ACF · Almeida Corrigida Fiel
A bem-aventurança do que é perdoado
De Davi. Salmo didático
1 Bem-aventurado aquele cuja transgressão é perdoada,
e cujo pecado
é coberto.
2 Bem-aventurado o homem a quem o Senhor não imputa maldade,
e em cujo
espírito não
há engano.
3 Quando eu guardei silêncio,
envelheceram os meus ossos
pelo meu bramido
em todo o dia.
4 Porque de dia e de noite a tua mão pesava sobre mim;
o meu humor
se tornou em sequidão de estio.
(Selá.)
5 Confessei-te o meu pecado,
e a minha maldade não encobri.
Dizia eu:
Confessarei ao Senhor as minhas transgressões;
e tu perdoaste a maldade
do meu pecado.
(Selá.)
6 Por isso, todo aquele que é santo orará a ti,
a tempo de te poder achar;
até no
transbordar de
muitas águas,
estas não lhe
chegarão.
7 Tu és o lugar em que me escondo;
tu me preservas da angústia;
tu me cinges de alegres cantos de livramento.
(Selá.)
8 Instruir-te-ei,
e ensinar-te-ei o caminho
que deves seguir;
guiar-te-ei com os
meus olhos.
9 Não sejais como o cavalo,
nem como a mula,
que não têm entendimento,
cuja boca precisa de cabresto
e freio
para que não
se cheguem a ti.
10 O ímpio tem muitas dores,
mas àquele que confia
no Senhor a
misericórdia o cercará.
11 Alegrai-vos no Senhor, e regozijai-vos, vós os justos;
e cantai alegremente,
todos vós que sois retos
de coração.
Almeida Corrigida Fiel | acf ©️ 1994, 1995, 2007, 2011 Sociedade Bíblica Trinitariana do Brasil (SBTB). Todos os direitos reservados. Texto bíblico utilizado com autorização. Saiba mais sobre a SBTB. A Missão da SBTB é: Uma cópia da Bíblia Fiel ®️ para cada pessoa. Ajude-nos a cumprir nossa Missão!
TGVD · A Bíblia Sagrada com os Deuterocanônicos
Η ευτυχία εκείνου που έλαβε άφεση
1 Του Δαβίδ· Μασχίλ.Μασχίλ. Το ακριβές νόημα είναι άγνωστο. Πιθανόν σημαίνει «διδακτικό ποίημα».
Μακάριος είν’ εκείνος
που του αφέθηκε
αμέλειας παραστράτημα,
του συγχωρήθηκε αμαρτία συνειδητή.
2 Μακάριος ο άνθρωπος,
όταν δεν του καταλογίζει
ο Κύριος αμάρτημα·
κι είναι ανύπαρκτος στο πνεύμα του ο δόλος.
3 Κύριε, όταν σώπασα,
φθάρηκαν τα οστά μου
από τον ολοήμερο αναστεναγμό.
4 Γιατί μέρα και νύχτα έπεσε
βαριά η τιμωρία σου σ’ εμένα·
σαν το χωράφι έγινα το άνυδρο
στου καλοκαιριού τη θέρμη.
(Διάψαλμα)
5 Την αμαρτία μου σου γνώρισα,
δεν έκρυψα την ενοχή μου.
«Στον Κύριο» σκέφτηκα,
«θα εξομολογηθώ τα παραπτώματά μου».
κι εσύ εξάλειψες την ενοχή της αμαρτίας μου.
(Διάψαλμα).
6 Για τούτο, ας προσεύχεται
κάθε ευσεβής σ’ εσένα,
στις δύσκολες στιγμές.
Σαν γίνει ο κατακλυσμός,
κοντά του δε θα φτάσει.
7 Εσύ είσαι, Κύριε, ο κρυψώνας μου,
με προστατεύεις απ’ τη θλίψη
και τη γυρίζεις σε αλαλαγμούς χαράς.
(Διάψαλμα)
8 Μου λες:
«Σύνεση θα σου δώσω,
θα σου διδάξω την οδό
που πρέπει να βαδίζεις·
θα σε ορμηνεύω,
η προσοχή μου θα ’ναι πάνω σου.
9 Μη γίνεσαι σαν άλογο και σαν μουλάρι
ασύνετος,
που χαλινάρι και χαλκά χρειάζονται
για να μπορέσουν να ’ρθουνε κοντά σου».Μη γίνεσαι... κοντά σου. Ο στίχος στο εβρ. είναι δυσνόητος.
10 Πολλά του ασεβή τα μαστιγώματα,
μα κείνον που στον Κύριο ελπίζει
η αγάπη του τον περιζώνει.
11 Χαρείτε για τον Κύριο, δίκαιοι, κι ευφρανθείτε·
κι όλοι εσείς οι άδολοι
φωνάξτε από χαρά!