Ao mestre de canto, segundo a melodia "Não destruas". Hino de Davi
1 Acaso falais vós, deveras,
ó congregação,
a justiça? Julgais retamente,
ó filhos dos homens?
2 Antes no coração forjais iniquidades;
sobre a terra
pesais a
violência das vossas
mãos.
3 Alienam-se os ímpios desde a madre;
andam errados desde
que nasceram,
falando mentiras.
4 O seu veneno é semelhante ao veneno da serpente;
são como a víbora surda,
que tapa os
ouvidos,
5 Para não ouvir a voz
dos encantadores,
do encantador sábio
em encantamentos.
6 Ó Deus, quebra-lhes os dentes nas suas bocas;
arranca, Senhor,
os queixais
aos filhos dos leões.
7 Escorram como águas que correm constantemente.
Quando ele armar as suas flechas,
fiquem feitas
em pedaços.
8 Como a lesma se derrete,
assim se vá
cada um deles; como o aborto de uma mulher,
que nunca viu o sol.
9 Antes que as vossas
panelas sintam o calor dos espinhos,
como por um
redemoinho os
arrebatará ele,
vivo e
em indignação.
10 O justo se alegrará quando vir a vingança;
lavará os seus pés
no sangue
do ímpio.
11 Então dirá o homem:
Deveras há uma recompensa para o justo;
deveras há um Deus
que julga na terra.
Almeida Corrigida Fiel | acf ©️ 1994, 1995, 2007, 2011 Sociedade Bíblica Trinitariana do Brasil (SBTB). Todos os direitos reservados. Texto bíblico utilizado com autorização. Saiba mais sobre a SBTB. A Missão da SBTB é: Uma cópia da Bíblia Fiel ®️ para cada pessoa. Ajude-nos a cumprir nossa Missão!
1 In finem, ne disperdas. David in tituli inscriptionem, quando misit Saul et custodivit domum ejus ut eum interficeret.
2 Eripe me de inimicis meis, Deus meus,
et ab insurgentibus in me libera me.
3 Eripe me de operantibus iniquitatem,
et de viris sanguinum salva me.
4 Quia ecce ceperunt animam meam ;
irruerunt in me fortes.
5 Neque iniquitas mea, neque peccatum meum, Domine ;
sine iniquitate cucurri, et direxi.
6 Exsurge in occursum meum, et vide :
et tu, Domine Deus virtutum, Deus Israël,
intende ad visitandas omnes gentes :
non miserearis omnibus qui operantur iniquitatem.
7 Convertentur ad vesperam, et famem patientur ut canes :
et circuibunt civitatem.
8 Ecce loquentur in ore suo,
et gladius in labiis eorum : quoniam quis audivit ?
9 Et tu, Domine, deridebis eos ;
ad nihilum deduces omnes gentes.
10 Fortitudinem meam ad te custodiam,
quia, Deus, susceptor meus es :
11 Deus meus misericordia ejus præveniet me.
12 Deus ostendet mihi super inimicos meos :
ne occidas eos, nequando obliviscantur populi mei.
Disperge illos in virtute tua,
et depone eos, protector meus, Domine :
13 delictum oris eorum, sermonem labiorum ipsorum ;
et comprehendantur in superbia sua.
Et de execratione et mendacio annuntiabuntur 14 in consummatione :
in ira consummationis, et non erunt.
Et scient quia Deus dominabitur Jacob, et finium terræ.
15 Convertentur ad vesperam, et famem patientur ut canes :
et circuibunt civitatem. 16 Ipsi dispergentur ad manducandum ;
si vero non fuerint saturati, et murmurabunt.
17 Ego autem cantabo fortitudinem tuam,
et exsultabo mane misericordiam tuam :
quia factus es susceptor meus,
et refugium meum in die tribulationis meæ.
18 Adjutor meus, tibi psallam,
quia Deus susceptor meus es ;
Deus meus, misericordia mea.