ֣וֹם הַה֑וּא וַיִּנָּ֤גֶף אַבְנֵר֙ וְאַנְשֵׁ֣י יִשְׂרָאֵ֔ל לִפְנֵ֖י עַבְדֵ֥י דָוִֽד׃ 18 וַיִּֽהְיוּ־שָׁ֗ם שְׁלֹשָׁה֙ בְּנֵ֣י צְרוּיָ֔ה יוֹאָ֥ב וַאֲבִישַׁ֖י וַעֲשָׂהאֵ֑ל וַעֲשָׂהאֵל֙ קַ֣ל בְּרַגְלָ֔יו כְּאַחַ֥ד הַצְּבָיִ֖ם אֲשֶׁ֥ר בַּשָּׂדֶֽה׃ 19 וַיִּרְדֹּ֥ף עֲשָׂהאֵ֖ל אַחֲרֵ֣י אַבְנֵ֑ר וְלֹֽא־נָטָ֣ה לָלֶ֗כֶת עַל־הַיָּמִין֙ וְעַֽל־הַשְּׂמֹ֔אול מֵאַחֲרֵ֖י אַבְנֵֽר׃ 20 וַיִּ֤פֶן אַבְנֵר֙ אַֽחֲרָ֔יו וַיֹּ֕אמֶר הַאַתָּ֥ה זֶ֖ה עֲשָׂהאֵ֑ל וַיֹּ֖אמֶר אָנֹֽכִי׃ 21 וַיֹּ֧אמֶר ל֣וֹ אַבְנֵ֗ר נְטֵ֤ה לְךָ֙ עַל־יְמִֽינְךָ֙ א֣וֹ עַל־שְׂמֹאלֶ֔ךָ וֶאֱחֹ֣ז לְךָ֗ אֶחָד֙ מֵֽהַנְּעָרִ֔ים וְקַח־לְךָ֖ אֶת־חֲלִצָת֑וֹ וְלֹֽא־אָבָ֣ה עֲשָׂהאֵ֔ל לָס֖וּר מֵאַחֲרָֽיו׃ 22 וַיֹּ֧סֶף ע֣וֹד אַבְנֵ֗ר לֵאמֹר֙ אֶל־עֲשָׂהאֵ֔ל ס֥וּר לְךָ֖ מֵאַֽחֲרָ֑י לָ֤מָּה אַכֶּ֨כָּה֙ אַ֔רְצָה וְאֵיךְ֙ אֶשָּׂ֣א פָנַ֔י אֶל־יוֹאָ֖ב אָחִֽיךָ׃ 23 וַיְמָאֵ֣ן לָס֗וּר וַיַּכֵּ֣הוּ אַבְנֵר֩ בְּאַחֲרֵ֨י הַחֲנִ֜ית אֶל־הַחֹ֗מֶשׁ וַתֵּצֵ֤א הַֽחֲנִית֙ מֵאַחֲרָ֔יו וַיִּפָּל־שָׁ֖ם וַיָּ֣מָת תחתו וַיְהִ֡י כָּל־הַבָּ֣א אֶֽל־הַמָּקוֹם֩ אֲשֶׁר־נָ֨פַל שָׁ֧ם עֲשָׂהאֵ֛ל וַיָּמֹ֖ת וַֽיַּעֲמֹֽדוּ׃ 24 וַֽיִּרְדְּפ֛וּ יוֹאָ֥ב וַאֲבִישַׁ֖י אַחֲרֵ֣י אַבְנֵ֑ר וְהַשֶּׁ֣מֶשׁ בָּ֔אָה וְהֵ֗מָּה בָּ֚אוּ עַד־גִּבְעַ֣ת אַמָּ֔ה אֲשֶׁר֙ עַל־פְּנֵי־גִ֔יחַ דֶּ֖רֶךְ מִדְבַּ֥ר גִּבְעֽוֹן׃ 25 וַיִּֽתְקַבְּצ֤וּ בְנֵֽי־בִנְיָמִן֙ אַחֲרֵ֣י אַבְנֵ֔ר וַיִּהְי֖וּ לַאֲגֻדָּ֣ה אֶחָ֑ת וַיַּ֣עַמְד֔וּ עַ֥ל