1 Ora, no tocante às coisas sacrificadas aos ídolos, sabemos que todos temos ciência. A ciência incha, mas o amor edifica. 2 E, se alguém cuida saber alguma coisa, ainda não sabe como convém saber. 3 Mas, se alguém ama a Deus, esse é conhecido dele. 4 Assim que, quanto ao comer das coisas sacrificadas aos ídolos, sabemos que o ídolo nada é no mundo e que não há outro Deus, senão um só. 5 Porque, ainda que haja também alguns que se chamem deuses, quer no céu quer na terra (como há muitos deuses e muitos senhores), 6 todavia, para nós há um só Deus, o Pai, de quem é tudo e para quem nós vivemos; e um só Senhor, Jesus Cristo, pelo qual são todas as coisas, e nós por ele. 7 Mas nem em todos há conhecimento; porque alguns até agora comem, no seu costume para com o ídolo, coisas sacrificadas ao ídolo; e a sua consciência, sendo fraca, fica contaminada. 8 Ora, o manjar não nos faz agradáveis a Deus, porque, se comemos, nada temos de mais, e, se não comemos, nada nos falta. 9 Mas vede que essa liberdade não seja de alguma maneira escândalo para os fracos. 10 Porque, se alguém te vir a ti, que tens ciência, sentado à mesa no templo dos ídolos, não será a consciência do que é fraco induzida a comer das coisas sacrificadas aos ídolos? 11 E, pela tua ciência, perecerá o irmão fraco, pelo qual Cristo morreu. 12 Ora, pecando assim contra os irmãos e ferindo a sua fraca consciência, pecais contra Cristo. 13 Pelo que, se o manjar escandalizar a meu irmão, nunca mais comerei carne, para que meu irmão não se escandalize.
Almeida Revista e Corrigida© Copyright © 2009 Sociedade Bíblica do Brasil. Todos os direitos reservados. Texto bíblico utilizado com autorização. Saiba mais sobre a Sociedade Bíblica do Brasil www.sbb.org.br. A Sociedade Bíblica do Brasil trabalha para que a Bíblia esteja, efetivamente, ao alcance de todos e seja lida por todos. A SBB é uma entidade sem fins lucrativos, dedicada a promover o desenvolvimento integral do ser humano. Você também pode ajudar a Causa da Bíblia!
1 Was aba des Götzeopfa agoht, so wisse ma(mir), daß ma(mir) alli s Wisse hän. S` Wisse bläht uf; aba d Lebi (Liebe) bäut uf. 2 Wenn jemads meinet, er wüssts, der hets noh nit blickt, we ma durchblickt. 3 Wenn aba jemads Gott liebt (leb het), der isch vu nem erkannt. 4 Was etze des Ässä vu Götzeopfafleisch agoht, so wisse ma(mir), daß ses kei Götze git in dr Welt un kei Gott als der eine. 5 Un obwohl s solchi git, de Götta gnennt wäre, s isch im Himmel odr uf d Erde, we s jo vieli Götta un vieli Herre git, 6 so hän mir doch nur ei Gott, d Vada (Babbe), vum dem alli Sache sin un ma(mir) zue nem; un ei Herrn, Jesus Chrischtus, durch den alli Sache sin un ma(mir) durch nen. 7 Aba nit jeda het des Wisse. Denn ä baar, wel sie siether an de Götze gwohnt ware, ässä's als Götzeopfa; dodurch wird ihr Gwisse, wel s schwach isch, bfleckt. 8 Aba ä Ässä wird uns(us) nit vor Gottes Gricht bringe. Ässä ma(mir) nit, so wäre ma(mir) drum nit weniger gelte, ässä ma(mir), so wäre ma(mir) drum nit bessa si. 9 Luege aba zue, daß äiri Fräiheit fir di Schwache nit zum Aschtoß wird! 10 Denn wenn jemads dich, der dü des Wisse hesch, im Götzetempel z Disch hocke sieht, wird dann(dnoh) nit si Gwisse, do na(er) doch schwach isch, vuleitet, des Götzeopfa z ässä? 11 Un so wird durch di Wisse dr Schwache zgrund go, dr Brueda, fir den doch Chrischtus gschtorbe isch. 12 Wenn ihr aba so sindige an d Breda un vuletze ihr schwaches Gwisse, so sindige ihr an Chrischtus. 13 Drum, wenn Ässä mi Brueda z Fall bringt, will i(ich) ne me Fleisch ässä, dmit i(ich) mi Brueda nit z Fall bring.