Cântico. Salmo dos filhos de Corá
1 Grande é o Senhor
e mui digno de louvor,
na cidade do nosso Deus,
no seu monte santo.
2 Formoso de sítio,
e alegria de toda a terra
é o monte Sião sobre os lados do norte,
a cidade
do grande Rei.
3 Deus é conhecido
nos seus palácios
por um alto refúgio.
4 Porque eis que os reis se ajuntaram;
eles passaram juntos.
5 Viram-no e ficaram maravilhados;
ficaram assombrados
e se apressaram em fugir.
6 Tremor ali os tomou,
e dores como
de mulher de parto.
7 Tu quebras as naus de Társis
com um vento oriental.
8 Como o ouvimos,
assim o vimos na cidade do Senhor dos Exércitos,
na cidade do nosso Deus.
Deus a confirmará para sempre.
(Selá.)
9 Lembramo-nos, ó Deus,
da tua benignidade,
no meio do teu templo.
10 Segundo é o teu nome, ó Deus,
assim é o teu louvor,
até aos fins da terra;
a tua mão
direita está cheia de justiça.
11 Alegre-se o monte de Sião;
alegrem-se as filhas de Judá
por causa dos teus juízos.
12 Rodeai Sião,
e cercai-a,
contai as suas torres.
13 Marcai bem os seus antemuros,
considerai os seus palácios,
para que o conteis
à geração seguinte.
14 Porque este Deus é o nosso Deus para sempre;
ele será nosso guia
até à morte.
Almeida Corrigida Fiel | acf ©️ 1994, 1995, 2007, 2011 Sociedade Bíblica Trinitariana do Brasil (SBTB). Todos os direitos reservados. Texto bíblico utilizado com autorização. Saiba mais sobre a SBTB. A Missão da SBTB é: Uma cópia da Bíblia Fiel ®️ para cada pessoa. Ajude-nos a cumprir nossa Missão!
1 In finem, filiis Core. Psalmus.
2 Audite hæc, omnes gentes ;
auribus percipite, omnes qui habitatis orbem :
3 quique terrigenæ et filii hominum,
simul in unum dives et pauper.
4 Os meum loquetur sapientiam,
et meditatio cordis mei prudentiam.
5 Inclinabo in parabolam aurem meam ;
aperiam in psalterio propositionem meam.
6 Cur timebo in die mala ?
iniquitas calcanei mei circumdabit me.
7 Qui confidunt in virtute sua,
et in multitudine divitiarum suarum, gloriantur.
8 Frater non redimit, redimet homo :
non dabit Deo placationem suam,
9 et pretium redemptionis animæ suæ.
Et laborabit in æternum ;
10 et vivet adhuc in finem.
11 Non videbit interitum,
cum viderit sapientes morientes :
simul insipiens et stultus peribunt.
Et relinquent alienis divitias suas,
12 et sepulchra eorum domus illorum in æternum ;
tabernacula eorum in progenie et progenie :
vocaverunt nomina sua in terris suis.
13 Et homo, cum in honore esset, non intellexit.
Comparatus est jumentis insipientibus,
et similis factus est illis.
14 Hæc via illorum scandalum ipsis ;
et postea in ore suo complacebunt.
15 Sicut oves in inferno positi sunt :
mors depascet eos.
Et dominabuntur eorum justi in matutino ;
et auxilium eorum veterascet in inferno a gloria eorum.
16 Verumtamen Deus redimet animam meam de manu inferi,
cum acceperit me.
17 Ne timueris cum dives factus fuerit homo,
et cum multiplicata fuerit gloria domus ejus :
18 quoniam, cum interierit, non sumet omnia,
neque descendet cum eo gloria ejus.
19 Quia anima ejus in vita ipsius benedicetur ;
confitebitur tibi cum benefeceris ei.
20 Introibit usque in progenies patrum suorum ;
et usque in æternum non videbit lumen.
21 Homo, cum in honore esset, non intellexit.
Comparatus est jumentis insipientibus,
et similis factus est illis.