רֹאשׁ־גִּבְעָ֖ה אֶחָֽת׃ 26 וַיִּקְרָ֨א אַבְנֵ֜ר אֶל־יוֹאָ֗ב וַיֹּ֨אמֶר֙ הֲלָנֶ֨צַח֙ תֹּ֣אכַל חֶ֔רֶב הֲל֣וֹא יָדַ֔עְתָּה כִּֽי־מָרָ֥ה תִהְיֶ֖ה בָּאַחֲרוֹנָ֑ה וְעַד־מָתַי֙ לֹֽא־תֹאמַ֣ר לָעָ֔ם לָשׁ֖וּב מֵאַחֲרֵ֥י אֲחֵיהֶֽם׃ 27 וַיֹּ֣אמֶר יוֹאָ֔ב חַ֚י הָֽאֱלֹהִ֔ים כִּ֥י לוּלֵ֖א דִּבַּ֑רְתָּ כִּ֣י אָ֤ז מֵֽהַבֹּ֨קֶר֙ נַעֲלָ֣ה הָעָ֔ם אִ֖ישׁ מֵאַחֲרֵ֥י אָחִֽיו׃ 28 וַיִּתְקַ֤ע יוֹאָב֙ בַּשּׁוֹפָ֔ר וַיַּֽעַמְדוּ֙ כָּל־הָעָ֔ם וְלֹֽא־יִרְדְּפ֥וּ ע֖וֹד אַחֲרֵ֣י יִשְׂרָאֵ֑ל וְלֹֽא־יָסְפ֥וּ ע֖וֹד לְהִלָּחֵֽם׃ 29 וְאַבְנֵ֣ר וַֽאֲנָשָׁ֗יו הָֽלְכוּ֙ בָּֽעֲרָבָ֔ה כֹּ֖ל הַלַּ֣יְלָה הַה֑וּא וַיַּעַבְר֣וּ אֶת־הַיַּרְדֵּ֗ן וַיֵּֽלְכוּ֙ כָּל־הַבִּתְר֔וֹן וַיָּבֹ֖אוּ מַחֲנָֽיִם׃ 30 וְיוֹאָ֗ב שָׁ֚ב מֵאַחֲרֵ֣י אַבְנֵ֔ר וַיִּקְבֹּ֖ץ אֶת־כָּל־הָעָ֑ם וַיִּפָּ֨קְד֜וּ מֵעַבְדֵ֥י דָוִ֛ד תִּשְׁעָֽה־עָשָׂ֥ר אִ֖ישׁ וַעֲשָׂה־אֵֽל׃ 31 וְעַבְדֵ֣י דָוִ֗ד הִכּוּ֙ מִבִּנְיָמִ֔ן וּבְאַנְשֵׁ֖י אַבְנֵ֑ר שְׁלֹשׁ־מֵא֧וֹת וְשִׁשִּׁ֛ים אִ֖ישׁ מֵֽתוּ׃ 32 וַיִּשְׂאוּ֙ אֶת־עֲשָׂהאֵ֔ל וַֽיִּקְבְּרֻ֨הוּ֙ בְּקֶ֣בֶר אָבִ֔יו אֲשֶׁ֖ר בֵּ֣ית לָ֑חֶם וַיֵּלְכ֣וּ כָל־הַלַּ֗יְלָה יוֹאָב֙ וַֽאֲנָשָׁ֔יו וַיֵּאֹ֥ר לָהֶ֖ם בְּחֶבְרֽוֹן׃

ဒါ​ဝိဒ်​ကို​ယု​ဒ​ဘု​ရင်​အ​ဖြစ်​ဘိ​သိက်​သွန်း​ခြင်း

