Salmos 52

A retidão e a bondade de Deus

Ao mestre de canto. Salmo didático de Davi, quando Doegue, edomita, foi contar a Saul que Davi tinha ido à casa de Abimeleque

1 Por que te glorias na malícia,

ó homem poderoso?

Pois a bondade

de Deus permanece

continuamente.

2 A tua língua intenta o mal,

como uma

navalha amolada,

traçando enganos.

3 Tu amas mais o mal do que o bem,

e a mentira mais do que o falar a retidão.

(Selá.)

4 Amas todas as palavras

devoradoras, ó língua

fraudulenta.

5 Também Deus te destruirá para sempre;

arrebatar-te-á e arrancar-te-á da tua habitação,

e desarraigar-te-á

da terra dos viventes.

(Selá.)

6 E os justos o verão, e temerão:

e se rirão dele, dizendo:

7 Eis aqui o homem que não pôs em Deus a sua fortaleza,

antes confiou

na abundância das suas riquezas,

e se

fortaleceu na sua

maldade.

8 Mas eu sou como a oliveira verde na casa de Deus;

confio na

misericórdia de

Deus para sempre,

eternamente.

9 Para sempre te louvarei,

porque tu o fizeste,

e esperarei no teu nome,

porque é bom diante

de teus santos.

Στον άνθρωπο που στηρίζεται στα πλούτη του

1 Στον πρωτοψάλτη· Μασχίλ*Μασχίλ. Βλ. υποσ. εις Ψλ. 32:1. του Δαβίδ. 2 Την εποχή που ήρθε στο Σαούλ ο Δωέγ ο Εδωμίτης και του κατέδωσε το Δαβίδ, ότι κρυβόταν στο σπίτι του Αχιμέλεχ.

3 Γιατί καυχιέσαι, δυνατέ, για το κακό;

Η καλοσύνη του Θεού υπάρχει όλη μέρα.

4 Κακία μελετά η γλώσσα σου,

δολερή σαν μαχαίρι κοφτερό,

μάστορας είσαι στην απάτη.

5 Αντί για το καλό,

το κακό αγάπησες,

αντί για την ευθύτητα το ψέμα.

(Διάψαλμα)

6 Όλα τα λόγια της φθοράς τ’ αγάπησες·

τη γλώσσα της απάτης.

7 Για τούτο και θα σε γκρεμίσει

για πάντα ο Θεός,

θα σε τραβήξει

κι έξω θα σε πετάξει απ’ τη σκηνή του·

και θα σε ξεριζώσει από τη χώρα της ζωής.

(Διάψαλμα)

8 Οι δίκαιοι θα τα δουν αυτά

και θα τους πιάσει τρόμος·

ύστερα θα γελάσουνε μαζί σου και θα πουν:

9 «Να, ο άνθρωπος που δεν έβαλε

για στήριγμά του το Θεό,

αλλά έλπισε στον άφθονό του πλούτο·

νιώθει ισχυρός με τις απάτες του».

10 Αλλά εγώ σαν την ελιά

που θάλλει στον οίκο του Θεού·

έλπισα στου Θεού το έλεος,

αιώνια και παντοτινά.

11 Αιώνια θα σε υμνολογώ, Θεέ,

για όλα όσα έκανες·

μπροστά σ’ εκείνους που σου μένουνε πιστοί

θα διακηρύττω πόσο είσαι καλός.