Salmos 57

Louvor pela benignidade de Deus

Ao mestre de canto, segundo a melodia "Não destruas". Hino de Davi, quando fugia de Saul, na caverna

1 Tem misericórdia de mim, ó Deus, tem misericórdia de mim,

porque a minha alma confia em ti;

e à sombra das tuas asas me abrigo,

até que passem

as calamidades.

2 Clamarei ao Deus altíssimo,

ao Deus que

por mim tudo executa.

3 Ele enviará desde os céus,

e me salvará do

desprezo daquele que procurava devorar-me.

(Selá.) Deus enviará a sua misericórdia

e a sua

verdade.

4 A minha alma está entre leões,

e eu estou

entre aqueles que estão abrasados,

filhos dos homens,

cujos dentes são lanças e flechas,

e a sua língua espada afiada.

5 Sê exaltado, ó Deus, sobre os céus;

seja a tua glória

sobre toda a

terra.

6 Armaram uma rede aos meus passos;

a minha alma está abatida.

Cavaram uma cova diante de mim,

porém eles mesmos caíram no meio dela.

(Selá.)

7 Preparado está o meu coração,

ó Deus, preparado está o meu coração;

cantarei,

e darei louvores.

8 Desperta, glória minha; despertai, saltério e harpa;

eu mesmo despertarei

ao romper da alva.

9 Louvar-te-ei, Senhor, entre os povos;

eu te

cantarei entre as

nações.

10 Pois a tua misericórdia é grande até aos céus,

e a tua verdade

até às nuvens.

11 Sê exaltado, ó Deus, sobre os céus;

e seja a tua glória

sobre toda a

terra.

Προσφεύγω στο Θεό τον Ύψιστο

1 Στον πρωτοψάλτη· όπως το «αλ-τασχέθ» (μην καταστρέφεις). Μικτάμ*Μικτάμ. Βλ. υποσ. εις Ψλ. 16:1. του Δαβίδ, στο σπήλαιο, όταν προσπαθούσε να ξεφύγει από το Σαούλ.

2 Σπλαχνίσου με, Θεέ,

σπλαχνίσου με,

γιατί σ’ εσένα ζήτησε η ψυχή μου καταφύγιο·

γυρεύει προστασία

στον ίσκιο απ’ τις φτερούγες σου,

ώσπου να φύγει ο κίνδυνος.

3 Φωνάζω στο Θεό τον ύψιστο·

στο Θεό που όλα τα φρόντισε για μένα.

4 Απ’ τα ουράνια στέλνει και με σώζει,

ενώ ντροπιάζει τους διώκτες μου.

(Διάψαλμα)

Στέλνει ο Θεός το έλεος και την αλήθεια του.

5 Πλαγιάζει σε λιοντάρια ανάμεσα η ψυχή μου,

έτοιμα να κατασπαράξουν·

τα δόντια τους ακόντια είν’ και βέλη

και κοφτερό η γλώσσα τους σπαθί.

6 Υψώσου, Θεέ, πάνω στους ουρανούς,

και σ’ όλη τη γη πάνω ας φανεί η δόξα σου.

7 Δίχτυ άπλωσαν στο διάβα μου

–λύγισε η ψυχή μου–

λάκκο μπροστά μου έσκαψαν,

μα πέσαν οι ίδιοι μέσα.

(Διάψαλμα)

8 Ψυχώθηκε η καρδιά μου, Θεέ μου,

ψυχώθηκε η καρδιά μου·

θα ψάλω και θα παίξω μουσική.

9 Ξύπνα άρπα και κιθάρα μου,

θέλω εγώ τον ήλιο να ξυπνήσω.

Θα την ξυπνήσω την αυγή.

10 Θα σε δοξολογήσω

στους λαούς μέσα, Κύριε·

στα έθνη ανάμεσα ύμνους θα σου ψάλω.

11 Γιατί ως τους ουρανούς

φτάνει η αγάπη σου

και ως τα σύννεφα η πιστότητά σου.

12 Θεέ, δείξε το μεγαλείο σου πάνω στους ουρανούς·

πάνω σ’ ολόκληρη τη γη η δόξα σου ας είναι!