1 ထို​နောက် ဒါ​ဝိဒ်​က၊ အ​ကျွန်ုပ်​သည် ယု​ဒ​မြို့ တစ်​စုံ​တစ်​မြို့​သို့ သွား​ရ​ပါ​မည်​လော​ဟု ထာ​ဝ​ရ​ဘု​ရား​ထံ​တော်၌ မေး​လျှောက်​လျှင်၊ ထာ​ဝ​ရ​ဘု​ရား​က သွား​လော့​ဟု​မိန့်​တော်​မူ၏။ ဒါ​ဝိဒ်​က​လည်း အ​ဘယ်​မြို့​သို့ သွား​ရ​ပါ​မည်​နည်း​ဟု မေး​လျှောက်​သော်၊ ဟေ​ဗြုန်​မြို့​သို့​သွား​လော့​ဟု မိန့်​တော်​မူ​သည်​အ​တိုင်း၊ 2 ဒါ​ဝိဒ်​သည် မ​ယား​နှစ်​ယောက်၊ ယေ​ဇ​ရေ​လ​မြို့​သူ အ​ဟိ​နောင်၊ နာ​ဗ​လ​မ​ယား က​ရ​မေ​လ​မြို့​သူ အ​ဘိ​ဂဲ​လ​တို့​နှင့်​တ​ကွ သွား​လေ၏။*၁​ရာ၊ ၂၅:၄၂-၄၃။3 မိ​မိ၌​ပါ​သော​လူ​များ၊ အိမ်​ထောင်​များ​တို့​ကို​လည်း ဒါ​ဝိဒ်​သည်​ခေါ်​ခဲ့၍ သူ​တို့​သည် ဟေ​ဗြုန်​မြို့​ရွာ​တို့၌​နေ​ကြ၏။ 4 တစ်​ဖန် ယု​ဒ​လူ​တို့​သည် လာ၍​ဘိ​သိက်​ပေး​သ​ဖြင့် ဒါ​ဝိဒ်​ကို ယု​ဒ​ရှင်​ဘု​ရင်​အ​ရာ၌ ချီး​မြှောက်​ကြ၏။*၁​ရာ၊ ၃၁:၁၁-၁၃။

5 ဂိ​လဒ်​ပြည် ယာ​ဗက်​မြို့​သား​တို့​သည် ရှော​လု​ကို သင်္ဂြိုဟ်​ပါ​ပြီ​ဟု ဒါ​ဝိဒ်​အား​ကြား​လျှောက်​သော်၊ ဂိ​လဒ်​ပြည် ယာ​ဗက်​မြို့​သား​တို့​ရှိ​ရာ​သို့ တ​မန်​တို့​ကို​စေ​လွှတ်၍၊ သင်​တို့​သည် သင်​တို့​အ​ရှင်​ရှော​လု၌ က​ရု​ဏာ​ကျေး​ဇူး​ပြု၍ အ​လောင်း​တော်​ကို သင်္ဂြိုဟ်​သော​ကြောင့်၊ ထာ​ဝ​ရ​ဘု​ရား​ပေး​တော်​မူ​သော ကောင်​ချီး​မင်္ဂ​လာ​ကို ခံ​ရ​ကြ​ပါ​စေ​သော။ 6 ထာ​ဝ​ရ​ဘု​ရား​သည် သင်​တို့၌ က​ရု​ဏာ​ကျေး​ဇူး၊ သ​စ္စာ​ကျေး​ဇူး​ပြု​တော်​မူ​ပါ​စေ​သော။ သင်​တို့​သည် ဤ​အ​မှု​ကို​ပြု​သော​ကြောင့် သင်​တို့​ကျေး​ဇူး​ကို ငါ​လည်း​ဆပ်​မည်။ 7 ယ​ခု​မှာ အား​ယူ၍ ရဲ​ရင့်​ခြင်း​သ​တ္တိ ရှိ​ကြ​လော့။ သင်​တို့​အ​ရှင်​ရှော​လု သေ​ပြီ။ ယု​ဒ​အ​မျိုး​သား​တို့​သည် ဘိ​သိက်​ပေး​သ​ဖြင့် ငါ့​ကို​ရှင်​ဘု​ရင်​အ​ရာ၌ ချီး​မြှောက်​ကြ​ပြီ​ဟု မှာ​လိုက်​လေ၏။

ဣ​ရှ​ဗော​ရှက်​ကို​ဣ​သ​ရေ​လ​ဘု​ရင်​တင်​မြှောက်ခြင်း

