Salmos 84

Saudade da casa do Senhor

Ao mestre de canto, segundo a melodia "Os lagares". Salmo dos filhos de Corá

1 Quão amáveis são

os teus tabernáculos,

Senhor dos Exércitos!

2 A minha alma está desejosa,

e desfalece pelos átrios do Senhor;

o meu coração e

a minha carne clamam pelo Deus vivo.

3 Até o pardal encontrou casa,

e a andorinha ninho para si,

onde ponha seus filhos,

até mesmo nos teus altares,

Senhor dos Exércitos,

Rei meu e Deus meu.

4 Bem-aventurados os

que habitam em tua casa;

louvar-te-ão continuamente. (Selá.)

5 Bem-aventurado

o homem cuja força está em ti,

em cujo coração estão

os caminhos aplanados.

6 Que, passando pelo vale de Baca,

faz dele uma fonte;

a chuva

também enche os tanques.

7 Vão indo de força em força;

cada um deles

em Sião aparece perante Deus.

8 Senhor Deus dos Exércitos, escuta a minha oração;

inclina os ouvidos,

ó Deus de Jacó! (Selá.)

9 Olha, ó Deus, escudo nosso,

e contempla o rosto do teu ungido.

10 Porque vale mais um dia

nos teus átrios

do que mil.

Preferiria estar à porta da casa

do meu Deus,

a habitar nas tendas dos ímpios.

11 Porque o Senhor Deus é um sol

e escudo;

o Senhor dará graça e glória;

não retirará bem algum

aos que andam na retidão.

12 Senhor dos Exércitos, bem-aventurado o homem que em ti põe a sua confiança.

Άσμα προσκυνητών καθώς φτάνουν στην Ιερουσαλήμ

1 Για τον πρωτοψάλτη· όπως το γκιττίθ. Ψαλμός για τη συγγένεια του Κορέ.*Για το γκιττίθ βλ. υποσ. εις Ψλ. 8:1. – Για τη συγγένεια του Κορέ βλ. υποσ. εις Ψλ 42:1.

2 Πόσο αγαπητοί είναι οι χώροι της λατρείας σου,

Κύριε του σύμπαντος!

3 Λιώνει η ψυχή μου από τον πόθο

για του Κυρίου τις αυλές·

χαράς τραγούδια λέει η καρδιά και το κορμί μου

για τον αληθινό Θεό.

4 Και το σπουργίτι ακόμα βρήκε στέγη

κι η χελιδόνα τη φωλιά της

για ν’ αποθέσει τα μικρά της,

στα θυσιαστήριά σου, Κύριε του σύμπαντος,

Θεέ μου και βασιλιά μου.

5 Μακάριοι όσοι μένουν στο ναό σου·

αδιάκοπα σε υμνούν!

(Διάψαλμα)

6 Μακάριοι οι άνθρωποι

που η δύναμή τους βρίσκεται σ’ εσένα·

που επιθυμούν να ’ρθούν προσκυνητές

στον άγιο σου ναό!

7 Όταν περνούν του θρήνου την κοιλάδα

τη μεταλλάζουν σε πεδιάδα των πηγών·

κι οι πρώιμες βροχές τής ρίχνουν ευλογίες.

8 Πορεύονται από δύναμη σε δύναμη

ώσπου μπρος στο Θεό των θεών να ’ρθούνε,

στη Σιών.

9 Κύριε, του σύμπαντος Θεέ,

άκου την προσευχή μου·

προσεκτικά άκουσέ με, Θεέ του Ιακώβ.

(Διάψαλμα)

10 Κοίταξε, Θεέ, εσύ που είσ’ ασπίδα μας,

ρίξε το βλέμμα σου στην όψη του εκλεκτού σου.

11 Μία μέρα στις αυλές σου, Θεέ μου,

καλύτερη είναι από χιλιάδες·

κάλλιο να στέκω στου ναού σου το κατώφλι,

παρά να ζω στων ασεβών τα δώματα.

12 Ήλιος κι ασπίδα είν’ ο Κύριος ο Θεός,

χάρη και δόξα δίνει ο Κύριος·

κανένα δεν αρνιέται αγαθό

σ’ αυτούς που ζούνε άμεμπτα.

13 Κύριε του σύμπαντος,

μακάριοι οι άνθρωποι που ελπίζουνε σ’ εσένα!