Salmos 143

Rogo por libertação

Salmo de Davi

1 Ó Senhor, ouve a minha oração,

inclina os ouvidos

às minhas súplicas;

escuta-me segundo a tua verdade,

e segundo a tua justiça.

2 E não entres em juízo

com o teu servo,

porque à tua vista não se achará

justo nenhum vivente.

3 Pois o inimigo perseguiu

a minha alma;

atropelou-me até ao chão;

fez-me habitar na escuridão,

como aqueles que morreram

há muito.

4 Pois que o meu espírito

se angustia em mim;

e o meu coração em mim

está desolado.

5 Lembro-me dos dias antigos;

considero todos os teus feitos;

medito na obra das tuas mãos.

6 Estendo para ti as minhas mãos;

a minha alma tem sede de ti,

como terra sedenta. (Selá.)

7 Ouve-me depressa, ó Senhor;

o meu espírito desmaia.

Não escondas de mim a tua face,

para que não seja semelhante

aos que descem à cova.

8 Faze-me ouvir a tua benignidade

pela manhã,

pois em ti confio;

faze-me saber o caminho

que devo seguir,

porque a ti levanto a minha alma.

9 Livra-me, ó Senhor,

dos meus inimigos;

fujo para ti, para me esconder.

10 Ensina-me a fazer a tua vontade,

pois és o meu Deus.

O teu Espírito é bom;

guie-me por terra plana.

11 Vivifica-me, ó Senhor,

por amor do teu nome;

por amor da tua justiça,

tira a minha alma da angústia.

12 E por tua misericórdia

desarraiga os meus inimigos,

e destrói a todos

os que angustiam a minha alma;

pois sou teu servo.

Κύριε, σε δίκη μη με φέρεις!

1 Ψαλμός του Δαβίδ.

Κύριε,

άκουσε την προσευχή μου,

δώσε την προσοχή σου στην ικεσία μου!

Με την πιστότητά σου απάντησέ μου,

μες στη δικαιοσύνη σου.

2 Σε δίκη μη θελήσεις να με φέρεις,

γιατί κανένας ζωντανός

δεν είναι δίκαιος μπροστά σου.

3 Τη ζωή μου την κατάτρεξε ο εχθρός,

και μ’ έριξε πάνω στη γη

να με ποδοπατήσει·

με κάθισε στα σκοτεινά

καθώς αυτοί που ’ναι νεκροί από χρόνια.

4 Κι εγώ λιγοψυχώ,

μέσα μου συνταράζεται η καρδιά μου.

5 Θυμάμαι τις παλιές τις μέρες,

πάνω σ’ όλα τα έργα σου στοχάζομαι

και συλλογίζομαι τα όσα έχεις φτιάξει.

6 Σ’ εσένα υψώνω τα χέρια μου·

σαν διψασμένη γη η ψυχή μου

σ’ εσένα στρέφεται.

(Διάψαλμα)

7 Σύντομα δώσ’ μου, Κύριε, απόκριση,

χάνεται η πνοή μου·

μην κρύβεις από μένα την παρουσία σου

και γίνω όμοιος μ’ αυτούς

που κατεβαίνουνε στον τάφο.

8 Απ’ το πρωί κάνε να νιώσω την αγάπη σου,

γιατί σ’ εσένα ελπίζω·

μάθε μου, Κύριε, το δρόμο

που πρέπει να πορεύομαι,

γιατί σ’ εσένα τη ζωή μου εμπιστεύτηκα.

9 Λευτέρωσέ με απ’ τους εχθρούς μου,

Κύριε·

κατέφυγα σ’ εσένα.

10 Δίδαξέ με να κάνω αυτό που θέλεις,

γιατί ο Θεός μου είσ’ εσύ·

με αγαθοσύνη ας με καθοδηγεί το Πνεύμα σου

στο δρόμο το σωστό.

11 Όπως μου υποσχέθηκες, Κύριε,

δώσε μου τη ζωή·

χάρη στη δικαιοσύνη σου,

βγάλε με από τη θλίψη.

12 Απ’ την αγάπη σου για μένα

θα εξολοθρέψεις τους εχθρούς μου

και θα εξοντώσεις όλους που με θλίβουνε,

γιατί σου είμαι αφοσιωμένος.