Provérbios 30

1 Briathran Aguir mhic Iaceh, eadhon an fhàidheadaireachd: labhair an duine ri Itiel, eadhon ri Itiel agus ri Ucal.

2 Gu deimhinn tha mi nas amaidiche na duine air bith, agus chan eil tuigse duine agam.

3 Agus cha d’fhòghlaim mi gliocas, cha mhò a tha eòlas agam air nithean naomha.

4 Cò a chaidh suas do nèamh, no a thàinig a-nuas? Cò a chruinnich a’ ghaoth na dhùirn? Cò a cheangail na h-uisgeachan ann an trusgan? Cò a shuidhich uile chrìochan na talmhainn? Ciod as ainm dha? Agus ciod e ainm a mhic, ma tha fhios agad?

5 Tha uile fhacal Dhè fìorghlan: is sgiath e dhaibhsan a chuireas an dòigh ann.

6 Na cuir-sa nì air bith ra bhriathran air eagal gun cronaich e thu, agus gum faighear breugach thu.

7 Dà nì dh’iarr mi ort; na diùlt iad dhomh mum faigh mi bàs.

8 Dìomhanas agus breugan cuir fada uam; na toir dhomh bochdainn no beartas, beathaich mi le biadh a bhios iomchaidh air mo shon.

9 Air eagal gum bi mi làn, agus gun àich mi thu, agus gun abair mi, Cò e an Tighearna? No gum bi mi bochd, agus gun goid mi, agus gun toir mi ainm mo Dhè ann an dìomhanas.

10 Na dèan casaid air seirbhiseach ra mhaighistir, air eagal gum mallaich e thu, agus gum faighear ciontach thu.

11 Tha ginealach ann a mhallaicheas an athair, agus nach beannaich am màthair.

12 Tha ginealach ann a tha glan nan sùilean fhèin, gidheadh nach eil air an nighe on salchar.

13 Tha ginealach ann aig a bheil an sùilean àrd, agus fabhraidhean an sùl air an togail suas.

14 Tha ginealach ann aig a bheil am fiaclan mar chlaidheamhan, agus am fiaclan-cùil mar sgeanan, a dh’ithe suas nan truaghan on talamh, agus nam feumach o mheasg dhaoine.

15 Aig an deal-each tha dithis nigheanan, ag èigheach, Tabhair, tabhair. Tha trì nithean ann nach sàsaichear, seadh, ceithir nithean nach abair, Is leòr e:

16 An uaigh, agus a’ bhrù neo-thorrach, an talamh nach sàsaichear le uisge, agus an teine nach abair, Is leòr e.

17 An t-sùil a nì magadh air a athair, agus a nì tarcais air ùmhlachd da mhàthair, spìonaidh fithich a’ ghlinne a-mach i, agus ithidh na h-iolairean òga suas i.

18 Tha trì nithean ann as iongantach leam, seadh, ceithir nithean nach aithne dhomh:

19 Slighe iolaire anns na speuran, slighe nathrach air carraig, slighe luinge ann am meadhon na fairge, agus slighe fir le òigh.

20 Mar seo tha slighe ban-adhaltranaich: ithidh i, agus glanaidh i a beul, agus their i, Cha do rinn mi olc air bith.

21 Airson trì nithean ghluaiseadh an talamh, agus airson ceithir nach urrainn e a ghiùlan:

22 Airson seirbhisich nuair a riaghlas e, agus airson amadain nuair a bhios e làn de bhiadh.

23 Airson mnà fhuathaich nuair a phòsar i, agus airson banoglaich nuair a bhios i na h-oighre air a ban-mhaighistir.

24 Tha ceithir nithean beaga air an talamh, ach tha iad ro-ghlic:

25 Tha na seangain nan sluagh nach eil làidir, gidheadh ullaichidh iad am biadh anns an t-samhradh;

26 Tha na coineanan nam muinntir nach eil neartmhor, gidheadh togaidh iad an taighean anns na creagan.

27 Chan eil rìgh aig na lòcaist, gidheadh imichidh iad a-mach uile nam buidhnean.

28 Gabhaidh an damhan-allaidh greim le a làmhan, agus bidh e ann an lùchairtean nan rìghrean.

29 Tha trì nithean a dh’imicheas gu math, seadh, ceithir, a tha tlachdmhor nan siubhal:

30 An leòmhann as treasa am measg bheathaichean, agus nach till air ais o aon air bith;

31 Mial-chù, boc-goibhre mar an ceudna, agus rìgh an aghaidh nach faodar èirigh.

32 Ma rinn thu gu h-amaideach le thu fhèin a thogail suas, no ma smaoinich thu olc, cuir do làmh air do bheul.

33 Gu deimhinn bheir luasgadh bainne ìm a-mach, agus bheir fàsgadh na sròine fuil a-mach: mar sin bheir dùsgadh corraich aimhreit a-mach.