Salmos 58

O castigo dos perversos

Ao mestre de canto, segundo a melodia "Não destruas". Hino de Davi

1 Acaso falais vós, deveras,

ó congregação,

a justiça? Julgais retamente,

ó filhos dos homens?

2 Antes no coração forjais iniquidades;

sobre a terra

pesais a

violência das vossas

mãos.

3 Alienam-se os ímpios desde a madre;

andam errados desde

que nasceram,

falando mentiras.

4 O seu veneno é semelhante ao veneno da serpente;

são como a víbora surda,

que tapa os

ouvidos,

5 Para não ouvir a voz

dos encantadores,

do encantador sábio

em encantamentos.

6 Ó Deus, quebra-lhes os dentes nas suas bocas;

arranca, Senhor,

os queixais

aos filhos dos leões.

7 Escorram como águas que correm constantemente.

Quando ele armar as suas flechas,

fiquem feitas

em pedaços.

8 Como a lesma se derrete,

assim se vá

cada um deles; como o aborto de uma mulher,

que nunca viu o sol.

9 Antes que as vossas

panelas sintam o calor dos espinhos,

como por um

redemoinho os

arrebatará ele,

vivo e

em indignação.

10 O justo se alegrará quando vir a vingança;

lavará os seus pés

no sangue

do ímpio.

11 Então dirá o homem:

Deveras há uma recompensa para o justo;

deveras há um Deus

que julga na terra.

Εδώ στη γη υπάρχει Θεός που κρίνει

1 Στον πρωτοψάλτη· όπως το «αλ-τασχέθ» (μην καταστρέφεις). Μικτάμ*Μικτάμ. Βλ. υποσ. εις Ψλ. 16:1. του Δαβίδ.

2 Εσείς οι ισχυροί όταν δικάζετε

βγάζετε δίκαιες για τους ανθρώπους αποφάσεις

ή κάνετε το δίκιο να σωπάσει;

3 Συνειδητά και με τη θέλησή σας

το άδικο εφαρμόζετε.

4 Από τη μήτρα

παραστρατήσαν οι άπιστοι·

πλανήθηκαν απ’ την κοιλιά της μάνας τους

οι ρήτορες του ψεύδους.

5 Έχουν φαρμάκι, σαν το φαρμάκι του φιδιού·

της όχεντρας που ’χει κλειστά τ’ αυτιά της.

6 Και δεν ακούει των μάγων τη φωνή,

του γητευτή, του μάστορη στα μάγια.

7 Σύντριψέ τους, Θεέ,

τα δόντια μες στο στόμα τους·

σπάσε, Κύριε, τα σαγόνια

των λιονταριών.

8 Ας σκορπιστούν σαν τα νερά που τρέχουν·

κι όταν σκοπεύουνε, τα βέλη τους

ας είναι στομωμένα.

9 Όπως το σαλιγγάρι, πάνω στη βλέννα ας περπατούν,

ή σαν γυναίκας έκτρωμα,

που δεν το είδε ο ήλιος.

10 Τ’ αγκάθια πριν βλαστήσουνε

και γίνουν σαν τα βάτα

κι ενώ είν’ ακόμα θαλερά,

η θύελλα σαν ξερά κλαδιά

θα τ’ ανεμοσκορπίσει.*Στο στ. 10 το εβρ. κείμενο είναι ασαφές και η μετ. αβέβαιη.

11 Θα χαίρεται ο δίκαιος που είδε την ανταπόδοση·

τα πόδια του θα πλένει

στο αίμα των ασεβών.

12 Θα πουν οι άνθρωποι:

«Αλήθεια, υπάρχει για τον δίκαιο αμοιβή·

αλήθεια, εδώ στη γη

υπάρχει Θεός που κρίνει».