Salmos 27

Com Deus nada temeremos

Salmo de Davi

1 O Senhor é a minha luz

e a minha salvação;

a quem temerei?

O Senhor é a força

da minha vida;

de quem me recearei?

2 Quando os malvados,

meus adversários e meus inimigos,

se chegaram contra mim,

para comerem as minhas carnes,

tropeçaram e caíram.

3 Ainda que um exército

me cercasse,

o meu coração não temeria;

ainda que a guerra se levantasse

contra mim,

nisto confiaria.

4 Uma coisa pedi ao Senhor,

e a buscarei:

que possa morar na casa

do Senhor

todos os dias da minha vida,

para contemplar a formosura

do Senhor,

e inquirir no seu templo.

5 Porque no dia da adversidade

me esconderá no seu pavilhão;

no oculto do seu tabernáculo

me esconderá;

pôr-me-á sobre uma rocha.

6 Também agora a minha cabeça

será exaltada

sobre os meus inimigos

que estão em redor de mim;

por isso oferecerei sacrifício de júbilo

no seu tabernáculo;

cantarei, sim, cantarei louvores

ao Senhor.

7 Ouve, Senhor, a minha voz

quando clamo;

tem também piedade de mim,

e responde-me.

8 Quando tu disseste:

Buscai o meu rosto;

o meu coração disse a ti:

O teu rosto, Senhor, buscarei.

9 Não escondas de mim a tua face,

não rejeites ao teu servo com ira;

tu foste a minha ajuda,

não me deixes nem me desampares,

ó Deus da minha salvação.

10 Porque, quando meu pai

e minha mãe me desampararem,

o Senhor me recolherá.

11 Ensina-me, Senhor,

o teu caminho,

e guia-me pela vereda direita,

por causa dos meus inimigos.

12 Não me entregues à vontade

dos meus adversários;

pois se levantaram falsas

testemunhas contra mim,

e os que respiram crueldade.

13 Pereceria sem dúvida,

se não cresse que veria

a bondade do Senhor

na terra dos viventes.

14 Espera no Senhor.

Anima-te, e ele fortalecerá

o teu coração;

espera, pois, no Senhor.

Κοντά στον Κύριο αισθάνομαι ασφαλής

1 Του Δαβίδ.

Κύριε,

φως μου και σωτηρία μου,

ποιον θα φοβηθώ;

Κύριε,

καταφύγιο της ζωής μου από ποιον θα πανικοβληθώ;

2 Όταν με ζύγωσαν κακοί

τη σάρκα μου να φθείρουν,

εχθροί και καταπιεστές μου,

αυτοί σκοντάψαν κι έπεσαν.

3 Κι αν συναχτεί στράτευμα για να με πολεμήσει,

η καρδιά μου δεν δειλιάζει·

κι αν πόλεμος ξεσπάσει εναντίον μου

και τότε εγώ θα έχω εμπιστοσύνη.

4 Ένα απ’ τον Κύριο ζήτησα,

και πάλι αυτό ζητάω:

Στον οίκο του να κατοικώ

όλες τις μέρες που θα ζω·

τη χάρη του Κυρίου να θωρώ

και στο ναό του να συχνάζω.

5 Γιατί μες στη σκηνή του θα με προστατέψει

τη μέρα του κακού,

στα μύχια της σκηνής του θα μ’ αποκρύψει·

πάνω σε βράχο θα μ’ ανεβάσει ψηλό.

6 Και τώρα το κεφάλι μου υψώνεται

πάνω από τους εχθρούς που με κυκλώνουν,

θυσίες θριάμβου στη σκηνή του θα προσφέρω·

θα ψαλμωδήσω και θα παιανίσω για του Κυρίου τη χάρη.

7 Άκου, Κύριε, τη φωνή μου

που σ’ εσένα απευθύνεται·

σπλαχνίσου με και δώσ’ μου απόκριση.

8 Θυμήθηκα πως είπες: «Αναζητήστε με».

Για τούτο, Κύριε, το πρόσωπό σου αναζητώ.

9 Μην κρύβεσαι από μένα!

Το δούλο σου οργισμένος μην τον απωθείς!

Εσύ ήσουν ο βοηθός μου· μη μ’ αφήνεις

και μη μ’ εγκαταλείπεις,

Θεέ μου και σωτήρα μου.

10 Η μάνα κι ο πατέρας μου μ’ εγκαταλείψαν,

μα ο Κύριος με δέχεται.

11 Μάθε με, Κύριε, το δρόμο σου,

στο δρόμο οδήγησέ με το σωστό

σε πείσμα των εχθρών μου.

12 Στη βουλιμία των εχθρών μου μη με παραδώσεις,

γιατί ψευδομάρτυρες κατέθεσαν σε βάρος μου

και αποπνέουν αδικία.

13 Αλίμονό μου αν δεν πίστευα

πως του Κυρίου τ’ αγαθά

στη γη των ζωντανών θα δω.

14 Στον Κύριο έλπιζε,

ας έχει θάρρος η καρδιά σου και γενναιότητα·

ναι, έλπιζε στον Κύριο.