Salmos 19

A primazia da criação e da palavra de Deus

Ao mestre de canto. Salmo de Davi

1 Os céus declaram

a glória de Deus

e o firmamento anuncia

a obra das suas mãos.

2 Um dia faz declaração

a outro dia,

e uma noite mostra sabedoria

a outra noite.

3 Não há linguagem nem fala

onde não se ouça

a sua voz.

4 A sua linha se estende

por toda a terra,

e as suas palavras

até ao fim do mundo.

Neles pôs uma tenda para o sol,

5 O qual é como um noivo

que sai do seu tálamo,

e se alegra como um herói,

a correr o seu caminho.

6 A sua saída é desde

uma extremidade dos céus,

e o seu curso até à outra extremidade,

e nada se esconde ao seu calor.

7 A lei do Senhor é perfeita,

e refrigera a alma;

o testemunho do Senhor é fiel,

e dá sabedoria aos símplices.

8 Os preceitos do Senhor são retos

e alegram o coração;

o mandamento do Senhor é puro,

e ilumina os olhos.

9 O temor do Senhor é limpo,

e permanece eternamente;

os juízos do Senhor são verdadeiros

e justos juntamente.

10 Mais desejáveis são

do que o ouro,

sim, do que muito ouro fino;

e mais doces do que o mel

e o licor dos favos.

11 Também por eles

é admoestado o teu servo;

e em os guardar

há grande recompensa.

12 Quem pode entender

os seus erros?

Purifica-me tu

dos que me são ocultos.

13 Também da soberba

guarda o teu servo,

para que se não assenhoreie de mim.

Então serei sincero,

e ficarei limpo

de grande transgressão.

14 Sejam agradáveis

as palavras da minha boca

e a meditação do meu coração

perante a tua face,

Senhor, Rocha minha

e Redentor meu!

Η δόξα του Θεού μέσα στο σύμπαν. Ο νόμος του Κυρίου

1 Στον πρωτοψάλτη. Ψαλμός του Δαβίδ.

2 Τα ουράνια φανερώνουνε το μεγαλείο του Θεού

και δείχνει το στερέωμα τα έργα που έχει φτιάξει.

3 Η μια στην άλλη μέρα μεταδίδει αυτό το μήνυμα

κι η μια στην άλλη νύχτα

μεταφέρει αυτή τη γνώση.

4 Χωρίς να ’χουν μιλιά και δίχως λόγια·

η φωνή τους δεν ακούγεται.

5 Κι όμως σ’ όλη τη γη απλώθηκε η λαλιά τους,

οι λέξεις τους στα πέρατα της οικουμένης.

Στον ουρανό τον ήλιο εγκατέστησε.

6 Κι αυτός σαν νιόγαμπρος που βγαίνει απ’ τον κοιτώνα του·

χαίρεται σαν τον αθλητή

το δρόμο του που τρέχει.

7 Απ’ τη μια άκρη τ’ ουρανού η ανατολή του

κι η τροχιά του ως την άλλη άκρη του·

τίποτ’ από τη θέρμη του δεν μπορεί να κρυφτεί.

8 Ο νόμος του Κυρίου είναι τέλειος,

ανανεώνει τη ζωή·

η μαρτυρία του αληθινή,

σοφό κάνει τον άσοφο.

9 Σωστοί είναι οι δρόμοι του Κυρίου,

ευφραίνουν την καρδιά·

οι εντολές του καθαρές,

φωτίζουν τη διάνοια.

10 Ο λόγος του Κυρίου καθαρός,

κρατάει αιώνια·

οι αποφάσεις του αληθινές·

οι μόνες δίκαιες.

11 Πιο επιθυμητές απ’ το χρυσάφι,

κι απ’ το πολύ το μάλαμα·

από το μέλι πιο γλυκές,

κι από κερήθρας στάλαγμα.

12 Κι εγώ, ο δούλος του, φωτίστηκα απ’ αυτές!

Όποιος τις τηρεί, μεγάλη θα ’ναι η ανταμοιβή του.

13 Ποιος συναισθάνεται τα σφάλματά του;

Καθάρισέ με, Κύριε,

απ’ τους κρυφούς διαλογισμούς!

14 Συγκράτησε το δούλο σου,

έτσι που η έπαρση να μη με κυριέψει·

τότε θα είμαι τέλειος

κι ελεύθερος απ’ τη μεγάλη πλάνη.

15 Τα λόγια μου μακάρι να ’ναι ευπρόσδεκτα ενώπιόν σου,

όπως κι οι σκέψεις της καρδιάς μου,

Κύριε, καταφυγή και λυτρωτή μου!