Salmos 62

Esperança tão somente em Deus

Ao mestre de canto, segundo a melodia de Jedutum. De Davi

1 A minha alma espera somente em Deus;

dele vem a

minha salvação.

2 Só ele é a minha rocha e a minha salvação;

é a minha defesa;

não serei

grandemente abalado.

3 Até quando maquinareis o mal

contra um homem? Sereis mortos todos vós,

sereis como uma

parede encurvada e

uma sebe prestes a cair.

4 Eles somente consultam como o hão

de derrubar da sua excelência;

deleitam-se em mentiras;

com a boca bendizem,

mas nas suas entranhas maldizem. (Selá.)

5 Ó minha alma, espera somente em Deus,

porque dele

vem a minha

esperança.

6 Só ele é a minha rocha e a minha salvação;

é a minha defesa;

não serei

abalado.

7 Em Deus está a minha salvação e a minha glória;

a rocha da minha fortaleza,

e o meu

refúgio estão

em Deus.

8 Confiai nele, ó povo, em todos os tempos;

derramai perante ele o vosso coração.

Deus é

o nosso refúgio.

(Selá.)

9 Certamente que os homens de classe baixa são vaidade,

e os homens

de ordem elevada são mentira;

pesados em balanças,

eles juntos

são mais leves do

que a vaidade.

10 Não confieis na opressão, nem vos ensoberbeçais na rapina;

se as vossas

riquezas aumentam,

não ponhais nelas

o coração.

11 Deus falou uma vez; duas vezes ouvi isto:

que o poder

pertence a Deus.

12 A ti também, Senhor, pertence a misericórdia;

pois retribuirás a

cada um segundo a sua obra.

Κοντά στο Θεό βρίσκει η ψυχή μου τη γαλήνη

1 Στον πρωτοψάλτη· όπως ο «Ιεδουθούν».*Ιεδουθούν. Βλ. υποσ. εις Ψλ. 39:1. Ψαλμός του Δαβίδ.

2 Μονάχα στο Θεό βρίσκει η ψυχή μου τη γαλήνη·

μόνο από κείνον έρχεται η σωτηρία μου.

3 Μονάχα εκείνος είναι

προστάτης και σωτήρας μου

και κάστρο μου·

μπορεί να κλονιστώ, μα δε θα πέσω.

4 Ως πότε θα τα βάζετε

όλοι σας μ’ έναν άνθρωπο

και θα ζητάτε να τον ρίξετε

καθώς τον τοίχο οπού γέρνει,

καθώς το φράχτη τον ετοιμόρροπο;

5 Αυτό που θέλουν είναι να τον ρίξουν

απ’ την τιμητική του θέση·

το ψέμα τούς αρέσει·

με το στόμα τους ευλογούν,

μέσα τους καταριούνται.

(Διάψαλμα).

6 Μονάχα στο Θεό βρίσκει η ψυχή μου τη γαλήνη·

γιατί αυτός μου δίνει την ελπίδα μου.

7 Μονάχα εκείνος είναι

προστάτης και σωτήρας μου

και κάστρο μου·

καθόλου δε θα κλονιστώ.

8 Η σωτηρία κι η δόξα μου

βρίσκονται στο Θεό·

αυτός είναι ο δυνατός προστάτης μου,

το καταφύγιό μου είναι στο Θεό.

9 Σ’ εκείνον έλπιζε κάθε στιγμή,

λαέ μου,

μπροστά του ανοίξτε τις καρδιές σας·

το καταφύγιό μας είν’ ο Θεός.

(Διάψαλμα)

10 Πνοή τ’ ανέμου οι επιφανείς

και σαν καπνός οι άσημοι·

στης ζυγαριάς το δίσκο όλοι μαζί

λιγότερο θα ζύγιζαν απ’ την πνοή του ανέμου.

11 Στη βία μην εμπιστεύεστε,

μάταια μην ελπίζετε στην αρπαγή·

κι ο πλούτος αν πληθαίνει

μην προσηλώνεστε σ’ αυτόν.

12 Μία φορά μίλησε ο Θεός

κι εγώ άκουσα δύο πράγματα:

Πως στο Θεό ανήκει η δύναμη,

13 σ’ εσένα, Κύριε, η καλοσύνη·

και πως εσύ ανταποδίδεις στον καθένα

σύμφωνα με τα έργα του.