Salmos 105

O Senhor e o seu povo

1 Louvai ao Senhor,

e invocai o seu nome;

fazei conhecidas

as suas obras entre os povos.

2 Cantai-lhe, cantai-lhe salmos;

falai de todas

as suas maravilhas.

3 Gloriai-vos no seu santo nome;

alegre-se o coração daqueles

que buscam ao Senhor.

4 Buscai ao Senhor e

a sua força;

buscai a sua face continuamente.

5 Lembrai-vos das maravilhas que fez,

dos seus prodígios

e

dos juízos da sua boca;

6 Vós, semente de Abraão,

seu servo,

vós, filhos de Jacó,

seus escolhidos.

7 Ele é o Senhor nosso Deus;

os seus juízos estão

em toda a terra.

8 Lembrou-se da sua aliança

para sempre,

da palavra que mandou

a milhares de gerações.

9 A qual aliança fez com Abraão,

e o seu juramento a Isaque.

10 E confirmou o mesmo

a Jacó por lei,

e a Israel por aliança eterna,

11 Dizendo: A ti darei

a terra de Canaã,

a região da vossa herança.

12 Quando eram poucos homens

em número,

sim, mui poucos,

e estrangeiros nela;

13 Quando andavam de nação

em nação e

de um reino para outro povo;

14 Não permitiu a ninguém que os oprimisse,

e

por amor deles repreendeu a reis, dizendo:

15 Não toqueis os meus ungidos,

e

não maltrateis os meus profetas.

16 Chamou a fome sobre a terra,

quebrantou todo o sustento do pão.

17 Mandou perante eles um homem,

José,

que foi vendido por escravo;

18 Cujos pés apertaram

com grilhões;

foi posto

em ferros;

19 Até ao tempo

em que chegou a sua palavra;

a palavra

do Senhor o provou.

20 Mandou o rei,

e o fez soltar;

o governador dos povos, e o soltou.

21 Fê-lo senhor da sua casa,

e governador

de toda a sua fazenda;

22 Para sujeitar

os seus príncipes a seu gosto,

e instruir

os seus anciãos.

23 Então Israel entrou no Egito,

e Jacó peregrinou na terra de Cão.

24 E aumentou o seu povo

em grande maneira,

e o fez mais poderoso

do que os seus inimigos.

25 Virou o coração deles

para que odiassem o seu povo,

para

que tratassem astutamente aos seus servos.

26 Enviou Moisés, seu servo,

e Arão,

a quem escolhera.

27 Mostraram entre eles

os seus sinais e prodígios,

na terra

de Cão.

28 Mandou trevas, e a fez escurecer;

e

não foram rebeldes à sua palavra.

29 Converteu as suas águas

em sangue,

e matou os seus peixes.

30 A sua terra produziu rãs

em abundância,

até nas câmaras dos seus reis.

31 Falou ele,

e vieram enxames de moscas e piolhos

em todo o seu termo.

32 Converteu as suas chuvas em saraiva,

e fogo abrasador na sua terra.

33 Feriu as suas vinhas

e os seus figueirais,

e quebrou

as árvores dos seus termos.

34 Falou ele e vieram gafanhotos

e pulgão sem número.

35 E comeram toda

a erva da sua terra,

e devoraram

o fruto dos seus campos.

36 Feriu também a todos

os primogênitos da sua terra,

as primícias

de todas as suas forças.

37 E tirou-os para fora

com prata e ouro,

e entre as suas tribos

não houve um só fraco.

38 O Egito

se alegrou quando eles saíram,

porque

o seu temor caíra sobre eles.

39 Estendeu uma nuvem por coberta,

e um fogo

para iluminar

de noite.

40 Oraram, e ele fez vir codornizes,

e

os fartou de pão do céu.

41 Abriu a penha,

e dela correram águas;

correram pelos lugares secos,

como um rio.

42 Porque se lembrou

da sua santa palavra,

e de Abraão, seu servo.

43 E tirou dali

o seu povo com alegria,

e os seus escolhidos com regozijo.

44 E deu-lhes as terras dos gentios;

e herdaram

o trabalho dos povos;

45 Para que guardassem os seus preceitos,

e observassem as suas leis.

Louvai ao Senhor.

Η πιστότητα του Θεού μένει στην Ιστορία

1 Δοξολογήστε τον Κύριο!

Το όνομά του επικαλείσθε·

γνωρίστε στους λαούς τα έργα του!

2 Ψάλτε σ’ αυτόν και τραγουδήστε του παιάνες,

όλα αναφέροντας τα θαυμαστά του έργα!

3 Να ’στε περήφανοι για τ’ όνομά του το άγιο!

Όσοι τον Κύριο αναζητούν

ας χαίρεται η καρδιά τους!

4 Τον Κύριο ζητήστε και τη δύναμή του,

γυρεύετε ακατάπαυστα την παρουσία του.

5 Φέρτε στο νου σας τα έργα του τα θαυμαστά,

τα θαύματά του και τις αποφάσεις του,

6 εσείς οι απόγονοι του Αβραάμ, του αφοσιωμένου του,

εσείς, οι γιοι του Ιακώβ, οι εκλεκτοί του!

7 Ο Κύριος, αυτός είν’ ο Θεός μας·

ισχύουν οι αποφάσεις του για ολόκληρη τη γη.

8 Θυμάται στους αιώνες τη διαθήκη του,

τις υποσχέσεις του σε χίλιες γενιές.

