Salmos 70

A oração que pede socorro

Ao mestre de canto. De Davi. Em memória

1 Apressa-te, ó Deus,

em me livrar;

Senhor, apressa-te

em ajudar-me.

2 Fiquem envergonhados e confundidos os que procuram a minha alma;

voltem para

trás e

confundam-se os

que me desejam mal.

3 Virem as costas

como recompensa da sua vergonha os

que dizem:

Ah! Ah!

4 Folguem e alegrem-se em ti todos os que te buscam;

e aqueles

que amam a tua

salvação digam continuamente:

Engrandecido seja Deus.

5 Eu, porém, estou aflito e necessitado;

apressa-te por mim, ó Deus.

Tu és o meu auxílio e o meu libertador;

Senhor, não te detenhas.

Έλα, Κύριε, μην αργείς

1 Στον πρωτοψάλτη· του Δαβίδ. Αναμνηστικός.

2 Κύριε, στέρξε να με σώσεις·

τάχυνε, Κύριε,

να με βοηθήσεις.

3 Ας ντροπιαστούν κι ας εξουθενωθούν

αυτοί που θέλουν ν’ αφαιρέσουν τη ζωή μου·

ατιμασμένοι ας πισωστρέψουν

αυτοί που με τη δυστυχία μου

χαίρονται.

4 Ας πισωστρέψουν καταντροπιασμένοι

όσοι για μένα λέν’:

«Καλά να πάθει».

5 Ας ευφρανθούν και ας χαρούν κοντά σου

όλοι, όσοι σε ζητάνε, Κύριε,

και πάντα ας λένε:

«Μεγάλος είναι ο Θεός!»

όσοι αγαπούν τη σωτηρία που χαρίζεις.

6 Εγώ όμως είμαι άθλιος και φτωχός,

Θεέ, για μένα πρόφτασε!

Εσύ ’σαι βοηθός μου κι ελευθερωτής,

Κύριε, μην αργήσεις.