1 Foi dirigida a Jeremias a palavra do Senhor nestes termos:
2 "Vai e desce à casa do oleiro, e ali te farei ouvir minha palavra".
3 Desci, então, à casa do oleiro, e o encontrei ocupado a trabalhar no torno.
4 Quando o vaso que estava a modelar não lhe saía bem, como costuma acontecer nos trabalhos de cerâmica, punha-se a trabalhar em outro à sua maneira.
5 Foi esta, então, a linguagem do Senhor: "casa de Israel, não poderei fazer de vós o que faz esse oleiro? – oráculo do Senhor.
6 O que é a argila em suas mãos, assim sois vós nas minhas, casa de Israel.
7 Ora anuncio a uma nação ou a um reino que vou arrancá-lo e destruí-lo.
8 Mas se essa nação, contra a qual me pronunciei, se afastar do mal que cometeu, arrependo-me da punição com que resolvera castigá-la.
9 Outras vezes, em relação a um povo ou reino, resolvo edificá-lo e plantá-lo.
10 Se, porém, tal nação proceder mal diante de meus olhos e não escutar minha palavra, recuarei do bem que lhe decidira fazer.
11 Assim, portanto, dirige-te agora nestes termos à gente de Judá e aos habitantes de Jerusalém: Eis o que diz o Senhor: nutro o desígnio de lançar-vos uma desgraça, tenciono um projeto contra vós. Voltai todos, portanto, do mau caminho, emendai vosso proceder e vossos atos.
12 É inútil, responderão eles, seguiremos nossas ideias e cada um de nós agirá de acordo com as más inclinações de seu coração obstinado".
13 Eis por que assim fala o Senhor: "Interrogai as nações pagãs: quem jamais ouviu semelhante coisa? Foi perversidade sem nome a cometida pela virgem de Israel.
14 Acaso será abandonado o rochedo que domina a planície pela neve do Líbano? E se esgotarão as águas fluentes, que, frescas, correm das montanhas?
15 No entanto, o meu povo me esqueceu! Incensa ídolos quiméricos, que o fazem tropeçar pelo caminho, o caminho de outrora, conduzindo-o por veredas tortuosas de caminhos não trilhados.
16 A um deserto será reduzida a terra, objeto de perpétuo assobio; e o que por ele passar, estupefato, meneará a cabeça.
17 À semelhança do vento de leste, eu o dispersarei ante seus inimigos. E lhe voltarei as costas e não a face no dia da desgraça".
18 "Vinde" – disseram então –, "e tramemos uma conspiração contra Jeremias! Por falta de um sacerdote não perecerá a Lei, nem pela falta de um sábio, o conselho, ou pela falta de um profeta, a palavra divina. Vinde e firamo-lo com a língua, não lhe demos ouvidos às palavras!"
19 Senhor, ouvi-me! Escutai o que dizem meus inimigos.
20 É assim que pagam o bem com o mal? Abrem uma cova para atentar-me contra a vida. Lembrai-vos de que ante vós me apresentei, a fim de por eles interceder e deles afastar a vossa cólera.
21 Assim, entregai-lhes os filhos à fome e a eles próprios a fio de espada. Percam suas mulheres os filhos e maridos, morram os homens pela peste, e os jovens caiam sob a espada nos combates.
22 Quando, de súbito, sobre eles lançardes hordas armadas, ouçam-se os clamores partidos de suas casas, já que cavaram uma fossa para prender-me, e armaram laços a meus pés.
23 Vós, porém, Senhor, que bem conheceis suas conspirações de morte contra mim, não lhes perdoeis tal iniquidade. Que a vossos olhos o seu pecado permaneça indelével e caiam diante de vós. Agi contra eles no dia de vossa cólera.
Savenvalajan työstä saatu opetus. Rikollisen kansan rangaistus. Profeetta rukoilee kostoa vainoajilleen.