9 Ό,τι συμφώνησε με τον Αβραάμ

και το υποσχέθηκε με όρκο στον Ισαάκ

10 και νόμο το ’κανε για τον Ιακώβ,

για τον Ισραήλ αιώνια διαθήκη,

11 όταν του είπε:

«Τη χώρα σού χαρίζω της Χαναάν·

μερίδιο για ιδιοκτησία σας».

12 Εκείνοι τότε ήταν μετρημένοι,

ελάχιστοι και ξένοι στη χώρα αυτή·

13 και πήγαιναν από έθνος σ’ άλλο έθνος,

από βασίλειο σ’ άλλον λαό.

14 Μα ο Κύριος δεν άφησε κανένα να τους καταπιέσει

και βασιλιάδες προειδοποίησε για χάρη τους,

λέγοντας:

15 «Μην αγγίξετε τους εκλεκτούς μου

και τους προφήτες μου μην τους βλάψετε».

16 Όταν πείνα προκάλεσε στη χώρα

και κάθε στάχυ σύντριψε, που θα ’δινε ψωμί,

17 πριν από κείνους έστειλε έναν άνθρωπο,

τον Ιωσήφ, που είχε πουληθεί σαν δούλος.

18 Μες σε αλυσίδες σφίξανε τα πόδια του

και περιλαίμιο του περάσαν σιδερένιο,

19 ώσπου εκπληρώθηκε του Κυρίου η πρόρρηση·

ο λόγος του Κυρίου με τη δοκιμασία τον ανέδειξε.*Μες σε αλυσίδες...ανέδειξε. Υπονοείται το περιστατικό που αναφέρεται εις Γεν 39:11-20.

20 Ο βασιλιάς έστειλε και τον έλυσε,

ο άρχοντας λαών τον ελευθέρωσε.

21 Κύριο τον διόρισε του ανακτόρου του

κι άρχοντα σ’ όλη του την ιδιοκτησία·

22 για να διευθύνει του τιτλούχους του

όπως ήθελε,

και στους συμβούλους του

σοφία να διδάξει.

23 Τότε ο Ιακώβ ήρθε στην Αίγυπτο

και μετανάστης έγινε ο Ισραήλ

στου Χαμ τη χώρα.

24 Και πλήθυνε πάρα πολύ ο Κύριος το λαό του

κι απ’ τους εχθρούς του πιο ισχυρό τον έκανε.

25 Των Αιγυπτίων τις διαθέσεις άλλαξε,

έτσι που να μισήσουν το λαό του

και με πανουργία να φέρνονται στους αφοσιωμένους του.

26 Έστειλε το Μωυσή, τον έμπιστό του,

και τον Ααρών, τον εκλεγμένο του,

27 που κάναν τα σημεία του Θεού σ’ αυτούς στην Αίγυπτο,

στου Χαμ τη χώρα τα θαύματά του.

28 Σκοτάδι έστειλε ο Θεός κι η χώρα όλη σκοτείνιασε,

γιατί αυτοί στα λόγια του αντιταχθήκαν.*γιατί... αντιταχθήκαν, κατά τους Ο΄. Το εβρ. έχει: «κι αυτοί, ο Μωυσής κι ο Ααρών, στους λόγους του δεν αντιτάχθηκαν».

29 Άλλαξε τα νερά τους κι αίμα τα ’κανε,

τα ψάρια τους θανατικό τα βρήκε.

30 Η χώρα τους από βατράχια κατακλύστηκε

ως τα ιδιαίτερα βασιλικά δωμάτια.

31 Είπ’ ο Θεός κι ήρθανε σμήνη οι μύγες,

κουνούπια σ’ όλη τους την επικράτεια.

32 Τους έδωσε αντίς βροχή, χαλάζι,

φλόγες φωτιάς στη χώρα τους.

33 Κατάστρεψε τ’ αμπέλια τους και τις συκιές τους·

και μες στα σύνορά τους τα δέντρα τους όλα τα τσάκισε.

34 Είπ’ ο Θεός κι ήρθαν ακρίδες,

ακριδολόι αναρίθμητο.

35 Και φάγανε της χώρας όλο το χορτάρι

και φάγαν τους καρπούς της γης.

36 Θανάτωσε ο Θεός όλα τα πρωτογέννητα στη χώρα τους,

τον πιο πολύτιμο καρπό της ζωτικότητάς τους.

37 Τότε τους έφερε έξω απ’ τα σύνορα

με ασήμι και χρυσάφι·

κι ούτ’ ένας μέσα στις φυλές τους

δε βρέθηκε άρρωστος.

38 Χάρηκε η Αίγυπτος για την έξοδό τους,

γιατί τους είχαν φοβηθεί.

39 Άπλωσε ο Κύριος για προκάλυμμά τους σύννεφο,

και φωτιά που τη νύχτα να φωτίζει.

40 Ζήτησαν κι έκανε ο Κύριος να ’ρθούν ορτύκια

και με ψωμί απ’ τον ουρανό τούς χόρτασε.

41 Το βράχο άνοιξε κι ανάβρυσαν νερά,

σαν ποταμοί κυλήσανε στις άνυδρες εκτάσεις.

42 Γιατί θυμήθηκε την άγια του υπόσχεση

στον αφοσιωμένο του, τον Αβραάμ.

43 Απελευθέρωσε τον εκλεκτό λαό του

κάνοντάς τους ν’ αγάλλονται και να σκορπούν

κραυγές χαράς.

44 Τους έδωσε των ειδωλολατρών τις χώρες

κι έκαναν κτήμα τους το μόχθο των λαών.

45 Για να τηρούν τις εντολές του

και να εφαρμόζουνε τους νόμους του.

Αινείτε τον Κύριο!