Salmos 132

A promessa antiga

Cântico de peregrinação

1 Lembra-te, Senhor, de Davi,

e de todas as suas aflições.

2 Como jurou ao Senhor,

e fez votos ao poderoso

Deus de Jacó, dizendo:

3 Certamente que não entrarei

na tenda de minha casa,

nem subirei à minha cama,

4 Não darei sono aos meus olhos,

nem repouso às minhas pálpebras,

5 Enquanto não achar lugar

para o Senhor,

uma morada para o poderoso

Deus de Jacó.

6 Eis que ouvimos falar dela

em Efrata,

e a achamos no campo do bosque.

7 Entraremos nos seus tabernáculos;

prostrar-nos-emos ante

o escabelo de seus pés.

8 Levanta-te, Senhor,

ao teu repouso,

tu e a arca da tua força.

9 Vistam-se os teus sacerdotes

de justiça,

e alegrem-se os teus santos.

10 Por amor de Davi, teu servo,

não faças virar o rosto

do teu ungido.

11 O Senhor jurou com verdade a Davi,

e não se apartará dela:

Do fruto do teu ventre

porei sobre o teu trono.

12 Se os teus filhos guardarem

a minha aliança,

e os meus testemunhos,

que eu lhes hei de ensinar,

também os seus filhos

se assentarão perpetuamente

no teu trono.

13 Porque o Senhor escolheu a Sião;

desejou-a para a sua habitação,

dizendo:

14 Este é o meu repouso para sempre;

aqui habitarei, pois o desejei.

15 Abençoarei abundantemente

o seu mantimento;

fartarei de pão os seus necessitados.

16 Também vestirei os seus sacerdotes

de salvação,

e os seus santos

saltarão de prazer.

17 Ali farei brotar a força de Davi;

preparei uma lâmpada

para o meu ungido.

18 Vestirei os seus inimigos

de vergonha;

mas sobre ele

florescerá a sua coroa.

Η Σιών κατοικητήριο του Κυρίου και πολιτεία του Δαβίδ

1 Ωδή των αναβαθμών.

Θυμήσου, Κύριε, το Δαβίδ·

κι όλο το μόχθο του θυμήσου.

2 Ορκίστηκε στον Κύριο,

έδωσ’ ετούτη την υπόσχεση

στο δυνατό Θεό του Ιακώβ:

3 «Στο χώρο του σπιτιού μου δε θα μπω

ούτε στο στρώμα θ’ ανεβώ που ξαποσταίνω.

4 Δε θ’ αφήσω ύπνος να ’ρθει στα μάτια μου

ούτε στα βλέφαρά μου νύστα.

5 Ωσότου βρω έναν τόπο για τον Κύριο,

οίκημα για το δυνατό Θεό του Ιακώβ».

6 Ακούσαμε πως βρίσκεται στην Εφραθά,

τον βρήκαμε στης Ιαάρ τις πεδιάδες.*Ενν. η κιβωτός της διαθήκης (Εξ 25:10-22), η οποία θεωρείτο θρόνος του Θεού ή «υποπόδιο των ποδών του» (βλ. στ. 7). – Η Ιαάρ πιθανώς είναι ποιητικός τύπος της Κιριάθ-Ιαρίμ.

7 Ας μπούμε μέσα στο κατοικητήριό του·

ας προσκυνήσουμε στα πόδια του εμπρός.

8 Σήκω Κύριε,

στον τόπο έλα της ανάπαυσής σου,

την κιβωτό συνόδεψε της δύναμής σου.

9 Τη θεία σου βοήθεια να ’ναι ντυμένοι οι ιερείς σου

και οι πιστοί σου ας σκορπούν κραυγές χαράς.

10 Για χάρη του Δαβίδ, του αφοσιωμένου σου,

μη στερήσεις από τον εκλεκτό σου

την παρουσία σου.

11 Ορκίστηκε ο Κύριος στο Δαβίδ

αλήθεια που δε θα την αθετήσει:

«Απόγονο δικό σου

θ’ ανεβάσω στο θρόνο σου.

12 Αν οι γιοι του τηρήσουν τη διαθήκη μου

και τα θελήματά μου που θα τους διδάξω,

τότε για πάντα ακόμα και οι γιοι τους

θα βασιλεύουν σταθερά μετά από σένα».

13 Αλήθεια, ο Κύριος διάλεξε τη Σιών,

θέλησε να την κάνει κατοικία του.

14 Και είπε:

«Αυτή είναι η παντοτινή μου ανάπαυση·

εδώ θα κατοικήσω, γιατί αυτή είναι η επιθυμία μου.

15 Θα ευλογήσω πλούσια τ’ αγαθά της,

τους φτωχούς της θα τους χορτάσω ψωμί.

16 Τους ιερείς της θα τους ντύσω τη θεία βοήθεια

και οι πιστοί της θα σκορπούν κραυγές χαράς.

17 Εκεί να γεννηθεί θα κάνω

βασιλιάς ισχυρός, του Δαβίδ ο απόγονος·

καθώς λυχνάρι αναμμένο θα τον κρατήσω εκεί,

τον εκλεκτό μου.

18 Μ’ αισχύνη θα σκεπάσω τους εχθρούς του,

αλλά σ’ εκείνου το κεφάλι το διάδημά του

θα λαμποκοπά».