Salmos 130

Das profundezas a ti clamo

Cântico de peregrinação

1 Das profundezas

a ti clamo, ó Senhor.

2 Senhor, escuta a minha voz;

sejam os teus ouvidos atentos

à voz das minhas súplicas.

3 Se tu, Senhor,

observares as iniquidades,

Senhor, quem subsistirá?

4 Mas contigo está o perdão,

para que sejas temido.

5 Aguardo ao Senhor;

a minha alma o aguarda,

e espero na sua palavra.

6 A minha alma anseia pelo Senhor,

mais do que os guardas pela manhã,

mais do que aqueles

que guardam pela manhã.

7 Espere Israel no Senhor,

porque no Senhor há misericórdia,

e nele há abundante redenção.

8 E ele remirá a Israel

de todas as suas iniquidades.

Από τα βάθη της απόγνωσης

1 Ωδή των αναβαθμών.

Από τα βάθη της ψυχής μου,

Κύριε, σου φωνάζω.

2 Άκουσε, Κύριε, τη φωνή μου,

δώσε την προσοχή σου

όταν σου δέομαι.

3 Αν εσύ, Κύριε, ανομίες παρατηρείς,

ποιος, Κύριε, θ’ αντέξει;

4 Αλλά εσύ δίνεις τη συγχώρηση,

για να ’σαι σεβαστός.

5 Στον Κύριο έλπισα,

έλπισε η ψυχή μου,

και προσδοκώ τους λόγους του.

6 Ψυχή μου, πρόσμενε τον Κύριο,

πιότερο απ’ ό,τι οι φύλακες προσμένουν την αυγή.

7 Έλπιζε, Ισραήλ, στον Κύριο,

γιατ’ είναι σπλαχνικός

και χίλιους τρόπους έχει αυτός να σε λυτρώνει.

8 Εκείνος θα λυτρώσει τον Ισραήλ

απ’ όλες του τις ανομίες.