8 သို့​ရာ​တွင် ရှော​လု၏​ဗိုလ်​ချုပ်​မင်း​နေ​ရ​သား အာ​ဗ​နာ​သည်၊ ရှော​လု​သား ဣ​ရှ​ဗော​ရှက်​ကို​ယူ၍ မ​ဟာ​နိမ်​မြို့​သို့ ဆောင်​သွား​ပြီး​လျှင်၊ 9 ဂိ​လဒ်​ပြည်၊ အာ​ရှာ​အ​မျိုး​သား​များ၊ ယေ​ဇ​ရေ​လ​မြို့​သား​များ၊ ဧ​ဖ​ရိမ်​ခ​ရိုင်၊ ဗင်္ယာ​မိန်​ခ​ရိုင်​အ​စ​ရှိ​သော ဣ​သ​ရေ​လ​နိုင်​ငံ​လုံး​ကို အ​စိုး​ရ​သော ရှင်​ဘု​ရင်​အ​ရာ၌ ချီး​မြှောက်​လေ၏။ 10 ရှော​လု၏​သား​ဣ​ရှ​ဗော​ရှက်​သည် အ​သက်​လေး​ဆယ်​ရှိ​သော်၊ ဣ​သ​ရေ​လ​နိုင်​ငံ​ကို အ​စိုး​ရ၍ နှစ်​နှစ်​စိုး​စံ​လေ၏။ ယု​ဒ​အ​မျိုး​မူ​ကား ဒါ​ဝိဒ်​နောက်​သို့​လိုက်​ကြ၏။ 11 ဒါ​ဝိဒ်​သည် ဟေ​ဗြုန်​မြို့၌​နေ၍ ယု​ဒ​အ​မျိုး​ကို အ​စိုး​ရ​သော​နှစ်​ပေါင်း​ကား ခု​နစ်​နှစ်​နှင့်​ခြောက်​လ ဖြစ်​သ​တည်း။

ဣ​သ​ရေ​လ​ပြည်​နှ​င့် ယု​ဒ​ပြည်​စစ်​ဖြစ်​ခြင်း

12 တစ်​ဖန် နေ​ရ​သား အာ​ဗ​နာ​သည် ရှော​လု​သား ဣ​ရှ​ဗော​ရှက်၏ ကျွန်​များ​နှင့်​တ​ကွ၊ မ​ဟာ​နိမ်​မြို့​မှ ဂိ​ဗောင်​မြို့​သို့​သွား၍၊ 13 ဇေ​ရု​ယာ​သား​ယွာ​ဘ​နှင့် ဒါ​ဝိဒ်၏​ကျွန်​တို့​သည် ဆီး​ကြို​သ​ဖြင့်၊ ဂိ​ဗောင်​ရေ​ကန်​အ​နား​မှာ ဆုံ​မိ​လျက် ရေ​ကန်​တစ်​ဖက်​တစ်​ချက်၌ ထိုင်​ကြ၏။ 14 အာ​ဗ​နာ​က​လည်း၊ လု​လင်​တို့​သည်​ထ၍ ငါ​တို့​ရှေ့​မှာ က​စား​ကြ​ပါ​လေ​စေ​ဟု ဆို​သော်၊ ယွာ​ဘ​က ထ​ကြ​ပါ​လေ​စေ​ဟု ဆို​သည်​အ​တိုင်း၊ 15 ရှော​လု​သား​ဣ​ရှ​ဗော​ရှက်၏ လူ​ဗင်္ယာ​မိန်​အ​မျိုး​သား တစ်​ကျိပ်​နှစ်​ယောက်​နှင့် ဒါ​ဝိဒ်၏​ကျွန် တစ်​ကျိပ်​နှစ်​ယောက်​တို့​သည် ထ၍ ကူး​လာ​ကြ၏။ 16 သူ​တို့​သည် လူ​ချင်း​တိုက်၍ လူ​တိုင်း မိ​မိ​တိုက်​ဖက်၏ ခေါင်း​ကို​ကိုင်​လျက်၊ နံ​ဘေး​ကို​ဓား​နှင့်​ထိုး​လျက် တစ်​စု​တည်း လဲ​သေ​ကြ၏။ သို့​ဖြစ်၍ ဂိ​ဗောင်​မြို့​နယ်၌​ရှိ​သော ထို​အ​ရပ်​ကို ဟေ​လ​က​သ​ဇ္ဇု​ရိမ်​ဟူ​သော အ​မည်​ဖြင့် သ​မုတ်​ကြ၏။ 17 ထို​နေ့၌ ပြင်း​စွာ​စစ်​တိုက်၍ အာ​ဗ​နာ​နှင့် ဣ​သ​ရေ​လ​လူ​တို့​သည် ဒါ​ဝိဒ်၏​ကျွန်​တို့​ရှေ့​မှာ ရှုံး​ကြ​လေ၏။ 18 ဇေ​ရု​ယာ​သား​သုံး​ယောက်၊ ယွာ​ဘ၊ အ​ဘိ​ရှဲ၊ အာ​သ​ဟေ​လ ပါ​ကြ၏။ အာ​သ​ဟေ​လ​သည် တော၌​ကျင်​လည်​သော​ဒ​ရယ်​ကဲ့​သို့ လျင်​မြန်၏။ 19 အာ​သ​ဟေ​လ​သည် လက်​ယာ​ဘက်​လက်​ဝဲ​ဘက် သို့​မ​လွဲ အာ​ဗ​နာ​ကို​လိုက်၏။ 20 အာ​ဗ​နာ​သည် နောက်​သို့​ကြည့်၍၊ သင်​သည် အာ​သ​ဟေ​လ​မှန်​သ​လော​ဟု မေး​သော်၊ မှန်​သည်​ဟု ပြန်​ပြော၏။ 21 အာ​ဗ​နာ​က​လည်း၊ လက်​ယာ​ဘက်​သော်​လည်း​ကောင်း၊ လက်​ဝဲ​ဘက်​သော်​လည်း​ကောင်း လှည့်​သွား​လျက်၊ လု​လင်​တစ်​ယောက်​ကို ဖမ်း​ဆီး၍ သူ၏​လက်​နက်​စုံ​ကို လု​ယူ​တော့​ဟု ဆို​သော်​လည်း၊ အာ​သ​ဟေ​လ​သည် မ​လှည့်​ဘဲ လိုက်​သေး၏။ 22 တစ်​ဖန် အာ​ဗ​နာ​က ငါ့​ကို​မ​လိုက်​နှင့်။ လှည့်​သွား​တော့။ သင့်​ကို မြေ​ပေါ်​သို့​အ​ဘယ်​ကြောင့် ငါ​လှဲ​ရ​မည်​နည်း။ သို့​ပြု​လျှင် သင့်​အစ်​ကို​ယွာ​ဘ​ရှေ့​မှာ ငါ့​မျက်​နှာ​ကို အ​ဘယ်​သို့ ငါ​ပြ​နိုင်​မည်​နည်း​ဟု ဆို​သော်​လည်း၊ 23 အာ​သ​ဟေ​လ​သည် နား​မ​ထောင်​သော​ကြောင့်၊ အာ​ဗ​နာ​သည် နောက်​သို့​လှံ​နှင့်​ထိုး​လျှင်၊ ဝမ်း၌​လှံ​ဖျား​ဝင်၍ ကျော​ကို​ထုတ်​ချင်း​ဖောက်​သ​ဖြင့်၊ အာ​သ​ဟေ​လ​သည်​လဲ၍ ထို​အ​ရပ်၌​သေ၏။ အာ​သ​ဟေ​လ လဲ၍​သေ​သော ထို​အ​ရပ်​သို့ ရောက်​သော​သူ​အ​ပေါင်း​တို့​သည် ရပ်​နေ​ကြ၏။ 24 ယွာ​ဘ​နှင့်​အ​ဘိ​ရှဲ​သည် အာ​ဗ​နာ​ကို​လိုက်၍ ဂိ​ဗောင်​တော​သို့ သွား​သော​လမ်း​နား၊ ဂိ​အာ​မြို့​ရှေ့​မှာ​ရှိ​သော အ​မ္မ​တောင်​သို့​ရောက်​သော​အ​ခါ နေ​ဝင်၏။

