1 Ey Tanrı, kulaklarımızla duyduk, 2 Atalarımız anlattı bize, 2 Neler yaptığını onların gününde, eski günlerde.2 Elinle ulusları kovdun, 2 Ama atalarımıza yer verdin; 2 Halkları kırdın, 2 Ama atalarımızın yayılmasını sağladın.3 Onlar ülkeyi kılıçla kazanmadılar, 2 Kendi bilekleriyle zafere ulaşmadılar. 2 Senin sağ elin, bileğin, yüzünün ışığı sayesinde oldu bu; 2 Çünkü sen onları sevdin.4 Ey Tanrı, kralım sensin, 2 Buyruk ver de Yakup soyu kazansın!5 Senin sayende düşmanlarımızı püskürteceğiz, 2 Senin adınla karşıtlarımızı ezeceğiz.6 Çünkü ben yayıma güvenmem, 2 Kılıcım da beni kurtarmaz;7 Ancak sensin bizi düşmanlarımızdan kurtaran, 2 Bizden nefret edenleri utanca boğan.8 Her gün Tanrıyla övünür, 2 Sonsuza dek adına şükran sunarız. |iSela9 Ne var ki, reddettin bizi, aşağıladın, 2 Artık ordularımızla savaşa çıkmıyorsun.10 Düşman karşısında bizi gerilettin, 2 Bizden tiksinenler bizi soydu.11 Kasaplık koyuna çevirdin bizi, 2 Ulusların arasına dağıttın.12 Yok pahasına sattın halkını, 2 Üstelik satıştan hiçbir şey kazanmadan.13 Bizi komşularımızın yüzkarası, 2 Çevremizdekilerin eğlencesi, alay konusu ettin.14 Ulusların diline düşürdün bizi, 2 Gülüyor halklar halimize.15 Rezilliğim gün boyu karşımda, 2 Utancımdan yerin dibine geçtim16 Hakaret ve sövgü duya duya, 2 Öç almak isteyen düşman karşısında.17 Bütün bunlar başımıza geldi, 2 Yine de seni unutmadık, 2 Antlaşmana ihanet etmedik,18 Döneklik etmedik, 2 Adımlarımız senin yolundan sapmadı.19 Oysa sen bizi ezdin, ülkemizi çakalların uğrağı ettin, 2 Üstümüzü koyu karanlıkla örttün.20 Eğer Tanrımızın adını unutsaydık, 2 Yabancı bir ilaha ellerimizi açsaydık,21 Tanrı bunu ortaya çıkarmaz mıydı? 2 Çünkü O yürekteki gizleri bilir.22 Senin uğruna her gün öldürülüyoruz, 2 Kasaplık koyun sayılıyoruz.23 Uyan, ya Rab! Niçin uyuyorsun? 2 Kalk! Sonsuza dek terk etme bizi!24 Niçin yüzünü gizliyorsun? 2 Neden mazlum halimizi, üzerimizdeki baskıyı unutuyorsun?25 Çünkü yere serildik, 2 Bedenimiz toprağa yapıştı.26 Kalk, yardım et bize! 2 Kurtar bizi sevgin uğruna!

1 Al Músico principal: de los hijos de Coré: Masquil. OH Dios, con nuestros oídos hemos oído, nuestros padres nos han contado, La obra que hiciste en sus días, en los tiempos antiguos.2 Tú con tu mano echaste las gentes, y los plantaste á ellos; Afligiste los pueblos, y los arrojaste.3 Porque no se apoderaron de la tierra por su espada, Ni su brazo los libró; Sino tu diestra, y tu brazo, y la luz de tu rostro, Porque te complaciste en ellos.4 Tú, oh Dios, eres mi rey: Manda saludes á Jacob.5 Por medio de ti sacudiremos á nuestros enemigos: En tu nombre atropellaremos á nuestros adversarios.6 Porque no confiaré en mi arco, Ni mi espada me salvará.7 Pues tú nos has guardado de nuestros enemigos, Y has avergonzado á los que nos aborrecían.8 En Dios nos gloriaremos todo tiempo, Y para siempre loaremos tu nombre. (Selah.)9 Empero nos has desechado, y nos has hecho avergonzar; Y no sales en nuestros ejércitos.10 Nos hiciste retroceder del enemigo, Y saqueáron nos para sí los que nos aborrecían.11 Pusístenos como á ovejas para comida, Y esparcístenos entre las gentes.12 Has vendido tu pueblo de balde, Y no pujaste en sus precios.13 Pusístenos por vergüenza á nuestros vecinos, Por escarnio y por burla á los que nos rodean.14 Pusístenos por proverbio entre las gentes, Por movimiento de cabeza en los pueblos.15 Cada día mi vergüenza está delante de mí, Y cúbreme la confusión de mi rostro,16 Por la voz del que me vitupera y deshonra, Por razón del enemigo y del que se venga.17 Todo esto nos ha venido, y no nos hemos olvidado de ti; Y no hemos faltado á tu pacto.18 No se ha vuelto atrás nuestro corazón, Ni tampoco se han apartado nuestros pasos de tus caminos.19 Cuando nos quebrantaste en el lugar de los dragones, Y nos cubriste con sombra de muerte,20 Si nos hubiésemos olvidado del nombre de nuestro Dios, O alzado nuestras manos á dios ajeno,21 ¿No demandaría Dios esto? Porque él conoce los secretos del corazón.22 Empero por tu causa nos matan cada día; Somos tenidos como ovejas para el matadero.23 Despierta; ¿por qué duermes, Señor? Despierta, no te alejes para siempre.24 ¿Por qué escondes tu rostro, Y te olvidas de nuestra aflicción, y de la opresión nuestra?25 Porque nuestra alma está agobiada hasta el polvo: Nuestro vientre está pegado con la tierra.26 Levántate para ayudarnos, Y redímenos por tu misericordia.