Salmos 108

O Senhor concede vitória ao seu povo

Cântico. Salmo de Davi

1 Preparado está o meu coração, ó Deus;

cantarei e darei louvores

até com a minha glória.

2 Despertai, saltério e harpa;

eu mesmo despertarei ao romper da alva.

3 Louvar-te-ei entre os povos, Senhor,

e

a ti cantarei louvores entre

as nações.

4 Porque a tua benignidade

se estende até aos céus,

e a tua verdade chega

até às mais altas nuvens.

5 Exalta-te sobre os céus,

ó Deus,

e a tua glória

sobre toda a terra.

6 Para que sejam livres

os teus amados,

salva-nos com a tua destra,

e ouve-nos.

7 Deus falou na sua santidade;

eu me regozijarei; repartirei a Siquém,

e medirei o vale de Sucote.

8 Meu é Gileade, meu é Manassés;

e Efraim

a força da minha cabeça,

Judá o meu legislador.

9 Moabe a minha bacia

de lavar;

sobre Edom lançarei

o meu sapato,

sobre a Filístia jubilarei.

10 Quem me levará

à cidade forte?

Quem me guiará até Edom?

11 Porventura não serás tu, ó Deus, que nos rejeitaste?

E não sairás, ó Deus,

com os nossos exércitos?

12 Dá-nos auxílio para sair da angústia,

porque vão é o socorro da parte do homem.

13 Em Deus faremos proezas,

pois ele calcará aos pés os nossos inimigos.

Θα την ξυπνήσω την αυγή

1 Ωδή του Δαβίδ.

2 Θεέ, είν’ η καρδιά μου στεριωμένη.

Θα ψάλω και θα παίξω μουσική.

Εμπρός, ψυχή μου!

3 Ξύπνα άρπα και κιθάρα μου,

θέλω εγώ τον ήλιο να ξυπνήσω.

4 Θα σε δοξολογήσω στους λαούς μέσα, Κύριε,

στα έθνη μέσα ύμνους θα σου ψάλω.

5 Γιατ’ είναι πιο μεγάλη

κι απ’ τους ουρανούς η αγάπη σου,

και φτάνει ως τα σύννεφα η πιστότητά σου.

6 Υψώσου ως απάνω στους ουρανούς, Θεέ,

πάνω σ’ ολόκληρη τη γη ας είναι η δόξα σου!

7 Για να ελευθερωθούν οι αγαπητοί σου,

σώσε μας με τη δύναμή σου

και δώσ’ μου απόκριση.

8 Ο Θεός μίλησε

μέσα στον άγιο του ναό:

«Θα θριαμβεύσω, θα σας μοιράσω τη Συχέμ

και την κοιλάδα της Σουκώθ

θα σας παραχωρήσω.

9 Δικός μου είν’ ο Γαλαάδ,

δικός μου ο Μανασσής·

ο Εφραΐμ, η περικεφαλαία μου,

και νομοθέτης μου ο Ιούδας.

10 Είν’ η Μωάβ λεκάνη όπου νίβομαι,

και ρίχνω το σανδάλι μου στη χώρα του Εδώμ·*λεκάνη...σανδάλι. Βλ. υποσ. εις Ψλ. 60:10.

πολεμική ιαχή ενάντια στων Φιλισταίων τη χώρα θ’ αλαλάξω».

11 Ποιος θα με φέρει στην οχυρωμένη πόλη;

και ποιος θα μ’ οδηγήσει ως την Εδώμ;

12 Ποιος άλλος από σένα, Θεέ, που μας απέρριψες,

και που δε βγαίνεις πια στον πόλεμο,

Θεέ, με τις στρατιές μας;

13 Δώσ’ μας βοήθεια στον εχθρό ενάντια·

είναι ανώφελη η ανθρώπινη βοήθεια.

14 Με το Θεό μαζί μας

θα κάνουμε σπουδαία κατορθώματα·

εκείνος θα συντρίψει τους εχθρούς μας.