1 Eyüp anlatmaya devam etti:2 ‹‹Hakkımı elimden alan Tanrının varlığı hakkı için, 2 Bana acı çektiren Her Şeye Gücü Yetenin hakkı için,3 İçimde yaşam belirtisi olduğu sürece, 2 Tanrının soluğu burnumda olduğu sürece,4 Ağzımdan kötü söz çıkmayacak, 2 Dilimden yalan dökülmeyecek.5 Size asla hak vermeyecek, 2 Son soluğumu verene dek suçsuz olduğumu söyleyeceğim.6 Doğruluğuma sarılacak, onu bırakmayacağım, 2 Yaşadığım sürece vicdanım beni suçlamayacak.7 ‹‹Düşmanlarım kötüler gibi, 2 Bana saldıranlar haksızlar gibi cezalandırılsın.8 Tanrısız insanın umudu nedir 2 Tanrı onu yok ettiğinde, canını aldığında?9 Başına sıkıntı geldiğinde, 2 Tanrı feryadını duyar mı?10 Her Şeye Gücü Yetenden zevk alır mı? 2 Her zaman Tanrıya yakarır mı?11 ‹‹Tanrının gücünü size öğreteceğim, 2 Her Şeye Gücü Yetenin tasarısını gizlemeyeceğim.12 Aslında siz, hepiniz gördünüz bunu, 2 Öyleyse ne diye boş boş konuşuyorsunuz?13 ‹‹Kötünün Tanrıdan alacağı pay, 2 Zorbanın Her Şeye Gücü Yetenden alacağı miras şudur:14 Çocukları ne kadar çok olursa olsun, kılıçla öldürülecek, 2 Soyu yeterince ekmek bulamayacaktır.15 Sağ kalanlar hastalıktan ölüp gömülecek, 2 Dul karıları ağlamayacaktır.16 Kötü insan kum gibi gümüş yığsa, 2 Yığınla giysi biriktirse,17 Onun biriktirdiğini doğru insan giyecek, 2 Gümüşü suçsuz paylaşacak.18 Evini güve kozası gibi inşa eder, 2 Bekçinin kurduğu çardak gibi.19 Zengin olarak yatar, ama bu öyle sürmez, 2 Gözlerini açtığında hepsi yok olup gitmiştir.20 Dehşet onu sel gibi basar, 2 Kasırga gece kapar götürür.21 Doğu rüzgarı onu uçurup götürür, 2 Yerinden silip süpürür.22 Acımasızca üzerine eser, 2 Elinden kaçmaya çalışırken.23 Onunla alay ederek el çırpar, 2 Yerinden ıslık çalar.›› sözleridir.

1 Y REASUMIO Job su discurso, y dijo:2 Vive Dios, el cual ha apartado mi causa, Y el Omnipotente, que amargó el alma mía,3 Que todo el tiempo que mi alma estuviere en mí, Y hubiere hálito de Dios en mis narices,4 Mis labios no hablarán iniquidad, Ni mi lengua pronunciará engaño.5 Nunca tal acontezca que yo os justifique: Hasta morir no quitaré de mí mi integridad.6 Mi justicia tengo asida, y no la cederé: No me reprochará mi corazón en el tiempo de mi vida.7 Sea como el impío mi enemigo, Y como el inicuo mi adversario.8 Porque ¿cuál es la esperanza del hipócrita, por mucho que hubiere robado, Cuando Dios arrebatare su alma?9 ¿Oirá Dios su clamor Cuando la tribulación sobre él viniere?10 ¿Deleitaráse en el Omnipotente? ¿Invocará á Dios en todo tiempo?11 Yo os enseñaré en orden á la mano de Dios: No esconderé lo que hay para con el Omnipotente.12 He aquí que todos vosotros lo habéis visto: ¿Por qué pues os desvanecéis con fantasía?13 Esta es para con Dios la suerte del hombre impío, Y la herencia que los violentos han de recibir del Omnipotente.14 Si sus hijos fueren multiplicados, serán para el cuchillo; Y sus pequeños no se hartarán de pan;15 Los que le quedaren, en muerte serán sepultados; Y no llorarán sus viudas.16 Si amontonare plata como polvo, Y si preparare ropa como lodo;17 Habrála él preparado, mas el justo se vestirá, Y el inocente repartirá la plata.18 Edificó su casa como la polilla, Y cual cabaña que el guarda hizo.19 El rico dormirá, mas no será recogido: Abrirá sus ojos, mas él no será.20 Asirán de él terrores como aguas: Torbellino lo arrebatará de noche.21 Lo antecogerá el solano, y partirá; Y tempestad lo arrebatará del lugar suyo.22 Dios pues descargará sobre él, y no perdonará: Hará él por huir de su mano.23 Batirán sus manos sobre él, Y desde su lugar le silbarán.