1 Ya RAB, neden uzak duruyorsun, 2 Sıkıntılı günlerde kendini gizliyorsun?2 Kötüler gururla mazlumları avlıyor, 2 Mazlumlar kötülerin kurduğu tuzağa düşüyor.3 Kötü insan içindeki isteklerle övünür, 2 Açgözlü insan RABbe lanet okur, Onu hor görür.4 Kendini beğenmiş kötü insan Tanrıya yönelmez, 2 Hep, ‹‹Tanrı yok!›› diye düşünür.5 Kötülerin yolları her zaman başarıya götürür. 2 Öyle yücedir ki senin yargıların, 2 Kötüler anlayamaz, düşmanına burun kıvırır.6 İçinden, ‹‹Ben sarsılmam›› der, 2 ‹‹Hiçbir zaman sıkıntıya düşmem.››7 Ağzı lanet, hile ve zulüm dolu, 2 Dilinin altında kötülük ve fesat saklı.8 Köylerin çevresinde pusu kurar, 2 Masumu gizli yerlerde öldürür, 2 Çaresizi sinsice gözler.9 Gizli yerlerde pusuya yatar 2 Çalılıktaki aslan gibi, 2 Kapmak için mazlumu bekler 2 Ve ağına düşürüp yakalar.10 Kurbanları çaresiz çöker, 2 Saldıranın üstün gücü altında ezilir.11 Kötü insan içinden, ‹‹Tanrı unuttu›› der, 2 ‹‹Örttü yüzünü, asla göremez.››12 Kalk, ya RAB, kaldır elini, ey Tanrı! 2 Mazlumları unutma!13 Neden kötü insan seni hor görsün, 2 İçinden, ‹‹Tanrı hesap sormaz›› desin?14 Oysa sen sıkıntı ve acı çekenleri görürsün, 2 Yardım etmek için onları izlersin; 2 Çaresizler sana dayanır, 2 Öksüzün yardımcısı sensin.15 Kötünün, haksızın kolunu kır, 2 Sormadık hesap kalmasın yaptığı kötülükten.16 RAB sonsuza dek kral kalacak, 2 Uluslar Onun ülkesinden temizlenecek.17 Mazlumların dileğini duyarsın, ya RAB, 2 Yüreklendirirsin onları, 2 Kulağın hep üzerlerinde;18 Öksüze, düşküne hakkını vermek için, 2 Bir daha dehşet saçmasın ölümlü insan.

1 Why, Jehovah, standest thou afar off? {Why} hidest thou thyself in times of distress?2 The wicked, in his pride, doth hotly pursue the afflicted. They shall be taken in the devices that they have imagined.3 For the wicked boasteth of his soul's desire, and he blesseth the covetous; he contemneth Jehovah.4 The wicked {saith}, in the haughtiness of his countenance, He doth not search out: all his thoughts are, There is no God!5 His ways always succeed; thy judgments are far above out of his sight; {as for} all his adversaries, he puffeth at them.6 He saith in his heart, I shall not be moved; from generation to generation I shall be in no adversity.7 His mouth is full of cursing, and deceit, and oppression; under his tongue is mischief and iniquity.8 He sitteth in the lurking-places of the villages; in the secret places doth he slay the innocent: his eyes watch for the wretched.9 He lieth in wait secretly, like a lion in his thicket; he lieth in wait to catch the afflicted: he doth catch the afflicted, drawing him into his net.10 He croucheth, he boweth down, that the wretched may fall by his strong ones.11 He saith in his heart, *God hath forgotten, he hideth his face, he will never see {it}.12 Arise, Jehovah; O *God, lift up thy hand: forget not the afflicted.13 Wherefore doth the wicked contemn God? He hath said in his heart, Thou wilt not require {it}.14 Thou hast seen {it}, for thou thyself beholdest trouble and vexation, to requite by thy hand. The wretched committeth himself unto thee; thou hast been the helper of the fatherless.15 Break thou the arm of the wicked, and as for the evil man, seek out his wickedness {till} thou find none.16 Jehovah is King for ever and ever: the nations have perished out of his land.17 Jehovah, thou hast heard the desire of the meek, thou hast established their heart: thou causest thine ear to hear,18 To do justice to the fatherless and the oppressed one, that the man of the earth may terrify no more.