Hino de Davi
1 Guarda-me, ó Deus,
porque em ti confio.
2 A minha alma disse ao Senhor:
Tu és o meu Senhor,
a minha bondade não chega
à tua presença,
3 Mas aos santos que estão
na terra,
e aos ilustres
em quem está todo o meu prazer.
4 As dores se multiplicarão
àqueles que se apressam
a fazer oferendas a outro deus;
eu não oferecerei
as suas libações de sangue,
nem tomarei os seus nomes
nos meus lábios.
5 O Senhor é a porção
da minha herança
e do meu cálice;
tu sustentas a minha sorte.
6 As linhas caem-me
em lugares deliciosos:
sim, coube-me uma formosa herança.
7 Louvarei ao Senhor,
que me aconselhou;
até as minhas entranhas
me ensinam de noite.
8 Tenho posto o Senhor
continuamente diante de mim;
por isso que ele está
à minha mão direita,
nunca vacilarei.
9 Portanto está alegre o meu coração
e se regozija a minha glória;
também a minha carne
repousará segura.
10 Pois não deixarás
a minha alma no inferno,
nem permitirás que o teu Santo
veja corrupção.
11 Far-me-ás ver
a vereda da vida;
na tua presença
há fartura de alegrias;
à tua mão direita,
há delícias perpetuamente.
Almeida Corrigida Fiel | acf ©️ 1994, 1995, 2007, 2011 Sociedade Bíblica Trinitariana do Brasil (SBTB). Todos os direitos reservados. Texto bíblico utilizado com autorização. Saiba mais sobre a SBTB. A Missão da SBTB é: Uma cópia da Bíblia Fiel ®️ para cada pessoa. Ajude-nos a cumprir nossa Missão!
1 Oratio David.
Exaudi, Domine, justitiam meam ;
intende deprecationem meam.
Auribus percipe orationem meam,
non in labiis dolosis.
2 De vultu tuo judicium meum prodeat ;
oculi tui videant æquitates.
3 Probasti cor meum, et visitasti nocte ;
igne me examinasti, et non est inventa in me iniquitas.
4 Ut non loquatur os meum opera hominum :
propter verba labiorum tuorum, ego custodivi vias duras.
5 Perfice gressus meos in semitis tuis,
ut non moveantur vestigia mea.
6 Ego clamavi, quoniam exaudisti me, Deus ;
inclina aurem tuam mihi, et exaudi verba mea.
7 Mirifica misericordias tuas,
qui salvos facis sperantes in te.
8 A resistentibus dexteræ tuæ custodi me
ut pupillam oculi.
Sub umbra alarum tuarum protege me
9 a facie impiorum qui me afflixerunt.
Inimici mei animam meam circumdederunt ;
10 adipem suum concluserunt :
os eorum locutum est superbiam.
11 Projicientes me nunc circumdederunt me ;
oculos suos statuerunt declinare in terram.
12 Susceperunt me sicut leo paratus ad prædam,
et sicut catulus leonis habitans in abditis.
13 Exsurge, Domine : præveni eum, et supplanta eum :
eripe animam meam ab impio ;
frameam tuam 14 ab inimicis manus tuæ.
Domine, a paucis de terra divide eos in vita eorum ;
de absconditis tuis adimpletus est venter eorum.
Saturati sunt filiis,
et dimiserunt reliquias suas parvulis suis.
15 Ego autem in justitia apparebo conspectui tuo ;
satiabor cum apparuerit gloria tua.