Salmos 56

A oração de quem confia em Deus

Ao mestre de canto, segundo a melodia "A pomba nos terebintos distantes". Hino de Davi, quando os filisteus o prenderam em Gate

1 Tem misericórdia de mim, ó Deus,

porque o homem

procura devorar-me;

pelejando todo dia,

me oprime.

2 Os meus inimigos procuram devorar-me todo dia;

pois são muitos os

que pelejam contra mim,

ó Altíssimo.

3 Em qualquer tempo em que eu temer,

confiarei em ti.

4 Em Deus louvarei a sua palavra, em Deus pus a minha confiança;

não temerei o

que me

possa fazer a

carne.

5 Todos os dias torcem as minhas palavras;

todos os seus

pensamentos são contra mim

para o mal.

6 Ajuntam-se, escondem-se,

marcam os meus passos,

como aguardando a

minha alma.

7 Porventura escaparão eles

por meio da sua iniquidade? Ó Deus,

derruba os povos

na tua ira!

8 Tu contas as minhas vagueações;

põe as minhas lágrimas

no teu odre.

Não estão elas

no teu

livro?

9 Quando eu a ti clamar,

então voltarão para trás os meus inimigos:

isto sei eu,

porque Deus é

por mim.

10 Em Deus louvarei a sua palavra;

no Senhor louvarei a sua palavra.

11 Em Deus tenho posto a minha confiança;

não temerei o

que me

possa fazer o

homem.

12 Os teus votos estão sobre mim, ó Deus;

eu te

renderei ações

de graças;

13 Pois tu livraste a minha alma da morte;

não livrarás os meus pés da queda,

para andar diante

de Deus

na luz

dos viventes?

Εμπιστοσύνη του κατατρεγμένου στην απόφαση του Θεού

1 Στον πρωτοψάλτη· όπως το «Μακρινό περιστέρι της σιωπής». Μικτάμ*Μικτάμ. Βλ. υποσ. εις Ψλ. 16:1. του Δαβίδ, όταν τον είχαν συλλάβει οι Φιλισταίοι στη Γαθ.

2 Δώσ’ μου το έλεός σου, Θεέ,

γιατί με κατατρέχουν·

όλη τη μέρα με συνθλίβουν οι πολιορκητές.

3 Οι εχθροί μου απάνω μου χυμούν

όλη τη μέρα·

γιατί πολλοί με πολεμάνε,

Ύψιστε.

4 Όταν με πιάνει τρόμος

σ’ εσένα εγκαταλείπομαι.

5 Στο Θεό που το λόγο του εξυμνώ,

στο Θεό ελπίζω, δε φοβάμαι·

τι θα μου κάνει ένας θνητός;

6 Ολημερίς διαστρέφουνε

τα λόγια μου·

εναντίον μου οι σκέψεις τους

όλες για το κακό.

7 Κρύβονται, καιροφυλακτούν,

κατασκοπεύουνε τα βήματά μου·

τη ζωή μου επιβουλεύονται.

8 Γι’ αυτήν την ανομία τους

πώς θα ξεφύγουν την οργή σου;

Θεέ, ρίξε στο χώμα τους λαούς!

9 Ξέρεις εσύ πόσες φορές πήρα το δρόμο της φυγής.

Μάζεψε τα δάκρυά μου μες στο ασκί σου·

δεν τα ’χεις ένα ένα μετρημένα;

10 Πισωδρομούν οι εχθροί μου,

κάθε φορά που σου ζητώ βοήθεια·

το ξέρω ότι ο Θεός είναι μαζί μου.

11 Στο Θεό που το λόγο του εξυμνώ·

στον Κύριο, που εξυμνώ το λόγο του,

12 σ’ αυτόν έλπισα, και δε φοβάμαι πια·

ο άνθρωπος τι μπορεί να μου κάνει;

13 Τα τάματα που σου ’κανα

θα τα εκπληρώσω, Θεέ·

σ’ εσένα θα προσφέρω

τις ευχαριστήριες θυσίες μου.

14 Εσύ λύτρωσες τη ζωή μου απ’ το θάνατο,

δεν άφησες τα πόδια μου

στο λάκκο να γλιστρήσουν·

για να μπορώ μπρος στο Θεό μου να πορεύομαι

μες στης ζωής το φως.