1 ‹‹Ama şimdi, yaşı benden küçük olanlar 2 Benimle alay etmekte, 2 Oysa babalarını sürümün köpeklerinin 2 Yanına koymaya tenezzül etmezdim.2 Çünkü güçleri tükenmişti, 2 Bileklerinin gücü ne işime yarardı?3 Yoksulluktan, açlıktan bitkindiler, 2 Akşam çölde, ıssız çorak yerlerde kök kemiriyorlardı.4 Çalılıklarda karapazı topluyor, 2 Retem kökü yiyorlardı.5 Toplumdan kovuluyorlardı, 2 İnsanlar hırsızmışlar gibi onlara bağırıyordu.6 Korkunç vadilerde, yerdeki deliklerde, 2 Kaya kovuklarında yaşıyorlardı.7 Çalıların arasında anırır, 2 Çalı altında birbirine sokulurlardı.8 Aptalların, adı sanı belirsiz insanların çocuklarıydılar, 2 Ülkeden kovulmuşlardı.9 ‹‹Şimdiyse destan oldum dillerine, 2 Ağızlarına doladılar beni.10 Benden tiksiniyor, uzak duruyorlar, 2 Yüzüme tükürmekten çekinmiyorlar.11 Tanrı ipimi çözüp beni alçalttığı için 2 Dizginsiz davranmaya başladılar bana.12 Sağımdaki ayak takımı üzerime yürüyor, 2 Ayaklarımı kaydırıyor, 2 Bana karşı rampalar kuruyorlar.13 Yolumu kesiyor, 2 Kimseden yardım görmeden 2 Beni yok etmeye çalışıyorlar.14 Koca bir gedikten girer gibi ilerliyor, 2 Yıkıntılar arasından üzerime yuvarlanıyorlar.15 Dehşet çöktü üzerime, 2 Onurum rüzgara kapılmış gibi uçtu, 2 Mutluluğum bulut gibi geçip gitti.16 ‹‹Şimdi tükeniyorum, 2 Acı günler beni ele geçirdi.17 Geceleri kemiklerim sızlıyor, 2 Beni kemiren acılar hiç durmuyor.18 Tanrının şiddeti 2 Üzerimdeki giysiye dönüştü, 2 Gömleğimin yakası gibi beni sıkıyor.19 Beni çamura fırlattı, 2 Toza, küle döndüm.20 ‹‹Sana yakarıyorum, ama yanıt vermiyorsun, 2 Ayağa kalktığımda gözünü bana dikiyorsun.21 Bana acımasız davranıyor, 2 Bileğinin gücüyle beni eziyorsun.22 Beni kaldırıp rüzgara bindiriyorsun, 2 Fırtınanın içinde darma duman ediyorsun.23 Biliyorum, beni ölüme, 2 Bütün canlıların toplanacağı yere götüreceksin.24 ‹‹Kuşkusuz düşenin dostu olmaz, 2 Felakete uğrayıp yardım istediğinde.25 Sıkıntıya düşenler için ağlamaz mıydım? 2 Yoksullar için üzülmez miydim?26 Ama ben iyilik beklerken kötülük geldi, 2 Işık umarken karanlık geldi.27 İçim kaynıyor, rahatım yok, 2 Önümde acı günler var.28 Yaslı yaslı dolaşıyorum, güneş yok, 2 Topluluk içinde kalkıp feryat ediyorum.29 Çakallarla kardeş, 2 Baykuşlarla arkadaş oldum.30 Derim karardı, soyuluyor, 2 Kemiklerim ateşten yanıyor.31 Lirimin sesi yas feryadına, 2 Neyimin sesi ağlayanların sesine döndü.

1 MAS ahora los más mozos de días que yo, se ríen de mí; Cuyos padres yo desdeñara ponerlos con los perros de mi ganado.2 Porque ¿para qué yo habría menester la fuerza de sus manos, En los cuales había perecido con el tiempo?3 Por causa de la pobreza y del hambre andaban solos; Huían á la soledad, á lugar tenebroso, asolado y desierto.4 Que cogían malvas entre los arbustos, Y raíces de enebro para calentarse.5 Eran echados de entre las gentes, Y todos les daban grita como al ladrón.6 Habitaban en las barrancas de los arroyos, En las cavernas de la tierra, y en las rocas.7 Bramaban entre las matas, Y se reunían debajo de las espinas.8 Hijos de viles, y hombres sin nombre, Más bajos que la misma tierra.9 Y ahora yo soy su canción, Y he sido hecho su refrán.10 Abomínanme, aléjanse de mí, Y aun de mi rostro no detuvieron su saliva.11 Porque Dios desató mi cuerda, y me afligió, Por eso se desenfrenaron delante de mi rostro.12 A la mano derecha se levantaron los jóvenes; Empujaron mis pies, Y sentaron contra mí las vías de su ruina.13 Mi senda desbarataron, Aprovecháronse de mi quebrantamiento, Contra los cuales no hubo ayudador.14 Vinieron como por portillo ancho, Revolviéronse á mi calamidad.15 Hanse revuelto turbaciones sobre mí; Combatieron como viento mi alma, Y mi salud pasó como nube16 Y ahora mi alma está derramada en mí; Días de aflicción me han aprehendido.17 De noche taladra sobre mí mis huesos, Y mis pulsos no reposan.18 Con la grande copia de materia mi vestidura está demudada; Cíñeme como el cuello de mi túnica.19 Derribóme en el lodo, Y soy semejante al polvo y á la ceniza.20 Clamo á ti, y no me oyes; Preséntome, y no me atiendes.21 Haste tornado cruel para mí: Con la fortaleza de tu mano me amenazas.22 Levantásteme, é hicísteme cabalgar sobre el viento, Y disolviste mi sustancia.23 Porque yo conozco que me reduces á la muerte; Y á la casa determinada á todo viviente.24 Mas él no extenderá la mano contra el sepulcro; ¿Clamarán los sepultados cuando él los quebrantare?25 ¿No lloré yo al afligido? Y mi alma ¿no se entristeció sobre el menesteroso?26 Cuando esperaba yo el bien, entonces vino el mal; Y cuando esperaba luz, la oscuridad vino.27 Mis entrañas hierven, y no reposan; Días de aflicción me han sobrecogido.28 Denegrido ando, y no por el sol: Levantádome he en la congregación, y clamado.29 He venido á ser hermano de los dragones, Y compañero de los buhos.30 Mi piel está denegrida sobre mí, Y mis huesos se secaron con ardentía.31 Y hase tornado mi arpa en luto, Y mi órgano en voz de lamentadores.