Salmos 25

A oração pelo socorro divino

De Davi

1 A ti, Senhor,

levanto a minha alma.

2 Deus meu, em ti confio,

não me deixes confundido,

nem que os meus inimigos

triunfem sobre mim.

3 Na verdade,

não serão confundidos

os que esperam em ti;

confundidos serão

os que transgridem

sem causa.

4 Faze-me saber

os teus caminhos, Senhor;

ensina-me as tuas veredas.

5 Guia-me na tua verdade,

e ensina-me,

pois tu és o Deus

da minha salvação;

por ti estou esperando todo o dia.

6 Lembra-te, Senhor,

das tuas misericórdias

e das tuas benignidades,

porque são desde a eternidade.

7 Não te lembres dos pecados

da minha mocidade,

nem das minhas transgressões;

mas segundo a tua misericórdia,

lembra-te de mim,

por tua bondade,

Senhor.

8 Bom e reto é o Senhor;

por isso ensinará o caminho

aos pecadores.

9 Guiará os mansos em justiça

e aos mansos ensinará

o seu caminho.

10 Todas as veredas do Senhor

são misericórdia e verdade

para aqueles que guardam

a sua aliança e os seus testemunhos.

11 Por amor do teu nome, Senhor,

perdoa a minha iniquidade,

pois é grande.

12 Qual é o homem

que teme ao Senhor?

Ele o ensinará no caminho

que deve escolher.

13 A sua alma pousará no bem,

e a sua semente

herdará a terra.

14 O segredo do Senhor

é com aqueles que o temem;

e ele lhes mostrará

a sua aliança.

15 Os meus olhos estão

continuamente no Senhor,

pois ele tirará os meus pés da rede.

16 Olha para mim,

e tem piedade de mim,

porque estou solitário e aflito.

17 As ânsias do meu coração

se têm multiplicado;

tira-me dos meus apertos.

18 Olha para a minha aflição

e para a minha dor,

e perdoa todos os meus pecados.

19 Olha para os meus inimigos,

pois se vão multiplicando

e me odeiam com ódio cruel.

20 Guarda a minha alma, e livra-me;

não me deixes confundido,

porquanto confio em ti.

21 Guardem-me a sinceridade

e a retidão,

porquanto espero em ti.

22 Redime, ó Deus, a Israel

de todas as suas angústias.

Γνώρισέ μου το θέλημά σου και συγχώρησε τα λάθη μου

1 Ψαλμός του Δαβίδ.

Σ’ εσένα, Κύριε, υψώνω την ψυχή μου.

2 Θεέ μου, σ’ εσένα έλπισα,

ας μη βγω γελασμένος·

ας μην καταχαρούν για μένα οι εχθροί μου.

3 Κι όλοι που ελπίζουνε σ’ εσένα,

ας μην ντροπιαστούν·

ας ντροπιαστούν οι μάταιοι παραβάτες.

4 Κύριε, δείξε μου τους δρόμους σου

και μάθε μου τα μονοπάτια τα δικά σου.

5 Οδήγησέ με στην αλήθεια σου και δίδαξέ με,

γιατί εσύ ’σαι ο Θεός μου που με σώζεις·

σ’ εσένα ελπίζω όλη μέρα.

6 Θυμήσου, Κύριε, πως ήσουν πάντα σπλαχνικός

κι όλος αγάπη.

7 Τα παραπτώματα της νιότης μου

και τ’ ανομήματά μου μην τα θυμηθείς.

Όπως ταιριάζει στην αγάπη σου,

να με σκεφτείς·

σύμφωνα, Κύριε, με την καλοσύνη σου.

8 Καλός και δίκαιος ο Κύριος·

γι’ αυτό και δείχνει στους αμαρτωλούς το δρόμο.

9 Τους πράους τούς οδηγεί στη σωστή απόφαση·

σ’ αυτούς το δρόμο του διδάσκει.

10 Όλοι οι δρόμοι του Κυρίου

είναι χάρη κι αλήθεια

σ’ όσους τη διαθήκη του εφαρμόζουν

και τις δικές του εντολές.

11 Για τ’ όνομά σου, Κύριε,

συγχώρησε κι αυτή την ενοχή μου,

κι ας ήτανε μεγάλη.

12 Εκείνος που τον Κύριο σέβεται

διδάσκεται απ’ αυτόν

τι δρόμο να διαλέξει.

13 Θ’ απολαμβάνει μόνιμα τα αγαθά η ψυχή του·

κι οι απόγονοί του τη χώρα θα ’χουν κτήμα τους.

14 Ο Κύριος εμπιστεύεται αυτούς που τον φοβούνται·

σ’ αυτούς θα φανερώσει τη διαθήκη του.

15 Τα μάτια μου ασταμάτητα στον Κύριο τα στρέφω·

γιατί θα βγάλει αυτός τα πόδια μου απ’ την παγίδα.

16 Κοίτα με και σπλαχνίσου με,

έτσι μόνος κι αδύνατος που είμαι.

17 Αυξήθηκαν οι θλίψεις της καρδιάς μου·

λευτέρωσέ με από τα άγχη μου.

18 Κοίτα την αθλιότητά μου και το μόχθο μου·

κι εξάλειψε όλα τα αμαρτήματά μου.

19 Κοίταξε πόσο αυξήθηκαν οι εχθροί μου,

και με μισούν θανάσιμα.

20 Φύλαξε την ψυχή μου και λευτέρωσέ με·

ας μη βγω γελασμένος που σ’ εσένα κατέφυγα.

21 Δικαιοσύνη κι αθωότητα ας με φυλάνε,

γιατί σ’ εσένα, Κύριε, έλπισα.

22 Λύτρωσε, Θεέ, τον Ισραήλ

απ’ όλες του τις θλίψεις.