1 Bizi reddettin, parladın bize karşı, ey Tanrı, 2 Öfkelendin; eski halimize döndür bizi!2 Salladın yeri, yarıklar açtın; 2 Onar çatlaklarını, çünkü yer sarsılıyor.3 Halkına sıkıntı çektirdin, 2 Sersemletici bir şarap içirdin bize.4 Sancak verdin senden korkanlara, 2 Okçulara karşı açsınlar diye. |iSela5 Kurtar bizi sağ elinle, yardım et, 2 Sevdiklerin özgürlüğe kavuşsun diye!6 Tanrı şöyle konuştu kutsal yerinde: 2 ‹‹Şekemi sevinçle bölüştürecek, 2 Sukkot Vadisini ölçeceğim.7 Gilat benimdir, Manaşşe de benim, 2 Efrayim miğferim, 2 Yahuda asam.8 Moav yıkanma leğenim, 2 Edomun üzerine çarığımı fırlatacağım, 2 Filiste zaferle haykıracağım.›› fırlatılması, bir yerin sahiplenilmesi anlamına geliyordu.9 Kim beni surlu kente götürecek? 2 Kim bana Edoma kadar yol gösterecek?10 Ey Tanrı, sen bizi reddetmedin mi? 2 Ordularımıza öncülük etmiyor musun artık?11 Yardım et bize düşmana karşı, 2 Çünkü boştur insan yardımı.12 Tanrı'yla zafer kazanırız, 2 O çiğner düşmanlarımızı.

1 [To the chief Musician. On Shushan. Testimony. Michtam of David; to teach: when he strove with the Syrians of Mesopotamia, and the Syrians of Zobah, and Joab returned, and smote the Edomites in the valley of salt, twelve thousand.] O God, thou hast cast us off, thou hast scattered us, thou hast been displeased: restore us again.2 Thou hast made the earth to tremble, thou hast rent it: heal the breaches thereof; for it shaketh.3 Thou hast shewn thy people hard things; thou hast made us to drink the wine of bewilderment.4 Thou hast given a banner to them that fear thee, that it may be displayed because of the truth, (Selah,)5 That thy beloved ones may be delivered. Save with thy right hand, and answer me.6 God hath spoken in his holiness: I will exult, I will divide Shechem, and mete out the valley of Succoth.7 Gilead is mine, and Manasseh is mine, and Ephraim is the strength of my head; Judah is my law-giver;8 Moab is my wash-pot; upon Edom will I cast my sandal; Philistia, shout aloud because of me.9 Who will bring me into the strong city? who will lead me unto Edom?10 {Wilt} not thou, O God, who didst cast us off? and didst not go forth, O God, with our armies?11 Give us help from trouble; for vain is man's deliverance.12 Through God we shall do valiantly; and he it is that will tread down our adversaries.