1 Kurtar beni, ya RAB, sadık kulun kalmadı, 2 Güvenilir insanlar yok oldu.2 Herkes birbirine yalan söylüyor, 2 Dalkavukluk, ikiyüzlülük ediyor.3 Sustursun RAB dalkavukların ağzını, 2 Büyüklenen dilleri.4 Onlar ki, ‹‹Dilimizle kazanırız, 2 Dudaklarımız emrimizde, 2 Kim bize efendilik edebilir?›› derler.5 ‹‹Şimdi kalkacağım›› diyor RAB, 2 ‹‹Çünkü mazlumlar eziliyor, 2 Yoksullar inliyor, 2 Özledikleri kurtuluşu vereceğim onlara.››6 RABbin sözleri pak sözlerdir; 2 Toprak ocakta eritilmiş, 2 Yedi kez arıtılmış gümüşe benzer.7 Sen onları koru, ya RAB, 2 Bu kötü kuşaktan hep uzak tut!8 İnsanlar arasında alçaklık rağbet görünce, 2 Kötüler her yanda dolaşır oldu.

1 [To the chief Musician. Upon Sheminith. A Psalm of David.] Save, Jehovah, for the godly man is gone; for the faithful have failed from among the children of men.2 They speak falsehood every one with his neighbour: {with} flattering lip, with a double heart, do they speak.3 Jehovah will cut off all flattering lips, the tongue that speaketh proud things,4 Who have said, With our tongue will we prevail, our lips are our own: who {is} lord over us?5 Because of the oppression of the afflicted, because of the sighing of the needy, now will I arise, saith Jehovah, I will set {him} in safety, at whom they puff.6 The words of Jehovah are pure words, silver tried in the furnace of earth, purified seven times.7 Thou, Jehovah, wilt keep them, thou wilt preserve them from this generation for ever.8 The wicked walk about on every side, when vileness is exalted among the children of men.