Salmos 59

Rogo por libertação

Ao mestre de canto, segundo a melodia "Não destruas". Hino de Davi, quando Saul mandou que lhe vigiassem a casa, para o matar

1 Livra-me, meu Deus,

dos meus inimigos,

defende-me daqueles que

se levantam contra mim.

2 Livra-me dos

que praticam a iniquidade,

e salva-me dos

homens sanguinários.

3 Pois eis que põem ciladas à minha alma;

os fortes se ajuntam contra mim,

não por

transgressão minha ou

por pecado meu,

ó Senhor.

4 Eles correm,

e se preparam, sem culpa minha;

desperta para

me ajudares,

e olha.

5 Tu, pois, ó Senhor,

Deus dos Exércitos,

Deus de Israel, desperta para visitares todos os gentios;

não tenhas misericórdia

de nenhum dos pérfidos

que praticam a iniquidade.

(Selá.)

6 Voltam à tarde;

dão ganidos como cães, e rodeiam a cidade.

7 Eis que eles dão gritos com as suas bocas;

espadas estão nos seus lábios, porque, dizem eles:

Quem ouve?

8 Mas tu, Senhor, te rirás deles;

zombarás de todos os gentios;

9 Por causa da sua força eu te aguardarei;

pois Deus é a minha alta defesa.

10 O Deus da minha misericórdia virá ao meu encontro;

Deus me fará

ver o meu desejo

sobre os meus inimigos.

11 Não os mates, para que o meu povo não se esqueça;

espalha-os pelo teu poder,

e abate-os,

ó Senhor,

nosso escudo.

12 Pelo pecado da sua boca

e pelas palavras dos seus lábios,

fiquem presos na sua soberba,

e pelas maldições

e pelas mentiras

que falam.

13 Consome-os na tua indignação,

consome-os, para que não existam,

e para

que saibam que Deus reina em Jacó até aos fins da terra.

(Selá.)

14 E tornem a vir à tarde,

e deem ganidos como cães, e cerquem a cidade.

15 Vagueiem para cima e para baixo por mantimento,

e passem a noite sem se saciarem.

16 Eu, porém, cantarei a tua força;

pela manhã louvarei com alegria a tua misericórdia;

porquanto tu foste o meu alto refúgio,

e proteção

no dia

da minha angústia.

17 A ti, ó fortaleza minha, cantarei salmos;

porque Deus

é a minha defesa

e o Deus da minha misericórdia.

Θεέ μου, γλίτωσέ με απ’ τους εχθρούς μου

1 Στον πρωτοψάλτη· όπως το «αλ-τασχέθ» (μην καταστρέφεις). Μικτάμ*Μικτάμ Βλ. υποσ. εις Ψλ 16:1. του Δαβίδ, όταν έστειλε ο Σαούλ να επιτηρούν το σπίτι του για να τον θανατώσει.

2 Θεέ μου, γλίτωσέ με απ’ τους εχθρούς μου,

προφύλαξέ με απ’ αυτούς που μ’ απειλούν.

3 Σώσε με απ’ της ανομίας τους εργάτες

και λύτρωσέ με απ’ τους αιμοχαρείς.

4 Γιατ’ είν’ αυτοί

που ενεδρεύουν τη ζωή μου,

οι βίαιοι συνάζονται εναντίον μου,

χωρίς, Κύριε, να ’μαι ένοχος

ούτε να ’χω αμαρτία.

5 Παρ’ όλο που ’μαι αθώος,

εκείνοι τρέχουν κι ετοιμάζονται.

Ξύπνησε, Κύριε, έλα κοντά μου,

κοίταξε.

6 Κύριε, εσύ, Θεέ πανίσχυρε,

Θεέ του Ισραήλ,

σήκω να τιμωρήσεις όλα τα έθνη·

μη λυπηθείς κανέναν απ’ αυτούς

τους άθλιους προδότες.

(Διάψαλμα)

7 Το βράδυ επιστρέφουνε

ουρλιάζοντας σαν τα σκυλιά,

στην πόλη τριγυρνάνε.

8 Άκου, κακό που βγαίνει από το στόμα τους,

από τα χείλη τους δόρατα ξεπετιούνται.

«Γιατί;» –λένε– «ποιος μας ακούει;»

9 Αλλά συ, Κύριε, γελάς μ’ αυτούς·

χλευάζεις όλα τα έθνη.

10 Ω, δύναμή μου, σ’ εσένα αποβλέπω·

γιατί εσύ, Θεέ, είσαι το κάστρο μου.

11 Θεέ μου, απ’ την αγάπη σου

έρχεσαι να με προϋπαντήσεις·

και θα μου δείξεις, Θεέ μου,

οι εχθροί μου τι θα πάθουν.

12 Μην τους σκοτώσεις

μήπως και λησμονήσει ο λαός μου·

κάνε τους, με τη δύναμή σου,

πλάνητες και καταδιωγμένους,

Κύριε, προστασία μου.

13 Αμαρτωλά τα στόματά τους,

τα λόγια καθώς βγαίνουν απ’ τα χείλη τους.

Στην ίδια τους την έπαρση ας πιαστούνε

για την κατάρα

και για το ψέμα που αραδιάζουν.

14 Με την οργή σου αποτέλειωσέ τους,

αποτέλειωσέ τους, ώστε να μην υπάρχουν πια·

κι έτσι θα μάθουν ότι ο Θεός

στον Ιακώβ δεσπόζει,

μέχρι τα πέρατα της γης.

(Διάψαλμα)

15 Το βράδυ επιστρέφουνε

ουρλιάζοντας σαν τα σκυλιά,

στην πόλη τριγυρνάνε.

16 Εδώ κι εκεί σκορπίζονται

γυρεύοντας να φάνε·

αν δεν χορτάσουν

περνούν τη νύχτα τους γαυγίζοντας.

17 Αλλά εγώ θα τραγουδώ τη δύναμή σου

και θα εξυμνώ το έλεός σου το πρωί,

γιατί εσύ ήσουν τ’ οχυρό μου,

το καταφύγιό μου στης θλίψης μου τη μέρα.

18 Ω, δύναμή μου, για σένα θα ψάλω·

γιατί εσύ, Θεέ, είσαι το κάστρο μου,

ο Θεός που μ’ αγαπά.