1 Sana, joka tuli Jeremialle Herralta ja kuului: 2 "Nouse ja mene alas savenvalajan huoneeseen; siellä minä annan sinun kuulla sanani". 3 Niin minä menin alas savenvalajan huoneeseen, ja katso, hän teki työtä pyöränsä ääressä. 4 Ja jos astia, jota hän valmisti, meni pilalle, niinkuin savi voi mennä savenvalajan käsissä, niin hän teki siitä taas toisen astian, miten vain savenvalaja näki parhaaksi tehdä. 5 Silloin tuli minulle tämä Herran sana: 6 Jes. 45:9; Room. 9:21"Enkö minä voi tehdä teille, te Israelin heimo, niinkuin tekee tuo savenvalaja, sanoo Herra. Katso, niinkuin savi on savenvalajan kädessä, niin te olette minun kädessäni, te Israelin heimo. 7 Jer. 1:10; Jer. 31:28Yhden kerran minä uhkaan temmata pois, hajottaa ja hävittää kansan ja valtakunnan; 8 Hes. 18:21; Hes. 33:11; Joona 3:10mutta jos se kansa kääntyy pois pahuudestaan, josta minä sitä uhkasin, niin minä kadun sitä pahaa, jota ajattelin tehdä sille. 9 Toisen kerran taas minä lupaan rakentaa ja istuttaa kansan ja valtakunnan; 10 mutta jos se tekee sitä, mikä on pahaa minun silmissäni, eikä kuule minun ääntäni, niin minä kadun sitä hyvää, jota olin luvannut tehdä sille. 11 2. Kun. 17:13; Jer. 7:3; Jer. 25:5; Jer. 35:15Sano siis nyt Juudan miehille ja Jerusalemin asukkaille: Näin sanoo Herra: Katso, minä hankin teille onnettomuutta ja pidän neuvoa teitä vastaan. Kääntykää siis kukin pahalta tieltänne ja parantakaa vaelluksenne ja tekonne. 12 Jes. 65:2; Jer. 2:25; Jer. 44:16Mutta he vastaavat: 'Se on turhaa! Sillä me vaellamme omien neuvojemme mukaan, ja me teemme kukin oman pahan sydämensä paatumuksen mukaan.'"
13 Jer. 2:10; Hoos. 6:10Sentähden, näin sanoo Herra:
"Kysykää kansojen keskuudessa,
kuka on tämänkaltaista kuullut?
Ylen kauhistuttavia tekoja on tehnyt neitsyt Israel.
14 Luopuuko aukealta kalliolta Libanonin lumi?
Ehtyvätkö kaukaa virtaavat vedet,
kylmät, kuohuvaiset?
15 Jer. 2:32; Jer. 3:21Mutta minun kansani on unhottanut minut,
he polttavat uhreja turhille jumalille.
Nämä ovat saaneet heidät kompastumaan teillänsä,
ikivanhoilla poluilla,
niin että he ovat joutuneet kulkemaan syrjäpolkuja,
raivaamatonta tietä.
16 Jer. 19:8Niin he tekevät maansa kauhistukseksi,
ikuiseksi ivan vihellykseksi.
Jokainen, joka ohitse kulkee, kauhistuu
ja pudistaa päätänsä.
17 Jes. 27:8Niinkuin itätuuli minä hajotan heidät
vihollisen edessä;
minä näytän heille selkäni enkä kasvojani
heidän hätänsä päivänä."
18 Hes. 7:26; Mal. 2:7Mutta he sanoivat: "Tulkaa, pitäkäämme neuvoa Jeremiaa vastaan. Sillä ei laki lopu papilta, ei neuvo viisaalta eikä sana profeetalta. Tulkaa, lyökäämme hänet kielellä, älkäämme kuunnelko lainkaan hänen puheitansa."
19 Kuuntele sinä, Herra, minua
ja kuule, mitä minun vastustajani puhuvat.
20 Ps. 35:12; Sananl. 17:13; Room. 12:17Onko hyvä pahalla kostettava,
sillä he ovat kaivaneet minulle kuopan?
Muista, kuinka minä olen seisonut sinun edessäsi
ja puhunut hyvää heidän puolestansa,
kääntääkseni pois sinun vihasi heistä.
21 Ps. 109:10Sentähden jätä heidän lapsensa
nääntymään nälkään
ja anna heidät alttiiksi miekalle,
ja tulkoot heidän vaimonsa lapsettomiksi ja leskiksi,
heidän miehensä surmatkoon rutto,
ja heidän nuorukaisensa kaatakoon sodassa miekka.
22 Kuulukoon huuto heidän huoneistansa,
kun sinä äkkiä tuot heidän kimppuunsa rosvojoukon.
Sillä he ovat kaivaneet kuopan pyydystääkseen minut
ja virittäneet salaa pauloja minun jaloilleni.
23 Mutta sinä, Herra, tiedät
kaikki heidän murha-aikeensa minua vastaan.
Älä anna anteeksi heidän rikostansa
äläkä pyyhi pois heidän syntiänsä kasvojesi edestä.
Kaatukoot he sinun kasvojesi edessä.
Tee tämä heille vihasi aikana.