1 Ya RAB, sana sığınıyorum, 2 Utandırma beni hiçbir zaman!2 Adaletinle kurtar beni, tehlikeden uzaklaştır, 2 Kulak ver bana, kurtar beni!3 Sığınacak kayam ol, 2 Her zaman başvurabileceğim; 2 Buyruk ver, kurtulayım, 2 Çünkü kayam ve kalem sensin.4 Ey Tanrım, kurtar beni 2 Kötünün elinden, haksızın, gaddarın pençesinden!5 Çünkü umudum sensin, ey Egemen RAB, 2 Gençliğimden beri dayanağım sensin.6 Doğduğum günden beri sana güveniyorum, 2 Beni ana rahminden çıkaran sensin. 2 Övgülerim hep sanadır.7 Birçokları için iyi bir örnek oldum, 2 Çünkü sen güçlü sığınağımsın.8 Ağzımdan sana övgü eksilmez, 2 Gün boyu yüceliğini anarım.9 Yaşlandığımda beni reddetme, 2 Gücüm tükendiğinde beni terk etme!10 Çünkü düşmanlarım benden söz ediyor, 2 Beni öldürmek isteyenler birbirine danışıyor,11 ‹‹Tanrı onu terk etti›› diyorlar, 2 ‹‹Kovalayıp yakalayın, 2 Kurtaracak kimsesi yok!››12 Ey Tanrı, benden uzak durma, 2 Tanrım, yardımıma koş!13 Utansın, yok olsun beni suçlayanlar, 2 Utanca, rezalete bürünsün kötülüğümü isteyenler.14 Ama ben her zaman umutluyum, 2 Sana övgü üstüne övgü dizeceğim.15 Gün boyu senin zaferini, 2 Kurtarışını anlatacağım, 2 Ölçüsünü bilmesem de.16 Ey Egemen RAB, gelip yiğitliklerini, 2 Senin, yalnız senin zaferini duyuracağım.17 Ey Tanrı, çocukluğumdan beri beni sen yetiştirdin, 2 Senin harikalarını hâlâ anlatıyorum.18 Yaşlanıp saçlarıma ak düşse bile 2 Terk etme beni, ey Tanrı, 2 Gücünü gelecek kuşağa, 2 Kudretini sonrakilere anlatana dek.19 Ey Tanrı, doğruluğun göklere erişiyor, 2 Büyük işler yaptın, 2 Senin gibisi var mı, ey Tanrı?20 Sen ki, bana birçok kötü sıkıntı gösterdin, 2 Bana yeniden yaşam verecek, 2 Beni toprağın derinliklerinden çıkaracaksın.21 Saygınlığımı artıracak, 2 Yine beni avutacaksın.22 Ben de seni, 2 Senin sadakatini çenkle öveceğim, ey Tanrım, 2 Lir çalarak seni ilahilerle öveceğim, 2 Ey İsrailin Kutsalı!23 Seni ilahilerle överken, 2 Dudaklarımla, varlığımla sevincimi dile getireceğim, 2 Çünkü sen beni kurtardın.24 Dilim gün boyu senin zaferinden söz edecek, 2 Çünkü kötülüğümü isteyenler 2 Utanıp rezil oldu.

1 EN ti, oh Jehová, he esperado; No sea yo confuso para siempre.2 Hazme escapar, y líbrame en tu justicia: Inclina tu oído y sálvame.3 Séme por peña de estancia, adonde recurra yo continuamente: Mandado has que yo sea salvo; Porque tú eres mi roca, y mi fortaleza.4 Dios mío, líbrame de la mano del impío, De la mano del perverso y violento.5 Porque tú, oh Señor Jehová, eres mi esperanza: Seguridad mía desde mi juventud.6 Por ti he sido sustentado desde el vientre: De las entrañas de mi madre tú fuiste el que me sacaste: De ti será siempre mi alabanza.7 Como prodigio he sido á muchos; Y tú mi refugio fuerte.8 Sea llena mi boca de tu alabanza, De tu gloria todo el día.9 No me deseches en el tiempo de la vejez; Cuando mi fuerza se acabare, no me desampares.10 Porque mis enemigos han tratado de mí; Y los que acechan mi alma, consultaron juntamente.11 Diciendo: Dios lo ha dejado: Perseguid y tomadle, porque no hay quien le libre.12 Oh Dios, no te alejes de mí: Dios mío, acude presto á mi socorro.13 Sean avergonzados, fallezcan los adversarios de mi alma; Sean cubiertos de vergüenza y de confusión los que mi mal buscan.14 Mas yo siempre esperaré, Y añadiré sobre toda tu alabanza.15 Mi boca publicará tu justicia Y tu salud todo el día, Aunque no sé el número de ellas.16 Vendré á las valentías del Señor Jehová: Haré memoria de sola tu justicia.17 Oh Dios, enseñásteme desde mi mocedad; Y hasta ahora he manifestado tus maravillas.18 Y aun hasta la vejez y las canas; oh Dios, no me desampares, Hasta que denuncie tu brazo á la posteridad, Tus valentías á todos los que han de venir.19 Y tu justicia, oh Dios, hasta lo excelso; Porque has hecho grandes cosas: Oh Dios, ¿quién como tú?20 Tú, que me has hecho ver muchas angustias y males, Volverás á darme vida, Y de nuevo me levantarás de los abismos de la tierra.21 Aumentarás mi grandeza, Y volverás á consolarme.22 Asimismo yo te alabaré con instrumento de salterio, Oh Dios mío: tu verdad cantaré yo á ti en el arpa, Oh Santo de Israel.23 Mis labios cantarán cuando á ti salmeare, Y mi alma, á la cual redimiste.24 Mi lengua hablará también de tu justicia todo el día: Por cuanto fueron avergonzados, porque fueron confusos los que mi mal procuraban.