1 Babil ırmakları kıyısında oturup 2 Siyonu andıkça ağladık;2 Çevredeki kavaklara 2 Lirlerimizi astık.3 Çünkü orada bizi tutsak edenler bizden ezgiler, 2 Bize zulmedenler bizden şenlik istiyor, 2 ‹‹Siyon ezgilerinden birini okuyun bize!›› diyorlardı.4 Nasıl okuyabiliriz RABbin ezgisini 2 El toprağında?5 Ey Yeruşalim, seni unutursam, 2 Sağ elim kurusun.6 Seni anmaz, 2 Yeruşalimi en büyük sevincimden üstün tutmazsam, 2 Dilim damağıma yapışsın!7 Yeruşalimin düştüğü gün, 2 ‹‹Yıkın onu, yıkın temellerine kadar!›› 2 Diyen Edomluların tavrını anımsa, ya RAB.8 Ey sen, yıkılası Babil kızı, 2 Bize yaptıklarını 2 Sana ödetecek olana ne mutlu!9 Ne mutlu senin yavrularını tutup 2 Kayalarda parçalayacak insana!

1 By the rivers of Babylon, there we sat down; yea, we wept when we remembered Zion.2 We hanged our harps upon the willows in the midst thereof.3 For there they that carried us away captive required of us a song; and they that made us wail {required} mirth, {saying,} Sing us {one} of the songs of Zion.4 How should we sing a song of Jehovah's upon a foreign soil?5 If I forget thee, Jerusalem, let my right hand forget {its skill};6 If I do not remember thee, let my tongue cleave to my palate: if I prefer not Jerusalem above my chief joy.7 Remember, O Jehovah, against the sons of Edom, the day of Jerusalem; who said, Lay {it} bare, Lay {it} bare, down to its foundation!8 Daughter of Babylon, who art to be laid waste, happy he that rendereth unto thee that which thou hast meted out to us.9 Happy he that taketh and dasheth thy little ones against the rock.