25 ဗင်္ယာ​မိန်​အ​မျိုး​သား​တို့​သည် အာ​ဗ​နာ​နောက်၌ စု​ဝေး၍ တစ်​တပ်​တည်း​ဖွဲ့​လျက် တောင်​ပေါ်​မှာ ရပ်​နေ​ကြ၏။ 26 ထို​အ​ခါ အာ​ဗ​နာ​က၊ ယွာ​ဘ​ကို​ဟစ်၍၊ ဓား​သွား​သည် အ​စဉ်​မ​ပြတ် ကိုက်​စား​ရ​မည်​လော။ နောက်​ဆုံး၌ ခါး​သော​အ​ရ​သာ​ကို တွေ့​လိမ့်​မည်​ဟု မ​သိ​သော လူ​များ​တို့​သည် ညီ​အစ်​ကို​တို့​ကို​မ​လိုက်၊ ပြန်​စေ​မည်​အ​ကြောင်း သင်​သည်​အ​ဘယ်​မျှ ကာ​လ​ပတ်​လုံး မ​စီ​ရင်​ဘဲ​နေ​မည်​နည်း​ဟု ဆို​လျှင်၊ 27 ယွာ​ဘ​က၊ ဘု​ရား​သ​ခင် အ​သက်​ရှင်​တော်​မူ​သည်​အ​တိုင်း သင်​မ​ပြော​လျှင်၊ မိုး​လင်း​မှ​သာ လူ​များ​တို့​သည် ညီ​အစ်​ကို​တို့​ကို​မ​လိုက်​ဘဲ နေ​ကြ​လိမ့်​မည်​ဟု​ဆို​လျက်၊ 28 တံ​ပိုး​မှုတ်၍ လူ​များ​တို့​သည် ဣ​သ​ရေ​လ​အ​မျိုး​သား​တို့​ကို​မ​လိုက်၊ စစ်​မ​တိုက်​ဘဲ ရပ်​နေ​ကြ၏။ 29 အာ​ဗ​နာ​နှင့် သူ၏​လူ​တို့​သည် တစ်​ည​လုံး လွင်​ပြင်​သို့​လျှောက်​သွား၍ ယော်​ဒန်​မြစ်​ကို​ကူး​ပြီး​လျှင်၊ ဗိ​သ​ရုန်​ပြည်​ကို​လွန်၍ မ​ဟာ​နိမ်​မြို့​သို့ ရောက်​ကြ၏။ 30 ယွာ​ဘ​သည်​လည်း အာ​ဗ​နာ​ကို​လိုက်​ရာ​မှ ပြန်၍ လူ​အ​ပေါင်း​တို့​ကို စု​ဝေး​စေ​သော​အ​ခါ၊ အာ​သ​ဟေ​လ​နှင့် ဒါ​ဝိဒ်၏​ကျွန် တစ်​ကျိပ်​ကိုး​ယောက်​တို့​သည်​မ​ရှိ၊ ဆုံး​ကြ​ပြီ။ 31 ဒါ​ဝိဒ်၏​ကျွန်​တို့​သည် ဗင်္ယာ​မိန်​အ​မျိုး​သား၊ အာ​ဗ​နာ၏​လူ​သုံး​ရာ​ခြောက်​ဆယ်​တို့​ကို သေ​အောင်​လုပ်​ကြံ​ကြ​ပြီ။ 32 အာ​သ​ဟေ​လ၏​အ​လောင်း​ကို​ထမ်း​သွား၍ ဗက်​လင်​မြို့၌​ရှိ​သော သူ့​အ​ဘ၏​သင်္ချိုင်း​တွင် သင်္ဂြိုဟ်​ကြ၏။ ယွာ​ဘ​နှင့် သူ၏​လူ​တို့​သည် တစ်​ည​လုံး​သွား၍၊ မိုး​လင်း​စ​တွင် ဟေ​ဗြုန်​မြို့​သို့​ရောက်​ကြ၏။