Cântico de Davi. Entoado ao Senhor, com respeito às palavras de Cuxe, benjamita

1 Senhor meu Deus,

em ti confio;

salva-me de todos

os que me perseguem,

e livra-me;

2 Para que ele não arrebate

a minha alma, como leão,

despedaçando-a, sem que

haja quem a livre.

3 Senhor meu Deus, se eu fiz isto,

se há perversidade nas minhas mãos,

4 Se paguei com o mal

àquele que tinha paz comigo

(antes, livrei ao que me oprimia

sem causa),

5 Persiga o inimigo a minha alma

e alcance-a;

calque aos pés a minha vida

sobre a terra,

e reduza a pó a minha glória. (Selá.)

6 Levanta-te, Senhor,

na tua ira;

exalta-te por causa do furor

dos meus opressores;

e desperta por mim para o juízo

que ordenaste.

7 Assim te rodeará

o ajuntamento de povos;

por causa deles, pois,

volta-te para as alturas.

8 O Senhor julgará os povos;

julga-me, Senhor,

conforme a minha justiça,

e conforme a integridade

que há em mim.

9 Tenha já fim a malícia dos ímpios;

mas estabeleça-se o justo;

pois tu, ó justo Deus,

provas os corações e as entranhas.

10 O meu escudo é de Deus,

que salva os retos de coração.

11 Deus julga o justo,

e se ira com o ímpio

todos os dias.

12 Se o homem não se converter,

Deus afiará a sua espada;

já tem armado o seu arco,

e está aparelhado.

13 E já para ele preparou

armas mortais;

e porá em ação as suas setas inflamadas

contra os perseguidores.

14 Eis que ele está com dores

de perversidade;

concebeu trabalhos,

e produziu mentiras.

15 Cavou um poço e o fez fundo,

e caiu na cova que fez.

16 A sua obra cairá

sobre a sua cabeça;

e a sua violência descerá

sobre a sua própria cabeça.

17 Eu louvarei ao Senhor

segundo a sua justiça,

e cantarei louvores

ao nome do Senhor altíssimo.

1 Σιγαϊών*Σιγαϊών. Πιθανώς σημαίνει θρηνητικό ψαλμό. του Δαβίδ. Το έψαλε στον Κύριο για τις πράξεις του Βενιαμινίτη Χους.

2 Κύριε, Θεέ μου,

σ’ εσένα καταφεύγω·

σώσε με από τον κάθε διώχτη μου

και ελευθέρωσέ με·

3 να μην αρπάξει σαν λιοντάρι τη ζωή μου

και την κατασπαράξει,

και τότε ούτ’ ένας να με σώσει δε θα μπορεί.

4 Κύριε, Θεέ μου,

δεν έπραξα αυτό που με κατηγορούν,

ούτ’ έκανα καμιά παρανομία·

5 δεν ανταπόδωσα κακό

σ’ αυτόν που ειρηνικά μού φέρθηκε,

τους εχθρούς μου αναίτια δεν τους λεηλάτησα.

6 Αλλιώς, ας με καταδιώξουν οι εχθροί μου

κι ας με φτάσουν·

και τη ζωή μου

ας την ποδοπατήσουνε στη γη·

στο χώμα ας ρίξουν την ατίμητη ύπαρξή μου.

(Διάψαλμα)

7 Έλα, Κύριε, μέσα στην οργή σου,

ορθώσου ενάντια στη μανία των εχθρών μου·

υπερασπίσου με στην κρίση που εσύ όρισες.

8 Θα σε περιστοιχίζει των λαών η σύναξη·

στο θρόνο κάθισε ψηλά πάνω απ’ αυτούς.

9 Εσύ, Κύριε, που κρίνεις τους λαούς.

κρίνε με

κι ευνόησε το δίκιο μου,

την αθωότητά μου.

10 Ας σταματήσει πια η κακία των ασεβών·

και στέριωσε τον άνθρωπο τον δίκαιο,

εσύ που ξέρεις σ’ όλο τους το βάθος

σκέψεις κι επιθυμίες, δίκαιε Θεέ.

11 Με προστατεύει ο Θεός,

τους τίμιους τους σώζει.

12 Ο Θεός είναι δίκαιος κριτής,

τον ένοχο παντοτινά καταδικάζει.

13 Αν δεν μετανοήσουν οι ασεβείς,

θα κάνει πιο βαριά την τιμωρία·

τέντωσε τη χορδή του τόξου και σκοπεύει.

14 Γι’ αυτούς ετοίμασε τα όπλα του θανάτου·

πάνω τους ρίχνει βέλη πύρινα.

15 Να, ο άνομος κυοφορεί·

την πονηρία συνέλαβε, γεννοβολάει το ψέμα.

16 Έσκαψε λάκκο και τον βάθυνε·

όμως αυτός θα πέσει

στο βόθρο που ετοίμασε.

17 Πάνω στην κεφαλή του ξαναγυρνά η κακία του,

και πέφτει η ανομία του

πάνω στο μέτωπό του.

18 Τον Κύριο θα δοξολογώ για τη δικαιοσύνη του·

θα ψάλλω του Κυρίου του ύψιστου την ύπαρξη.