1 Eyüp şöyle yanıtladı:2 ‹‹Ne zamana dek beni üzecek, 2 Sözlerinizle ezeceksiniz?3 On kez oldu beni aşağılıyor, 2 Hiç utanmadan saldırıyorsunuz.4 Yanlış yola sapmışsam, 2 Bu benim suçum.5 Kendinizi gerçekten benden üstün görüyor, 2 Utancımı bana karşı kullanıyorsanız,6 Bilin ki, Tanrı bana haksızlık yaptı, 2 Beni ağıyla kuşattı.7 ‹‹İşte, ‹Zorbalık bu!› diye haykırıyorum, ama yanıt yok, 2 Yardım için bağırıyorum, ama adalet yok.8 Yoluma set çekti, geçemiyorum, 2 Yollarımı karanlığa boğdu.9 Üzerimden onurumu soydu, 2 Başımdaki tacı kaldırdı.10 Her yandan yıktı beni, tükendim, 2 Umudumu bir ağaç gibi kökünden söktü.11 Öfkesi bana karşı alev alev yanıyor, 2 Beni hasım sayıyor.12 Orduları üstüme üstüme geliyor, 2 Bana karşı rampalar yapıyor, 2 Çadırımın çevresinde ordugah kuruyorlar.13 ‹‹Kardeşlerimi benden uzaklaştırdı, 2 Tanıdıklarım bana büsbütün yabancılaştı.14 Akrabalarım uğramaz oldu, 2 Yakın dostlarım beni unuttu.15 Evimdeki konuklarla hizmetçiler 2 Beni yabancı sayıyor, 2 Garip oldum gözlerinde.16 Kölemi çağırıyorum, yanıtlamıyor, 2 Dil döksem bile.17 Soluğum karımı tiksindiriyor, 2 Kardeşlerim benden iğreniyor.18 Çocuklar bile beni küçümsüyor, 2 Ayağa kalksam benimle eğleniyorlar.19 Bütün yakın dostlarım benden iğreniyor, 2 Sevdiklerim yüz çeviriyor.20 Bir deri bir kemiğe döndüm, 2 Ölümün eşiğine geldim.21 ‹‹Ey dostlarım, acıyın bana, siz acıyın, 2 Çünkü Tanrının eli vurdu bana.22 Neden Tanrı gibi siz de beni kovalıyor, 2 Etime doymuyorsunuz?23 ‹‹Keşke şimdi sözlerim yazılsa, 2 Kitaba geçseydi,24 Demir kalemle, kurşunla 2 Sonsuza dek kalsın diye kayaya kazılsaydı!25 Oysa ben kurtarıcımın yaşadığını, 2 Sonunda yeryüzüne geleceğini biliyorum.26 Derim yok olduktan sonra, 2 Yeni bedenimle Tanrıyı göreceğim.27 Onu kendim göreceğim, 2 Kendi gözlerimle, başkası değil. 2 Yüreğim bayılıyor bağrımda!28 Eğer, ‹Sıkıntının kökü onda olduğu için 2 Onu kovalım› diyorsanız,29 Kılıçtan korkmalısınız, 2 Çünkü kılıç cezası öfkeli olur, 2 O zaman adaletin var olduğunu göreceksiniz.››

1 Y RESPONDIO Job, y dijo:2 ¿Hasta cuándo angustiaréis mi alma, Y me moleréis con palabras?3 Ya me habéis vituperado diez veces: ¿No os avergonzáis de descomediros delante de mí?4 Sea así que realmente haya yo errado, Conmigo se quedará mi yerro.5 Mas si vosotros os engrandeciereis contra mí, Y adujereis contra mí mi oprobio,6 Sabed ahora que Dios me ha trastornado, Y traído en derredor su red sobre mí.7 He aquí yo clamaré agravio, y no seré oído: Daré voces, y no habrá juicio.8 Cercó de vallado mi camino, y no pasaré; Y sobre mis veredas puso tinieblas.9 Hame despojado de mi gloria, Y quitado la corona de mi cabeza.10 Arruinóme por todos lados, y perezco; Y ha hecho pasar mi esperanza como árbol arrancado.11 E hizo inflamar contra mí su furor, Y contóme para sí entre sus enemigos.12 Vinieron sus ejércitos á una, y trillaron sobre mí su camino, Y asentaron campo en derredor de mi tienda.13 Hizo alejar de mí mis hermanos, Y positivamente se extrañaron de mí mis conocidos.14 Mis parientes se detuvieron, Y mis conocidos se olvidaron de mí.15 Los moradores de mi casa y mis criadas me tuvieron por extraño; Forastero fuí yo en sus ojos.16 Llamé á mi siervo, y no respondió; De mi propia boca le suplicaba.17 Mi aliento vino á ser extraño á mi mujer, Aunque por los hijos de mis entrañas le rogaba.18 Aun los muchachos me menospreciaron: En levantándome, hablaban contra mí.19 Todos mis confidentes me aborrecieron; Y los que yo amaba, se tornaron contra mí.20 Mi cuero y mi carne se pegaron á mis huesos; Y he escapado con la piel de mis dientes.21 Oh vosotros mis amigos, tened compasión de mí, tened compasión de mí; Porque la mano de Dios me ha tocado.22 ¿Por qué me perseguís como Dios, Y no os hartáis de mis carnes?23 Quién diese ahora que mis palabras fuesen escritas! ­Quién diese que se escribieran en un libro!24 Que con cincel de hierro y con plomo Fuesen en piedra esculpidas para siempre!25 Yo sé que mi Redentor vive, Y al fin se levantará sobre el polvo:26 Y después de deshecha esta mi piel, Aun he de ver en mi carne á Dios;27 Al cual yo tengo de ver por mí, Y mis ojos lo verán, y no otro, Aunque mis riñones se consuman dentro de mí.28 Mas debierais decir: ¿Por qué lo perseguimos? Ya que la raíz del negocio en mí se halla.29 Temed vosotros delante de la espada; Porque sobreviene el furor de la espada á causa de las injusticias, Para que sepáis que hay un juicio.