Salmos 129

Perseguido, porém não vencido

Cântico de peregrinação

1 Muitas vezes me angustiaram

desde a minha mocidade,

diga agora Israel;

2 Muitas vezes me angustiaram

desde a minha mocidade;

todavia não prevaleceram

contra mim.

3 Os lavradores araram

sobre as minhas costas;

compridos fizeram os seus sulcos.

4 O Senhor é justo;

cortou as cordas dos ímpios.

5 Sejam confundidos,

e voltem para trás

todos os que odeiam a Sião.

6 Sejam como a erva dos telhados

que se seca antes

que a arranquem.

7 Com a qual o segador

não enche a sua mão,

nem o que ata os feixes

enche o seu braço.

8 Nem tampouco os que passam

dizem:

A bênção do Senhor

seja sobre vós;

nós vos abençoamos

em nome do Senhor.

Πολύ με καταπίεσαν, κι όμως...

1 Ωδή των αναβαθμών.

Πολύ με καταπίεσαν απ’ τη νεότητά μου

–ας το επαναλάβει τώρα ο Ισραήλ–

2 πολύ με καταπίεσαν απ’ τη νεότητά μου,

κι όμως δε με γονάτισαν.

3 Βαθιές ανοίξαν αυλακιές στη ράχη μου,

σαν να ’ταν γη που την οργώσαν γεωργοί.

4 Μα ο Κύριος είν’ αξιόπιστος· έκοψε τα δεσμά,

που μου ’χαν βάλει οι ασεβείς,

ώστε αναγκαστικά να τους δουλεύω.

5 Ας ντροπιαστούνε

κι ας στραφούνε πίσω

όλοι που τη Σιών εχθρεύονται.

6 Ας γίνουνε σαν το χορτάρι στη σκεπή,

που αποξεραίνεται πριν μεγαλώσει.

7 Δεν το μαζεύει αυτό κανένας θεριστής

κι ούτε κανείς το μεταφέρει σε δεμάτια.

8 Στους θεριστές δεν θα τους πούνε οι διαβάτες:

«Η ευλογία του Κυρίου μαζί σας·

σας ευλογούμε στου Κυρίου τ’ όνομα!»