Salmos 51

Confissão e contrição

Ao mestre de canto. Salmo de Davi, quando o profeta Natã foi falar com ele, depois de ele ter estado com Bate-Seba

1 Tem misericórdia de mim, ó Deus, segundo a tua benignidade;

apaga as minhas transgressões,

segundo a

multidão das tuas

misericórdias.

2 Lava-me completamente da minha iniquidade,

e purifica-me

do meu pecado.

3 Porque eu conheço as minhas transgressões,

e o meu pecado

está sempre diante

de mim.

4 Contra ti, contra ti somente pequei,

e fiz o que é mal à tua vista,

para que sejas justificado

quando falares,

e puro

quando julgares.

5 Eis que em iniquidade fui formado,

e em pecado

me concebeu minha mãe.

6 Eis que amas a verdade no íntimo,

e no oculto

me fazes conhecer

a sabedoria.

7 Purifica-me com hissopo, e ficarei puro;

lava-me,

e ficarei mais branco do

que a neve.

8 Faze-me ouvir júbilo e alegria,

para que gozem os ossos

que tu quebraste.

9 Esconde a tua face dos meus pecados,

e apaga

todas as minhas

iniquidades.

10 Cria em mim, ó Deus, um coração puro,

e renova

em mim um

espírito reto.

11 Não me lances fora da tua presença,

e não retires

de mim o

teu Espírito Santo.

12 Torna a dar-me a alegria da tua salvação,

e sustém-me

com um espírito

voluntário.

13 Então ensinarei

aos transgressores os teus caminhos,

e os pecadores

a ti

se converterão.

14 Livra-me dos crimes de sangue,

ó Deus, Deus da minha salvação,

e a minha

língua louvará altamente

a tua justiça.

15 Abre, Senhor, os meus lábios,

e a minha boca

entoará o teu louvor.

16 Pois não desejas sacrifícios, senão eu os daria;

tu não

te deleitas

em holocaustos.

17 Os sacrifícios para Deus são o espírito quebrantado;

a um coração quebrantado

e contrito não desprezarás,

ó Deus.

18 Faze o bem a Sião, segundo a tua boa vontade;

edifica os muros

de Jerusalém.

19 Então te agradarás dos sacrifícios de justiça,

dos holocaustos e das ofertas queimadas;

então se

oferecerão novilhos

sobre o teu

altar.

Προσευχή για συγχώρηση

1 Στον πρωτοψάλτη. Ψαλμός του Δαβίδ, 2 την εποχή που τον επισκέφθηκε ο προφήτης Νάθαν, όταν ο Δαβίδ είχε συνευρεθεί με τη Βηθ-Σαβεέ.

3 Σπλαχνίσου με, Θεέ, μες στην αγάπη σου·

με στην αμέτρητη ευσπλαχνία σου

συγχώρησε τα ανομήματά μου.

4 Πλύνε με ολόκληρον

απ’ την παράβασή μου,

από την αμαρτία μου καθάρισέ με.

5 Το ξέρω εγώ καλά το κρίμα μου,

το σφάλμα μου αδιάκοπα είναι

στα μάτια μου μπροστά.

6 Σ’ εσένα,

σ’ εσένα προπαντός αμάρτησα,

κι ό,τι κακό ενώπιόν σου, το έκανα·

έτσι θα είσαι δίκαιος στην απόφασή σου

και άψογος στην κρίση σου.

7 Δες ότι μες στην αμαρτία γεννήθηκα·

στην ανομία ζω από την πρώτη στιγμή της ύπαρξής μου.

8 Γιατί εσύ αγαπάς την αλήθεια που δε φαίνεται,

και τη σοφία σου μυστικά μού τη μαθαίνεις.*και τη σοφία σου... μαθαίνεις. Η έννοια του εβρ. είναι αβέβαιη.

9 Καθάρισέ με με ύσσωπο

κι οι αμαρτίες μου θα εξαλειφθούν·

πλύνε με,

κι απ’ το χιόνι

λευκότερος θα γίνω.

10 Τον ήχο άσε ν’ ακούσω

απ’ τη γιορτή κι απ’ τη χαρά·

δώσε ν’ αναγαλλιάσει

η ταλαιπωρημένη μου ύπαρξη.

11 Τις αμαρτίες μου παράβλεψε·

κι εξάλειψε όλες τις παραβάσεις μου.

12 Φτιάξε μου, Θεέ, μια καθαρή καρδιά·

και νέο πνεύμα, σταθερό

εντός μου βάλε.

13 Μη μ’ αποδιώξεις μακριά σου·

μη μου πάρεις τ’ άγιο σου Πνεύμα.

14 Της λύτρωσής σου δώσ’ μου πάλι τη χαρά

και με πρόθυμο πνεύμα στήριξέ με.

15 Στους ανόμους θα διδάξω

τους δρόμους σου·

κι οι αμαρτωλοί σ’ εσένα

θα επιστρέψουν.

16 Απάλλαξέ με απ’ τη βαριά

για το έγκλημά μου την ποινή,

Θεέ, Θεέ

ελευθερωτή μου!

Κι η γλώσσα μου θα εξυμνήσει

τη δικαιοσύνη σου.

17 Κύριε,

τα χείλια μου θ’ ανοίξεις·

και το στόμα μου

τον ύμνο σου θα εξαγγείλει.

18 Αν ήθελες θυσίες, θα σου πρόσφερα·

μα δεν ευφραίνεσαι με ολοκαυτώματα.

19 Θυσία για το Θεό είναι το συντριμμένο πνεύμα·

καρδιά ταπεινωμένη και υποταγμένη,

ο Θεός δεν την καταφρονεί.

20 Ευδόκησε, Κύριε,

να ευεργετήσεις τη Σιών·

και κάνε να χτιστούν τα τείχη

της Ιερουσαλήμ.

21 Τότε ευχάριστα θα δεχτείς

θυσίες επανόρθωσης,

ολοκαυτώματα και προσφορές·

τότε θα θυσιάσουνε μοσχάρια

στο θυσιαστήριό σου.